Szekalim 7

Rozdział 7

א מָעוֹת שֶׁנִּמְצְאוּ בֵּין הַשְּׁקָלִים לִנְדָבָה, קָרוֹב לַשְּׁקָלִים יִפְּלוּ לַשְּׁקָלִים, לַנְּדָבָה יִפְּלוּ לַנְּדָבָה, מֶחֱצָה לְמֶחֱצָה יִפְּלוּ לַנְּדָבָה. בֵּין עֵצִים לִלְבוֹנָה, קָרוֹב לָעֵצִים יִפְּלוּ לָעֵצִים, לַלְּבוֹנָה יִפְּלוּ לַלְּבוֹנָה, מֶחֱצָה לְמֶחֱצָה יִפְּלוּ לַלְּבוֹנָה. בֵּין קִנִּין לְגוֹזְלֵי עוֹלָה, קָרוֹב לַקִּנִּין יִפְּלוּ לַקִּנִּין. לְגוֹזְלֵי עוֹלָה יִפְּלוּ לְגוֹזְלֵי עוֹלָה, מֶחֱצָה לְמֶחֱצָה יִפְּלוּ לְגוֹזְלֵי עוֹלָה. בֵּין חֻלִּין לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי, קָרוֹב לַחֻלִּין יִפְּלוּ לַחֻלִּין, לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי יִפְּלוּ לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי, מֶחֱצָה לְמֶחֱצָה יִפְּלוּ לְמַעֲשֵׂר שֵׁנִי. זֶה הַכְּלָל, הוֹלְכִים אַחַר הַקָּרוֹב (לְהָקֵל). מֶחֱצָה לְמֶחֱצָה לְהַחְמִיר:

1 Jeśli znaleziono pieniądze między (szofar za) szekalim a (szofar za) prezenty —jeśli był bliżej „szekalim”, to zmierza do „szekalim”; (jeśli był bliżej) do „prezentów”, trafia do „prezentów”. [Jest bowiem napisane (Księga Powtórzonego Prawa 21: 3): „I będzie to miasto najbliższe zabitemu itd.” I zgodnie z poglądem, że gdy „większość” wskazuje w jednym kierunku, a „bliskość” w innym, podążamy za „większością”, przykład w naszej Misznie jest (rozumiany jako) taki, w którym ilości w „szekalim” i „dary” są równe.] Gdyby były równo odległe, trafia do „darów” [które są wyższego rzędu niż szekalim, wszystkie na ofiary całopalne, podczas gdy w przypadku „szekalim” czasami są to ofiary za grzech są przynoszone, które są zjadane przez Cohanim. Co więcej, resztki szekalimów idą do naprawy murów i wież]. Między „drewnem” a „kadzidłem”—jeśli jest bliżej „drewna”, idzie do „drewna”; jeśli jest bliżej „kadzidła”, przechodzi do „kadzidła”. Jeśli jest równo odległy, przechodzi do „kadzidła”. [Bo kadzidło samo w sobie jest ofiarą, podczas gdy drewno jest jedynie dodatkiem do ofiary.] Pomiędzy „kinin” a pisklętami na całopalenie ”—jeśli bliżej „kinin”, przechodzi do „kinin”; jeśli jest bliżej „piskląt na całopalenie”, to trafia do „piskląt na całopalenia”. Jeśli są równo oddaleni, to trafia do „piskląt całopalenia”. - oferując pisklęta ", to się zgadza; skoro według prawa Tory bliskość jest kryterium, to jest tak, jakby z pewnością pochodziła z tego (szofar). Ale jeśli zostanie znaleziona w równej odległości od obu, gdzie będąc niepewnymi, rządzimy dla wyższego rzędu „adeptów całopalenia”—z czym kobieta, która przyniosła te pieniądze, znajdzie pokutę? Mógł spaść z obowiązkowej kininy, a jeśli pisklęta na całopalenie są składane za to w ofierze, jak można ją pokutować? A oni odpowiadają: Beth-din, który jest wyznaczony nad kinin, bierze od kongregacji kwotę pieniędzy, która została znaleziona, zapisuje ją właścicielowi pieniędzy, które zostały znalezione i poświęca za nią kinin, jeśli jest to możliwe (że było to przeznaczone za to), a ofiara za grzech nie jest spożywana.] Między chullin a ma'aser sheni—jeśli jest bliżej żłobienia, idzie do żłobienia; jeśli bliżej ma'aser sheni, trafia do ma'aser sheni. Jeśli jest równo odległy, trafia do ma'aser sheni. Oto zasada: kierujemy się bliskością (równą) dla łagodnego rządzenia i równą odległością dla surowego orzeczenia.

ב מָעוֹת שֶׁנִּמְצְאוּ לִפְנֵי סוֹחֲרֵי בְּהֵמָה, לְעוֹלָם מַעֲשֵׂר. בְּהַר הַבַּיִת, חֻלִּין. בִּירוּשָׁלַיִם בִּשְׁעַת הָרֶגֶל, מַעֲשֵׂר. וּבִשְׁאָר כָּל יְמוֹת הַשָּׁנָה, חֻלִּין:

2 Pieniądze znalezione wcześniej (czyli na targowisku) sprzedawców zwierząt są zawsze ma'aser [tj. Nawet przez cały rok (i nie tylko na festiwalu). Ponieważ pielgrzymi nie są w stanie wydać na festiwal wszystkich pieniędzy ma'aser sheni i zostawiają je swoim krewnym lub bliskim przyjaciołom, aby zjeść cały rok w Jerozolimie. A podstawową micwą jedzenia ma'aser sheni są (poprzez) ofiary pokojowe. Dlatego większość zwierząt sprzedawanych w Jerozolimie przez wszystkie dni w roku kupuje się za większe pieniądze. I chociaż pieniądze mogły spaść od sprzedawców i już zostały wykupione, to jednak, ponieważ kupujący stanowią większość, wiele osób kupuje od jednego kupca, mówimy, że są to pieniądze kupujących i nie zostały wykupione, a zatem , ma'aser.] (Jeśli został znaleziony) na Wzgórzu Świątynnym, jest chullin. [Nawet podczas święta, kiedy większość pieniędzy, które ludzie niosą, to pieniądze większe, jednak rządzi się przez większość roku i zakładamy, że wypadł on przed świętem]. Jerozolima [nie na targu zwierzęcym], podczas święta, jest ma'aser. [Nie rządzimy przez większość roku, bo ulice Jerozolimy codziennie zamiatano, a gdyby przedtem upadła, to by ją znaleziono.] W inne dni w roku jest chrząknięta. [Ale Wzgórze Świątynne nie zostało zmiecione. Ponieważ był wysoki, wiatr zmiótł go i usunął cały pył. (Zakazano też wchodzenia na Wzgórze Świątynne z kurzem na nogach, aby nie było tam kurzu).]

ג בָּשָׂר שֶׁנִּמְצָא בָּעֲזָרָה, אֵבָרִים, עוֹלוֹת. וַחֲתִיכוֹת, חַטָאוֹת. בִּירוּשָׁלַיִם, זִבְחֵי שְׁלָמִים. זֶה וָזֶה תְּעֻבַּר צוּרָתוֹ וְיֵצֵא לְבֵית הַשְּׂרֵפָה. נִמְצָא בַּגְּבוּלִין, אֵבָרִים, נְבֵלוֹת. חֲתִיכוֹת, מֻתָּרוֹת. וּבִשְׁעַת הָרֶגֶל שֶׁהַבָּשָׂר מְרֻבֶּה, אַף אֵבָרִים מֻתָּרִין:

3 Jeśli mięso zostało znalezione w azarze, kończyny są (jak się uważa) ofiarami całopalenia [Ponieważ są one cięte w sposób określony dla ofiar całopalnych, jest oczywiste, że są to ofiary całopalne]; Kawałki to ofiary za grzech, [bo tylko ofiary za grzech i ofiary za winę są spożywane w azarze]. W Jerozolimie są to ofiary pokojowe [większość mięsa spożywanego w Jerozolimie to ofiary pokojowe]. Oboje [czy to w azarze, czy w Jerozolimie] muszą przejść „przemianę formy” i zostać spaleni. [Ponieważ stały się niezdolne przez usunięcie uwagi i nie mogą być spożywane. Ale nie można ich „przecenić” i spalić, dopóki nie stracą pewności. Dlatego muszą przejść „przemianę formy”, stając się niezdolnymi przez nothar (pozostawanie poza dozwolonym okresem jedzenia), co w przypadku ofiar pokojowych trwa do trzeciego dnia (po ofierze)]. Jeśli znaleziono go w granicach [miast Izraela], kończyny są padliną [która jest zwykle cięta na kończyny, które są wyrzucane na ulice dla psów], a kawałki są dozwolone, [nie jest praktyką cięcia padliny w kawałki. Ale była to praktyka krojenia koszernego mięsa na małe kawałki, aby sprzedać je Żydom lub wkładać je do garnka. (To jest w mieście, w którym wszyscy są Żydami. Ale w mieście, gdzie są nie-Żydzi, nawet kawałki są zabronione.)] A podczas święta, kiedy jest dużo mięsa [a kończyny nie są krojone na małe kawałki, ale gotowane tak, jak są są], dozwolone są nawet kończyny.

ד בְּהֵמָה שֶׁנִּמְצֵאת מִירוּשָׁלַיִם וְעַד מִגְדַּל עֵדֶר, וּכְמִדָּתָהּ לְכָל רוּחַ, זְכָרִים, עוֹלוֹת. נְקֵבוֹת, זִבְחֵי שְׁלָמִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הָרָאוּי לִפְסָחִים, פְּסָחִים קֹדֶם לָרֶגֶל שְׁלשִׁים יוֹם:

4 Jeśli bestia została znaleziona między Jerozolimą a Migdal Eder lub w podobnej odległości ze wszystkich stron, samce są całopaleniami [bo zakładamy, że pochodziło z Jerozolimy, a większość mężczyzn w Jerozolimie to ofiary całopalne]; kobiety to ofiary pokoju, [większość kobiet (w Jerozolimie) to ofiary pokoju]. R. Juda mówi: Co jest odpowiednie na ofiarę Pesach [jednorocznego samca z jagniąt lub kozłów], to ofiara Pesach [a znalazca może ją złożyć jako ofiarę Pesach. Jeśli właściciel przyjdzie później, znalazca rekompensuje mu to] (to,) przed świętem trzydzieści dni [tj. Od czasu, gdy zaczną przeglądać halachoth z Pesach i ludzie rozdzielą ich ofiary Pesach. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]

ה בָּרִאשׁוֹנָה הָיוּ מְמַשְׁכְּנִין אֶת מוֹצְאֶיהָ, עַד שֶׁהוּא מֵבִיא נְסָכֶיהָ. חָזְרוּ לִהְיוֹת מַנִּיחִין אוֹתָהּ וּבוֹרְחִין. הִתְקִינוּ בֵּית דִּין שֶׁיְּהוּ נְסָכֶיהָ בָּאִין מִשֶּׁל צִבּוּר:

5 Na początku brali przysięgi od znalazcy, dopóki nie przyniósł libacji. [Przyjmowali przysięgę od tego, który znalazł ofiarę całopalenia lub ofiarę pokoju, dopóki nie przyniósł jej libacji na własny koszt— trzy esronim za cielca, dwa esronim za barana, jeden issaron za baranka] — po czym zostawiał go i uciekał, [aby nie odpowiadać za jego libacje] — po czym bet-din ustanowił, że jego libacje pochodzą od kongregacji.

ו אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן, שִׁבְעָה דְּבָרִים הִתְקִינוּ בֵּית דִּין, וְזֶה אֶחָד מֵהֶן, נָכְרִי שֶׁשִּׁלַּח עוֹלָתוֹ מִמְּדִינַת הַיָּם וְשִׁלַּח עִמָּהּ נְסָכִים, קְרֵבִין מִשֶׁלּוֹ. וְאִם לָאו, קְרֵבִין מִשֶּׁל צִבּוּר. וְכֵן גֵּר שֶׁמֵּת וְהִנִּיחַ זְבָחִים, אִם יֵשׁ לוֹ נְסָכִים, קְרֵבִין מִשֶּׁלּוֹ. וְאִם לָאו, קְרֵבִין מִשֶּׁל צִבּוּר. וּתְנַאי בֵּית דִּין הוּא עַל כֹּהֵן גָּדוֹל שֶׁמֵּת, שֶׁתְּהֵא מִנְחָתוֹ קְרֵבָה מִשֶּׁל צִבּוּר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִשֶּׁל יוֹרְשִׁין. וּשְׁלֵמָה הָיְתָה קְרֵבָה:

6 R. Szimon powiedział: Siedem rzeczy [(dalej)] zostało ustanowionych przez bet-dina. A to (powyżej, 7: 5) jest jednym z nich. (Inni idą za nim :) Jeśli Goj wysłał swoją ofiarę całopalną z zagranicy, [jest to wyjaśnione (Księga Kapłańska 22:18): „Mężczyzna, mężczyzna itd.”, Gdzie uczono nas, że nie-Żydzi przynoszą śluby i dar- ofiary jak Żydzi]—jeśli wraz z nim wysłał (pieniądze na) libacje, oferujemy jego (libacje); jeśli nie, oferujemy (libacje) od kongregacji. Podobnie, jeśli prozelita zmarł i zostawił ofiary, jeśli ma libacje, składamy jego; jeśli nie, składamy ofiary od zboru. A stan betdin dotyczący arcykapłana, który umarł, polega na składaniu ofiary z jego ofiary ze zgromadzenia. [Odnosi się to do dziesiątej części efy, którą arcykapłan ofiarowuje każdego dnia, w połowie rano, w połowie wieczorem. Jest ofiarowany przez zbór, jest napisane (Kapłańska 6:15): „chak olam”—Ten czak (prowizja) będzie z olam; to znaczy od zboru— z terumy Liszki.] R. Juda mówi: Od spadkobierców [jest napisane (tamże): „A namaszczony kapłan zamiast jego synów”, konotacja brzmi: „A namaszczony kapłan , jeśli umarł — na jego miejsce, jeden z jego synów miał ją ofiarować. ”] I ofiarowano ją w całości. [Gdy pochodziła od zboru, według R. Szimona, lub od spadkobierców, według R. Judy, była ofiarowana jako kompletny issaron, a nie pół issaron. R. Szimon wywodzi to z (tamże): „Całość będzie wędzona” —aby nie było wędzone na pół, ale w całości, gdy pochodzi ze zboru. R. Juda wywodzi to z: „… z synów jego ofiaruje”, to znaczy, gdy jeden z jego synów, jego spadkobierca, ofiaruje to po śmierci ojca, on ofiaruje to, a nie połowę. Halacha jest zgodna z R. Yehudah, że pochodzi od spadkobierców. Jeśli chodzi o stwierdzenie w naszej Misznie, że jest to „stan bet-din” (a nie prawo Tory), według R. Szimona, że pochodzi od zboru, gemara wyjaśnia, że były dwa obrzędy. Na początku była ona oferowana przez kongregację zgodnie z prawem Tory, zapisana jako „chak olam”. Kiedy zobaczyli, że liszka jest „naciskana”, postanowili odebrać ją spadkobiercom. Kiedy zobaczyli, że spadkobiercy obrażają (tj. Nie udzielają tego), zostało przywrócone jako prawo Tory. Tak więc teraz zbór ofiaruje go pod warunkiem bet-din, aby został ponownie ustanowiony jako prawo Tory].

ז עַל הַמֶּלַח וְעַל הָעֵצִים שֶׁיִּהְיוּ הַכֹּהֲנִים נֵאוֹתִים בָּהֶן, וְעַל הַפָּרָה שֶׁלֹּא יְהוּ מוֹעֲלִין בְּאֶפְרָהּ, וְעַל הַקִּנִּין הַפְּסוּלוֹת שֶׁיְּהוּ בָאוֹת מִשֶּׁל צִבּוּר. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, הַמְסַפֵּק אֶת הַקִּנִּין, מְסַפֵּק אֶת הַפְּסוּלוֹת:

7 (Ustanowiono Bet-din), że Cohanim może używać soli i drewna (hekdeszu) [tylko do spożywania ofiar. Ale jeśli chodzi o chullin, to nie mogą go używać nawet do solenia chullinu spożywanego w azarze razem z ofiarami, aby ofiary były spożywane w sytości.] I (ustanowili), że popiół z czerwona jałówka nie podlega me'ilah (nadużycie poświęconej własności). [Ponieważ zgodnie z prawem Tory jej prochy nie podlegają me'ilah, jest napisane (Lb 19: 9) "jest to ofiara za grzech"—ona (czerwona jałówka) podlega me'ilah, ale jej prochy nie podlegają me'ilah. Kiedy zobaczyli, że ludzie „tani” popiół, postanowili, że oni (popiół) będą podlegać me'ilah. Kiedy zobaczyli, jak unikają kropli wątpliwych (przypadki nieczystości martwego ciała), ponownie ustanowili to jako prawo Tory (aby prochy nie podlegały me'ila)] i (ustanowili), że niezdolny kinin zostanie zastąpiony przez kongregacja. [Ci, którzy są zobowiązani ofiarować kinin, przynoszą pieniądze i umieszczają je w szofarze. Beth-din bierze pieniądze i kupuje kinin, a właściciele odchodzą i polegają na bet-din, aby poświęcić swoją kininę. Jeśli kininy odlecą lub okażą się niezdolne, warunkiem bet-din jest to, że kupują innych za pieniądze liszki i przekazują je właścicielom, aby w ten sposób wypełnili swoje zobowiązanie.] R. Yossi mówi: Ten, kto dostarcza kininy, zastępuje tych, którzy nie nadają się. [Ten, który regularnie dostarcza kininy (tj. Ten, który zażądał od skarbników, aby sprzedali im wszystkie kininy, których potrzebują za określoną kwotę)—jest on zobowiązany do zastąpienia wszystkiego, co zostanie uznane za nieodpowiednie. (Jak dowiedzieliśmy się powyżej (4: 9): „On (dostawca) nie otrzymuje pieniędzy, dopóki te (mąka lub wino) nie zostaną przyjęte na ołtarzu”. Tak więc, jeśli wino zepsuje się lub mąka zrobi się robaczywa , jest zwracany kupcowi.) Podobnie, jeśli ptak nie nadaje się do użytku po zakupie, jest zwracany kupującemu, a on zwraca pieniądze. Halacha jest zgodna z R. Yossi. Tak bowiem jest powiedziane w Jeruszalmi: „Warunkiem bet-din jest to, że dostawca kininy zastępuje (ptaki), które zaginęły lub stały się niezdolne”].

Poprzedni rozdział Następny rozdział