Pesachim 6

Rozdział 6

א אֵלּוּ דְבָרִים בַּפֶּסַח דּוֹחִין אֶת הַשַּׁבָּת, שְׁחִיטָתוֹ וּזְרִיקַת דָּמוֹ וּמִחוּי קְרָבָיו וְהֶקְטֵר חֲלָבָיו. אֲבָל צְלִיָּתוֹ וַהֲדָחַת קְרָבָיו אֵינָן דּוֹחִין אֶת הַשַּׁבָּת. הַרְכָּבָתוֹ וַהֲבָאָתוֹ מִחוּץ לַתְּחוּם, וַחֲתִיכַת יַבַּלְתּוֹ, אֵין דּוֹחִין אֶת הַשַּׁבָּת. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, דּוֹחִין:

1 Te (następujące) rzeczy w (ofierze Pesach) zastępują szabat [Pesach zastępuje szabat, jest napisane „w wyznaczonym czasie” w odniesieniu do Pesach, a mianowicie. (Lb 9: 2): „Niech synowie Izraela ofiarują Pesach w wyznaczonym czasie”; a jeśli chodzi o tamid, to znaczy. (Tamże 28: 2): „… będziecie przestrzegać, aby ofiarować Mi ofiarę w wyznaczonym czasie”. Tak jak „w wyznaczonym czasie” tamid jest nadrzędny wobec szabatu, tj. (Tamże 28:10): „Całopalenie z szabatu w jego szabat, oprócz tamidów, itp.”, Tak więc „w wyznaczonym czasie” Pesach unieważnia szabat]: jego rzeź, pokropienie jego krwią [Nie można tego robić w nocy, ponieważ jest napisane w tym względzie (Księga Kapłańska 7:38): „… w dniu, w którym przykazał przedstawić, itd.”—w dzień, a nie w nocy.], michui swoich wnętrzności [„michui” - „czyszczenie”, jak w (Przypowieści 30:20): „Ona je i wyciera (machthah) usta”. Oczyszczenie wnętrzności (aby się nie gniły) unieważnia szabat] i wędzenie tłuszczy. Ale jego pieczenie i wypłukiwanie wnętrzności nie zastępuje szabatu [bo można to zrobić po zmroku]. Noszenie go (baranka paschalnego) [na ramionach, aby przenieść go do domeny publicznej do Azary— Chociaż obowiązuje tylko (rabiniczny) zakaz szwut („odpoczywający”) (ponieważ „żywa istota niesie się”), nie uchybia on szabatu, gdyż należało to zrobić dzień wcześniej] i [podobnie] przyniesienie spoza tchum (granica szabatu) i odcięcie jej brodawki —te nie zastępują szabatu. [Odcięcie brodawki ofiary Pesach w celu usunięcia jej skazy, nawet jeśli jest to tylko przestępstwo szvut (jak wtedy, gdy usuwa ją zębami lub ręką) nie unieważnia szabatu. Co do naszej wiedzy (Eruvin 103a): „Brodawka może zostać odcięta w świątyni” (w szabat), to dotyczy suchej brodawki, która jest krucha, podczas gdy nasza Miszna mówi o brodawce wilgotnej. I pomimo tego, że kiedy usuwa go zębami lub ręką, robi to w niecodzienny sposób (kilacher yad), to jednak z mokrą brodawką jest to zabronione, bo można było to zrobić dzień wcześniej.] R. Eliezer mówi: Oni obchodzą szabat, [R. Eliezer utrzymuje (Szabat 19a), że „sprawcy” micwy przeważają nad szabatem. ]

ב אָמַר רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, וַהֲלֹא דִין הוּא, מָה אִם שְׁחִיטָה שֶׁהִיא מִשּׁוּם מְלָאכָה דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת, אֵלּוּ שֶׁהֵן מִשּׁוּם שְׁבוּת לֹא יִדְחוּ אֶת הַשַּׁבָּת. אָמַר לוֹ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, יוֹם טוֹב יוֹכִיחַ, שֶׁהִתִּירוּ בוֹ מִשּׁוּם מְלָאכָה, וְאָסוּר בּוֹ מִשּׁוּם שְׁבוּת. אָמַר לוֹ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מַה זֶּה, יְהוֹשֻׁעַ, מָה רְאָיָה רְשׁוּת לְמִצְוָה. הֵשִׁיב רַבִּי עֲקִיבָא וְאָמַר, הַזָּאָה תוֹכִיחַ, שֶׁהִיא מִצְוָה וְהִיא מִשּׁוּם שְׁבוּת וְאֵינָהּ דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת, אַף אַתָּה אַל תִּתְמַהּ עַל אֵלּוּ, שֶׁאַף עַל פִּי שֶׁהֵן מִצְוָה וְהֵן מִשּׁוּם שְׁבוּת, לֹא יִדְחוּ אֶת הַשַּׁבָּת. אָמַר לוֹ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, וְעָלֶיהָ אֲנִי דָן, וּמָה אִם שְׁחִיטָה שֶׁהִיא מִשּׁוּם מְלָאכָה, דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת, הַזָּאָה שֶׁהִיא מִשּׁוּם שְׁבוּת, אֵינוֹ דִּין שֶׁדּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת. אָמַר לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא, אוֹ חִלּוּף, מָה אִם הַזָּאָה שֶׁהִיא מִשּׁוּם שְׁבוּת, אֵינָהּ דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת, שְׁחִיטָה שֶׁהִיא מִשּׁוּם מְלָאכָה, אֵינוֹ דִין שֶׁלֹּא תִדְחֶה אֶת הַשַּׁבָּת. אָמַר לוֹ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, עֲקִיבָא, עָקַרְתָּ מַה שֶּׁכָּתוּב בַּתּוֹרָה, בֵּין הָעַרְבַּיִם בְּמֹעֲדוֹ (במדבר ט), בֵּין בְּחֹל בֵּין בְּשַׁבָּת. אָמַר לוֹ, רַבִּי, הָבֵא לִי מוֹעֵד לָאֵלּוּ כַּמּוֹעֵד לַשְּׁחִיטָה. כְּלָל אָמַר רַבִּי עֲקִיבָא, כָּל מְלָאכָה שֶׁאֶפְשָׁר לַעֲשׂוֹתָהּ מֵעֶרֶב שַׁבָּת, אֵינָהּ דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת. שְׁחִיטָה שֶׁאִי אֶפְשָׁר לַעֲשׂוֹתָהּ מֵעֶרֶב שַׁבָּת, דּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת:

2 R. Eliezer powiedział: Jeśli to nie nastąpi a fortiori, a mianowicie: Jeśli zabijanie, które [chociaż jest zabronione w Szabat z chullin (tj. W celach świeckich)] jest pracą absolutną, [mimo to] zastępuje Szabat [z ofiarą Pesach], —te („środki umożliwiające”), które są (zabronione z powodu) szvut, czy z pewnością nie unieważnią szabatu! R. Yehoshua powiedział do niego: Argument ten został obalony przez (to, co ma miejsce podczas) święta, absolutna praca [(jak ubój i gotowanie) jest dozwolona dla wszystkich ludzi] i zabroniona jest działalność shvuth [np. Zakazują przynoszenia czegoś z zewnątrz tchum do spożycia, ponieważ można było to zrobić dzień wcześniej, mimo że tchum jest zarządzeniem rabinicznym]. R. Eliezer powrócił: Co to jest, Yehoshua? Jak porównać resutę (to, co jest tylko dozwolone) z micwą? [Jedzenie człowieka to rezuta, ale wymaganiem Najwyższego jest micwa. A jeśli mędrcy ustanowili swój zakaz shvuth za pomocą resuthut, czy powinni to zrobić również z micwą! (A R. Yehoshua utrzymuje, że wszelka „radość świąteczna” jest micwą, mimo że nie zastępuje szabatu)]. R. Akiva odpowiedział i powiedział: Haza'ah (pokropienie oczyszczającymi wodami) przewróci się (argument R. Eliezera), a mianowicie: Haza'ah to micwa [w przypadku tego, który stał się nieczysty przez martwe ciało , którego siódmy dzień (w trakcie oczyszczania) wypada w szabat w wigilię Paschy. Jeśli nie zostanie pokropiony, nie może przynieść swojej ofiary Pesach, pomimo tego, że haza'ah nie zastępuje szabatu, zgodnie z tym zarządzeniem, za którym opowiada się R. Akiva], a haza'ah to szwut, [człowiek, który wydaje się być „poprawiony” w ten sposób] i nie unieważnia szabatu! Dlatego ty także nie powinieneś się nad tym zastanawiać („czynniki umożliwiające”). Mimo że oni („umożliwiający” ofiarę Pesach) są micwami i są czynnikami szvut, nie obchodzą one szabatu. R. Eliezer powrócił: Ale ja też to kwestionuję [tj. Ja też różnię się co do haza'ah i twierdzę, że powinna ona unieważniać szabat, aby nie powstrzymywała go od Pesach—na podstawie tego argumentu a fortiori], a mianowicie: Jeśli więc rzeź, która jest pracą absolutną, unieważnia szabat, haza'ah, która jest (tylko) zakazem szvuth, czy z pewnością nie uchyli szabatu! R. Akiva ponownie dołączył: Albo odwróć to [tzn. Mogę odwrócić argumentację. (Albowiem dla R. Akivy było aksjomatem, że haza'ah powstrzymywała jednego od ofiarowania Pesach, aby można było rozumować a fortiori, że zabijanie również powinno go powstrzymać)], a mianowicie: Jeśli haza'ah, to jest (tylko) zakaz szvuth, nie unieważnia szabatu, uboju, który jest (absolutną) pracą—o ileż bardziej nie powinien on zastępować szabatu! R. Eliezer powrócił: Akiwa, wykorzeniłeś to, co jest napisane w Torze, a mianowicie. (Lb 9: 3): „pod wieczór, w wyznaczonym czasie” [(tamże 2)): „Niech synowie Izraela ofiarują Pesach w wyznaczonym czasie”], czy to w dzień powszedni, czy w szabat. R. Akiwa odpowiedział: Mój panie, przynieś mi „wyznaczony czas” na te („środki”)! [tj. Pokaż mi, że mają wyznaczony czas, tak jak ma to miejsce w przypadku rzezi. Dlatego, ponieważ nie mają wyznaczonego czasu i mogliby być wykonane dzień wcześniej, nie zastępują. (I haza'ah również nie jest funkcją samej ofiary Pesach, a „wyznaczony czas” nie jest do niej napisany.) Halacha jest zgodna z R. Akivą.] R. Akiwa określił regułę : Każda praca, która mogła być wykonana w przeddzień szabatu, nie zastępuje szabatu. Ubój (Pesach), którego nie można było dokonać w przeddzień szabatu, jest nadrzędny wobec szabatu.

ג אֵימָתַי מֵבִיא חֲגִיגָה עִמּוֹ, בִּזְמַן שֶׁהוּא בָא בְּחֹל, בְּטָהֳרָה וּבְמֻעָט. וּבִזְמַן שֶׁהוּא בָא בְּשַׁבָּת, בִּמְרֻבֶּה וּבְטֻמְאָה, אֵין מְבִיאִין עִמּוֹ חֲגִיגָה:

3 Kiedy przyniesie się ze sobą chagigę (ofiarę świąteczną) [z Pesach czternastego dnia Nissana]? Kiedy (czternastego) wypada w dzień powszedni (kiedy ludzie są) w (stanie) czystości [Bo chociaż Pesach zastępuje szabat i nieczystość, chagigah tego nie robi] i przy niewielkiej ilości [tj. kiedy nie ma wystarczająco dużo Pesach do zjedzenia przez całą grupę, tak że chagigah jest zjadana jako pierwsza, aby ich sytość została osiągnięta przez Pesach]. A w szabat z dużą ilością [tj. Kiedy gromadka jest tak mała, że wystarczy im sama Pesach], aw nieczystości nie przynosi się ze sobą chagigah.

ד חֲגִיגָה הָיְתָה בָאָה מִן הַצֹּאן, מִן הַבָּקָר, מִן הַכְּבָשִׂים וּמִן הָעִזִּים, מִן הַזְּכָרִים וּמִן הַנְּקֵבוֹת. וְנֶאֱכֶלֶת לִשְׁנֵי יָמִים וְלַיְלָה אֶחָד:

4 Chagigah pochodzi od trzody i bydła, od jagniąt i kóz, od samców i od samic [w przeciwieństwie do Pesach, który nie pochodzi od bydła ani od samic]; i je się przez dwa dni i jedną noc.

ה הַפֶּסַח שֶׁשְּׁחָטוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ בְשַׁבָּת, חַיָּב עָלָיו חַטָּאת. וּשְׁאָר כָּל הַזְּבָחִים שֶׁשְּׁחָטָן לְשׁוּם פֶּסַח, אִם אֵינָן רְאוּיִין, חַיָּב. וְאִם רְאוּיִין הֵן, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְחַיֵּב חַטָּאת, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ פּוֹטֵר. אָמַר רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מָה אִם הַפֶּסַח שֶׁהוּא מֻתָּר לִשְׁמוֹ, כְּשֶׁשִּׁנָּה אֶת שְׁמוֹ, חַיָּב, זְבָחִים שֶׁהֵן אֲסוּרִין לִשְׁמָן, כְּשֶׁשִּׁנָּה אֶת שְׁמָן, אֵינוֹ דִין שֶׁיְּהֵא חַיָּב. אָמַר לוֹ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, לֹא, אִם אָמַרְתָּ בַּפֶּסַח, שֶׁשִּׁנָּהוּ לְדָבָר אָסוּר, תֹּאמַר בַּזְּבָחִים, שֶׁשִּׁנָּן לְדָבָר הַמֻּתָּר. אָמַר לוֹ רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, אֵמוּרֵי צִבּוּר יוֹכִיחוּ, שֶׁהֵן מֻתָּרִין לִשְׁמָן, וְהַשּׁוֹחֵט לִשְׁמָן, חַיָּב. אָמַר לוֹ רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, לֹא, אִם אָמַרְתָּ בְאֵמוּרֵי צִבּוּר שֶׁיֵּשׁ לָהֶן קִצְבָּה, תֹּאמַר בַּפֶּסַח שֶׁאֵין לוֹ קִצְבָּה. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אַף הַשּׁוֹחֵט לְשֵׁם אֵמוּרֵי צִבּוּר, פָּטוּר:

5 Jeśli ktoś zabił Pesach not lishmo (patrz 5: 2) w [czternastego, który wypadł] w szabat, [myśląc, że tak jak wolno zabijać lishmo, tak wolno zabijać go lo lishmo], jest odpowiedzialni za ofiarę za grzech, [zbezcześciwszy szabat nieświadomie]. I wszystkie inne ofiary, które zabił jako Pesach—Jeśli nie nadają się [jako ofiara Pesach, taka jak cielę, baran dwuletni lub samica], jest on odpowiedzialny [za ofiarę za grzech, jeśli zapomniał, że był to szabat lub pomyślał że wolno było zabijać inne ofiary jako Pesach w Szabat. Nie jest to bowiem „błądzenie w kwestii micwy”, wszyscy wiedzą, że te (tj. Takie zwierzęta) nie są koszerne jak Pesach.] A jeśli są w dobrej formie, [jak wtedy, gdy zabił jednorocznego szelama ( ofiara pokoju) baranka jako Pesach, błądząc w tym ze względu na swoje zaabsorbowanie ubojem swojej Pesach i nie pamiętając, że poświęcił je jako inną ofiarę], R. Eliezer mówi, że jest odpowiedzialny (za grzech ofiarowanie) [chociaż „popełnił błąd w sprawie micwy”]; a R. Yehoshua mówi, że nie ponosi odpowiedzialności, [utrzymując, że jeśli ktoś popełnił błąd w sprawie micwy, a mimo to wykonał jakąś micwę, nie jest odpowiedzialny za ofiarę za grzech. A ten spełnił micwę, gdyż złożył ofiarę. Albowiem wszystkie ofiary składane w LoLishman są kaserami. A R. Yehoshua zarządza (Pesachim 62b), że nawet ci, którzy są zabijani jako Pesach, są kaserami.] R. Eliezer powiedział do niego: A jeśli Pesach, które wolno [zabijać w Szabat] liszmo, jeśli zmieni jego imię, [niemniej jednak przyznajesz], że jest odpowiedzialny [za ofiarę za grzech, jak dowiedzieliśmy się powyżej]—(inne) ofiary, które są zabronione (w szabat) lishman, jeśli zmieni imię, to tym bardziej, że nie wynika z tego, że ponosi odpowiedzialność! R. Yehoshua powrócił: Nie, w przypadku Pesach zmienił nazwę na coś, co jest zabronione [tj. Zabił ją w imię innej ofiary, której zabijanie jest zabronione w szabat], podczas gdy w przykład innych ofiar, w których zmienił nazwę na coś, co jest dozwolone, [tj. gdzie zabił to jako coś (pesach), co wolno zabić w szabat] (powiedz, że nie jest odpowiedzialny za ofiarę )! R. Eliezer ponownie przyłączył się: (Dary) określone dla zboru [w Szabat, jak temidim i mussafim obalają twój argument], można zabić ich liszmana, a jednak jeśli ktoś zabija [inne ofiary] w ich imieniu (tj. ofiary wspólnotowe), ponosi odpowiedzialność (za ofiarę za grzech)! R. Yehoshua powrócił: Nie, w przypadku ofiar określonych dla zgromadzenia jest ustalona liczba [Nie widzi innych zaangażowanych w rzeź, a gdy tamid został zabity, wie, że nie ma potrzeby zabijania innego, tak, że (jeśli to robi) nie jest „błądzący”, ale „nieświadomy”, gdyż nie powinien się mylić w takiej rzeczy.], podczas gdy w przypadku Pesach nie ma ustalonej kwoty, [bo każdy tego wymaga. Tak więc widzi wielu zajętych tym ludzi i zajmuje się micwą. I nawet jeśli już zabił Pesacha i znalazł to zwierzę stojące w azarze i pomyślał, że to Pesach i zabił je dla kogoś innego, jest to „błądzenie w kwestii micwy”] (i nie powinien być odpowiedzialny za ofiara za grzech). R. Meir mówi: Również ten, kto zabija [w szabat inne ofiary przez wszystkie dni roku] jako ofiara przewidziana dla zgromadzenia, nie podlega odpowiedzialności. [Halacha jest zgodna z R. Yehoshua i niezgodna z R. Meir.]

ו שְׁחָטוֹ שֶׁלֹּא לְאוֹכְלָיו וְשֶׁלֹּא לִמְנוּיָיו, לַעֲרֵלִין וְלִטְמֵאִין, חַיָּב. לְאוֹכְלָיו וְשֶׁלֹּא לְאוֹכְלָיו, לִמְנוּיָיו וְשֶׁלֹּא לִמְנוּיָיו, לְמוּלִין וְלַעֲרֵלִין, לִטְהוֹרִים וְלִטְמֵאִים, פָּטוּר. שְׁחָטוֹ וְנִמְצָא בַעַל מוּם, חַיָּב. שְׁחָטוֹ וְנִמְצָא טְרֵפָה בַסֵּתֶר, פָּטוּר. שְׁחָטוֹ וְנוֹדַע שֶׁמָּשְׁכוּ הַבְּעָלִים אֶת יָדָם, אוֹ שֶׁמֵּתוּ אוֹ שֶׁנִּטְמְאוּ, פָּטוּר, מִפְּנֵי שֶׁשָּׁחַט בִּרְשׁוּת:

6 Jeśli go zabił (w szabat), nie dla zjadaczy, a nie dla policzonych za to, za nieobrzezanych i za nieczystych, będzie odpowiedzialny (za ofiarę za grzech). (Jeśli go zabił) dla zjadaczy, a nie dla zjadaczy, dla tych, których za to policzono, i dla tych, którzy nie są policzeni, za obrzezanych i nieobrzezanych, za czystych i nieczystych, on nie ponosi odpowiedzialności za [za Pesach jest kaser, jak stwierdzono powyżej (5: 3)]. Jeśli zabił go i odkrył, że jest skażony, ponosi odpowiedzialność (za ofiarę za grzech) [ponieważ jest shogeg („nieświadomy”), a nie anuss („przymuszony”), ponieważ powinien był to sprawdzić (zanim zamordował go).] Jeśli zabił go i stwierdził, że jest trefą w ukrytej części (której nie mógł wcześniej sprawdzić), nie ponosi odpowiedzialności. Gdyby go zarżnął i dowiedział się, że właściciele „wyciągnęli z niego ręce” [przed zabiciem go i ponumerowali się inną ofiarą], albo gdyby umarli lub stali się nieczyści, [w takim przypadku szabat nie zostaje uchylony za nich], nie ponosi odpowiedzialności, dokonując uboju za pozwoleniem [tj. jest uważany za „anussa”, nie wiedząc, że tak jest i nie oczekiwano, że zapyta o to.]

Poprzedni rozdział Następny rozdział