Para 6

הַמְקַדֵּשׁ וְנָפַל הַקִּדּוּשׁ עַל יָדוֹ אוֹ עַל הַצַּד וְאַחַר כָּךְ נָפַל עַל הַשֹּׁקֶת, פָּסוּל. נָפַל מִן הַשְּׁפוֹפֶרֶת לַשֹּׁקֶת, פָּסוּל. נָטַל מִשְּׁפוֹפֶרֶת וְכִסָּה, אוֹ שֶׁהֵגִיף אֶת הַדֶּלֶת, הַקִּדּוּשׁ כָּשֵׁר, וְהַמַּיִם פְּסוּלִים. זְקָפָהּ בָּאָרֶץ, פָּסוּל. לְתוֹךְ יָדוֹ, כָּשֵׁר, מִפְּנֵי שֶׁאֶפְשָׁר:

Ten, kto uświęca [wodę do rytuału chatat przez dodanie popiołu jałówki], jeśli uświęcony [popiół] spadł na jego rękę lub na bok [naczynia], a następnie spadł na koryto [i do wody], to jest nieważny. Jeśli [popiół] spadł z rury do koryta [samodzielnie], jest nieważny. Jeśli wziął [popiół] z rury i przykrył go [rurkę] lub zamknął drzwi [przed włożeniem popiołu do wody], uświęcony [popiół, który trzyma] jest ważny, a woda jest nieważna [ponieważ on wykonał inną pracę podczas procesu uświęcania wody]. Jeśli postawił ją [rurkę] pionowo w ziemi [przed zmieszaniem z popiołem], [uświęcenie] jest nieważne [ponieważ wykonał inną pracę w międzyczasie]; Jeśli [postawił go pionowo] w ręku, jest to ważne, ponieważ jest (nie) możliwe [inaczej].

הָיָה קִדּוּשׁ צָף עַל פְּנֵי הַמַּיִם, רַבִּי מֵאִיר וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמְרִים, נוֹטֵל וּמְקַדֵּשׁ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, כֹּל שֶׁנָּגַע בַּמַּיִם, אֵין מְקַדְּשִׁין בּוֹ. זָלַף אֶת הַמַּיִם וְנִמְצָא קִדּוּשׁ מִלְּמַטָּן, רַבִּי מֵאִיר וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמְרִים, מְנַגֵּב וּמְקַדֵּשׁ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, כֹּל שֶׁנָּגַע בַּמַּיִם, אֵין מְקַדְּשִׁין בּוֹ:

Gdyby uświęcone [popioły] unosiły się na wodzie, rabin Meir i rabin Szimon mówią: może wziąć [z popiołów] i poświęcić [z nimi]; a mędrcy mówią: niczego, co dotknęło wody, nie uświęcamy nią. Jeśli woda została opróżniona, a na dnie znaleziono uświęcone popioły, rabin Meir i rabin Szimon mówią: może wysuszyć i uświęcić; a mędrcy mówią: niczego, co dotknęło wody, nie uświęcamy nią.

הַמְקַדֵּשׁ בַּשֹּׁקֶת וְהַטְּפִי בְתוֹכָהּ, אַף עַל פִּי שֶׁפִּיו צַר כָּל שֶׁהוּא, הַמַּיִם שֶׁבְּתוֹכוֹ מְקֻדָּשִׁין. אִם הָיָה סְפוֹג, הַמַּיִם שֶׁבְּתוֹכוֹ פְסוּלִים. כֵּיצַד יַעֲשֶׂה, יְזַלֵּף עַד שֶׁהוּא מַגִּיעַ לַסְּפוֹג. נָגַע בַּסְּפוֹג, אַף עַל פִּי שֶׁהַמַּיִם צָפִין עַל גַּבָּיו כָּל שֶׁהֵן, פְּסוּלִין:

Ten, kto uświęca w korycie, a tefi [naczynie z bardzo wąskim otworem] jest w nim, nawet jeśli otwór [ tefi ] ma [bardzo małą] szerokość, woda w nim jest uświęcona. Jeśli była gąbka [w korycie, gdy dodawano popiół], woda w niej jest nieważna [ponieważ woda nie jest zawarta w naczyniu]. Co on powinien zrobić? Opróżnia [naczynie], aż dotrze do gąbki [a zebrana woda jest ważna]. [Ale] jeśli dotknie gąbki, nawet jeśli woda unosi się nad nią w jakiejkolwiek ilości, to [woda] jest nieważna [ponieważ nieważna woda opuściła gąbkę i zmieszała się z właściwą wodą].

נָתַן יָדוֹ אוֹ רַגְלוֹ אוֹ עֲלֵי יְרָקוֹת כְּדֵי שֶׁיַּעַבְרוּ הַמַּיִם לֶחָבִית, פְּסוּלִים. עֲלֵי קָנִים וַעֲלֵי אֱגוֹז, כְּשֵׁרִים. זֶה הַכְּלָל, דָּבָר שֶׁהוּא מְקַבֵּל טֻמְאָה, פָּסוּל. וְדָבָר שֶׁאֵינוֹ מְקַבֵּל טֻמְאָה, כָּשֵׁר:

Jeśli ktoś umieści rękę, stopę lub liście warzyw [pod strumieniem wody], aby woda spłynęła do beczki, jest to nieważne [ponieważ weszło przez coś, co może skurczyć się nieczystości]; [jeśli robi się to używając] liści trzciny lub liści orzechów, jest to ważne [ponieważ przedmioty te nie mogą zarażać się zanieczyszczeniem]. Taka jest zasada: coś, co jest zdolne do zarażenia nieczystością, jest nieważne; coś, co nie jest zdolne do zarażenia nieczystością, jest ważne.

הַמְפַנֶּה אֶת הַמַּעְיָן לְתוֹךְ הַגַּת, אוֹ לְתוֹךְ הַגֵּבִים, פְּסוּלִים לַזָּבִים וְלַמְצֹרָעִים וּלְקַדֵּשׁ בָּהֶן מֵי חַטָּאת, מִפְּנֵי שֶׁלֹּא נִתְמַלְּאוּ בְכֶלִי:

Jeden który przekierowuje sprężynę do dołu albo do małych wgłębień [zebrana woda] jest nieważny na ZAV i metzorah i uświęcały wodach chatat , gdyż nie były wypełnione w naczyniu. [ Zav to ktoś, kto ma namiętną emisję, która czyni go rytualnie nieczystym. Jednym z etapów jego procesu oczyszczania jest zanurzenie się w naturalnie płynącej wodzie. Gdy woda zostanie zebrana w jamie, nie jest już uważana za płynącą i dlatego nie może być wykorzystana do jego procesu oczyszczania. Metzorah jest dotknięty konkretnej choroby skóry i jest rytualnie nieczyste. Jednym z etapów jego procesu oczyszczania jest napełnienie naczynia wodą z naturalnie płynącej wody i zabicie ptaka na tym naczyniu. Gdy woda zostanie zebrana w jamie, przestaje być uważana za płynącą i dlatego nie może być używana do tego rytuału. Podobnie, woda do uświęcenia popiołów czerwonej jałówki do rytuału chatat musi być czerpana z naturalnie płynącej wody.]