Nedarim 7

Rozdział 7

א הַנּוֹדֵר מִן הַיָּרָק, מֻתָּר בִּדְלוּעִין. וְרַבִּי עֲקִיבָא אוֹסֵר. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי עֲקִיבָא, וַהֲלֹא אוֹמֵר אָדָם לִשְׁלוּחוֹ קַח לִי יָרָק וְהוּא אוֹמֵר לֹא מָצָאתִי אֶלָּא דְלוּעִין. אָמַר לָהֶם, כֵּן הַדָּבָר, אוֹ שֶׁמָּא אוֹמֵר הוּא לוֹ לֹא מָצָאתִי אֶלָּא קִטְנִית, אֶלָּא שֶׁהַדְּלוּעִין בִּכְלָל יָרָק, וְקִטְנִית אֵינָן בִּכְלָל יָרָק. וְאָסוּר בְּפוֹל הַמִּצְרִי לַח, וּמֻתָּר בַּיָּבֵשׁ:

1 Jeśli ktoś pożegna się z zieleniną, wolno mu jeść ogórki. Zabrania tego R. Akiva. Zapytali R. Akivę: Ale czy człowiek nie mówi swojemu posłannikowi: „Kup mi zielenie”, a on (posłaniec) mówi: „Znalazłem tylko ogórki!”. [A jeśli są zielenią, dlaczego nie kupuje ich?] Odpowiedział: „Dokładnie! Czy powiedziałby mu: „Znalazłem tylko fasolę!” Musi być wtedy, że ogórki są zaliczane do „zieleni”, a fasola nie. ”[To znaczy, to potwierdza mój punkt widzenia. Czy powiedziałby:„ Znalazłem tylko fasolę! ”Skoro przychodzi zapytać go, czy kupić ogórki, to wskazuje, że jest to rodzaj zieleniny. Halacha jest zgodna z mędrcami]. I nie wolno mu jeść mokrej fasoli egipskiej i wolno jej jeść suchej.

ב הַנּוֹדֵר מִן הַדָּגָן, אָסוּר בְּפוֹל הַמִּצְרִי יָבֵשׁ, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא בַחֲמֵשֶׁת הַמִּינִין. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, הַנּוֹדֵר מִן הַתְּבוּאָה, אֵינוֹ אָסוּר אֶלָּא מֵחֲמֵשֶׁת הַמִּינִין. אֲבָל הַנּוֹדֵר מִן הַדָּגָן, אָסוּר בַּכֹּל, וּמֻתָּר בְּפֵרוֹת הָאִילָן וּבְיָרָק:

2 Jeśli ktoś wyrzeka się zboża, nie wolno mu (jeść) suchej fasoli egipskiej. [Bo „ziarno” oznacza wszystko, co pochodzi ze zboża, wszystko, z czego zrobiony jest stos. I to też pochodzi ze zboża.] To są słowa R. Meira. Mędrcy mówią: nie wolno Mu (jeść) tylko pięciu gatunków. R. Meir mówi: jeśli ktoś zaprzecza „produktowi”, nie wolno mu (jeść) tylko pięciu gatunków. Ale jeśli pożyczy sobie ze zboża, nie wolno mu (jeść) wszystkich [rodzajów fasoli, z których zrobiony jest stos. Halacha jest niezgodna z R. Meir.] I wolno mu (jeść) owoce i warzywa.

ג הַנּוֹדֵר מִן הַכְּסוּת, מֻתָּר בְּשַׂק, בִּירִיעָה, וּבַחֲמִילָה. אָמַר קוֹנָם צֶמֶר עוֹלֶה עָלָי, מֻתָּר לְהִתְכַּסּוֹת בְּגִזֵּי צֶמֶר. פִּשְׁתָּן עוֹלֶה עָלָי, מֻתָּר לְהִתְכַּסּוֹת בַּאֲנִיצֵי פִשְׁתָּן. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הַכֹּל לְפִי הַנּוֹדֵר. טָעַן וְהִזִּיעַ וְהָיָה רֵיחוֹ קָשֶׁה, אָמַר קוֹנָם צֶמֶר וּפִשְׁתִּים עוֹלֶה עָלָי, מֻתָּר לְהִתְכַּסּוֹת וְאָסוּר לְהַפְשִׁיל לַאֲחוֹרָיו:

3 Jeśli ktoś stroni od „okrycia”, wolno mu (okrywać się) worem, płótnem namiotowym i chamila (szorstkim materiałem) [Są to materiały szczególnie szorstkie i grube, a ludzie nie mają zwyczaju się nimi okrywać. ] Jeśli powiedział: „Konam, jeśli przyjdzie na mnie wełna”, wolno mu okryć się paskami wełny. [Bo on miał na celu tylko ubranie z wełny.] (Jeśli powiedział: „Konam), jeśli len przyjdzie na mnie”, wolno mu okryć się łodygami lnu. R. Juda mówi: Wszystko według ślubującego. [tj. według czasu ślubu. Jeśli jest jasne, że złożył ślubowanie z powodu ciężaru ładunku, wolno mu się przykryć (materiałem, który nosi). Halacha jest zgodna z R. Yehudah.] (Np.) Jeśli nosił ciężar, pocił się i wydzielał brzydki zapach, a on powiedział: „Konam, jeśli przyjdzie na mnie wełna lub len”, wolno mu okryć się nim (jak ubraniem), ale nie wolno mu go przerzucać przez plecy (jako ładunek).

ד הַנּוֹדֵר מִן הַבַּיִת, מֻתָּר בָּעֲלִיָּה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, עֲלִיָּה בִּכְלָל הַבָּיִת. הַנּוֹדֵר מִן הָעֲלִיָּה, מֻתָּר בַּבָּיִת:

4 Jeśli ktoś zgłasza się z domu [nie wchodzi do domu], może [wchodzić] na wyższe piętro [nie jest to włączone do „domu”]. To są słowa R. Meira. Mędrcy twierdzą, że „dom” zawiera wyższe piętro. Jeśli ktoś przekona się z wyższego piętra, może wejść do domu.

ה הַנּוֹדֵר מִן הַמִּטָּה, מֻתָּר בְּדַרְגָּשׁ, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, דַּרְגָּשׁ בִּכְלָל מִטָּה. הַנּוֹדֵר מִן הַדַּרְגָּשׁ, מֻתָּר בְּמִטָּה. הַנּוֹדֵר מִן הָעִיר, מֻתָּר לִכָּנֵס לִתְחוּמָהּ שֶׁל עִיר, וְאָסוּר לִכָּנֵס לְעִבּוּרָהּ. אֲבָל הַנּוֹדֵר מִן הַבַּיִת, אָסוּר מִן הָאֲגַף וְלִפְנִים:

5 Jeśli ktoś pochyla się z łóżka, wolno mu (spać) na dargeszu [małym łóżku ustawionym przed dużym łóżkiem, do którego można je zamontować]. To są słowa R. Meira. A mędrcy mówią: „dargesz” zawiera się w „łóżku”. Jeśli ktoś pożegna się z dargesh, wolno mu (spać) w łóżku. Jeśli ktoś spogląda na siebie z miasta, może wejść do t'chum (granicy szabatu) miasta [dwa tysiące łokci z każdej strony ronda] i nie wolno mu wchodzić do jego koburu (peryferii) [domów, które rzut z niej na siedemdziesiąt łokci i „resztkę” (aż do osiemdziesięciu), jak kobieta w ciąży (me'ubereth), której żołądek wystaje na zewnątrz.] Ale ten, kto pożera się z domu, jest zabroniony od agaf [„zamknięcie drzwi ”] i wewnątrz [jak w (Nekhemiasza 7: 3):„ yagifu (niech zamkną) drzwi i zaryglują ”. Halacha nie jest zgodna z R. Meir w całej naszej Misznie.]

ו קוֹנָם פֵּרוֹת הָאֵלּוּ עָלָי, קוֹנָם הֵן עַל פִּי, קוֹנָם הֵן לְפִי, אָסוּר בְּחִלּוּפֵיהֶן וּבְגִדּוּלֵיהֶן. שֶׁאֲנִי אוֹכֵל וְשֶׁאֲנִי טוֹעֵם, מֻתָּר בְּחִלּוּפֵיהֶן וּבְגִדּוּלֵיהֶן, בְּדָבָר שֶׁזַּרְעוֹ כָלֶה. אֲבָל בְּדָבָר שֶׁאֵין זַרְעוֹ כָלֶה, אֲפִלּוּ גִדּוּלֵי גִדּוּלִין אֲסוּרִין:

6 Jeśli ktoś powie: „Konam, te owoce na mnie” (lub) „Są konam z moich ust” lub „Są konam w moich ustach”, nie wolno mu ich wymieniać ani ich wzrostu. [Gdyby je wymienił, to, co za nie otrzymał, jest mu zabronione. Rabini bowiem zadekretowali (jako zabronione) wpływy z rzeczy, z których nie wolno korzystać. A wzrosty "konam" są zabronione, podobnie jak wzrost hekdeszu (poświęcenie świątyni).] (Jeśli powiedział :) "Nie będę jadł" (lub) "Nie będę smakował" [zakazując sobie tylko jedzenia lub sam smakuje], dopuszcza się ich wymianę lub wzrost—w rzeczy, której nasienie się kończy. Ale w rzeczy, której nasienie się nie kończy [takiej jak cebula i tym podobne], nawet wzrost ich wzrostu jest zabroniony [być podobnym do samej rzeczy zakazanej, ponieważ jej nasienie się nie kończy].

ז הָאוֹמֵר לְאִשְׁתּוֹ, קוֹנָם מַעֲשֵׂה יָדַיִךְ עָלָי, קוֹנָם הֵן עַל פִּי, קוֹנָם הֵן לְפִי, אָסוּר בְּחִלּוּפֵיהֶן וּבְגִדּוּלֵיהֶן. שֶׁאֵינִי אוֹכֵל, שֶׁאֵינִי טוֹעֵם, מֻתָּר בְּחִלּוּפֵיהֶן וּבְגִדּוּלֵיהֶן, בְּדָבָר שֶׁזַּרְעוֹ כָלֶה. אֲבָל בְּדָבָר שֶׁאֵין זַרְעוֹ כָלֶה, אֲפִלּוּ גִדּוּלֵי גִדּוּלִין אֲסוּרִים:

7 Jeśli ktoś powie do swojej żony: „Konam, dzieło twoich rąk na mnie” [zabrania sobie wszystkiego, co ona robi, i przygotowuje dla niego. A jeśli zasadzi drzewo, jego wzrost jest mu zabroniony.], (Lub) „Oni są konamami z moich ust” lub „Oni są konamami w moich ustach”, nie wolno mu ich wymiany ani wzrostu. (Jeśli powiedział :) „Nie będę jadł” (lub) „Nie będę smakował”, wolno mu ich wymiany lub wzrostu—w rzeczy, której nasienie się kończy. Ale w rzeczy, której nasienie się nie kończy, zabronione są nawet wzrosty ich wzrostu.

ח שֶׁאַתְּ עוֹשָׂה אֵינִי אוֹכֵל עַד הַפֶּסַח, שֶׁאַתְּ עוֹשָׂה אֵינִי מִתְכַּסֶּה עַד הַפֶּסַח, עָשְׂתָה לִפְנֵי הַפֶּסַח, מֻתָּר לֶאֱכֹל וּלְהִתְכַּסּוֹת אַחַר הַפֶּסַח. שֶׁאַתְּ עוֹשָׂה עַד הַפֶּסַח אֵינִי אוֹכֵל, וְשֶׁאַתְּ עוֹשָׂה עַד הַפֶּסַח אֵינִי מִתְכַּסֶּה, עָשְׂתָה לִפְנֵי הַפֶּסַח, אָסוּר לֶאֱכֹל וּלְהִתְכַּסּוֹת אַחַר הַפָּסַח:

8 (Gdyby ktoś powiedział: „Co zrobisz, nie będę jadł do Pesach” (lub) „Co zrobisz, nie będę nosić do Pesach” [Wniosek jest taki: Co zrobisz teraz, nie będę jadł do Pesach ; ale po Pesach zjem to.], jeśli zrobiła to przed Pesach, może to zjeść lub przykryć się nią po Pesach. (Jeśli powiedział :) „Co zrobisz przed Pesach, nie będę jadł” ( lub) „To, co zrobisz przed Pesach, nie ubiorę” [implikacja jest taka: cokolwiek zrobisz od dzisiaj do Pesach, nigdy nie będę jadł — nawet po Pesach], jeśli zrobiła to przed Pesach, nie może go jeść ani okrywać się nim po Pesach.

ט שֶׁאַתְּ נֶהֱנֵית לִי עַד הַפֶּסַח אִם תֵּלְכִי לְבֵית אָבִיךְ עַד הֶחָג, הָלְכָה לִפְנֵי הַפֶּסַח, אֲסוּרָה בַהֲנָאָתוֹ עַד הַפֶּסַח. אַחַר הַפֶּסַח, בְּלֹא יַחֵל דְּבָרוֹ. שֶׁאַתְּ נֶהֱנֵית לִי עַד הֶחָג אִם תֵּלְכִי לְבֵית אָבִיךְ עַד הַפֶּסַח, וְהָלְכָה לִפְנֵי הַפֶּסַח, אֲסוּרָה בַהֲנָאָתוֹ עַד הֶחָג, וּמֻתֶּרֶת לֵילֵךְ אַחַר הַפָּסַח:

9 (Gdyby ktoś powiedział do swojej żony: „Wierzę), że skorzystasz ze mnie aż do Pesach, jeśli pójdziesz do domu swojego ojca aż do święta (Sukkot)” [Gdyby to było po Sukkot i zabronił jej czerpania korzyści z niego do Pesach, gdyby ona chodziła do domu swego ojca aż do Sukkot], jeśli szła przed Pesach, nie wolno jej dawać korzyści aż do Pesach; (jeśli poszła) za Pesach, jest on przekroczeniem złamania przysięgi. [To znaczy, jeśli poszła za Pesach, jest on złamaniem przysięgi z mocą wsteczną za to, co od niego skorzystała przed Pesach.] (Jeśli powiedział jej: „Wierzę), że skorzystasz ze mnie aż do święta, jeśli pójdziesz do domu twojego ojca aż do Pesach, „jeśli szła przed Pesach, nie wolno jej z niego korzystać aż do święta i wolno jej iść za Pesach.

Poprzedni rozdział Następny rozdział