Middot 3

הַמִּזְבֵּחַ הָיָה שְׁלֹשִׁים וּשְׁתַּיִם עַל שְׁלֹשִׁים וּשְׁתַּיִם. עָלָה אַמָּה וְכָנַס אַמָּה, זֶה הַיְסוֹד. נִמְצָא שְׁלֹשִׁים עַל שְׁלֹשִׁים. עָלָה חָמֵשׁ וְכָנַס אַמָּה. זֶה הַסּוֹבֵב. נִמְצָא עֶשְׂרִים וּשְׁמֹנֶה עַל עֶשְׂרִים וּשְׁמֹנֶה. מְקוֹם הַקְּרָנוֹת אַמָּה מִזֶּה וְאַמָּה מִזֶּה. נִמְצָא עֶשְׂרִים וָשֵׁשׁ עַל עֶשְׂרִים וָשֵׁשׁ. מְקוֹם הִלּוּךְ רַגְלֵי הַכֹּהֲנִים, אַמָּה מִזֶּה וְאַמָּה מִזֶּה. נִמְצָא עֶשְׂרִים וְאַרְבַּע עַל עֶשְׂרִים וְאַרְבַּע, מְקוֹם הַמַּעֲרָכָה. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, מִתְּחִלָּה לֹא הָיָה אֶלָּא שְׁמֹנֶה וְעֶשְׂרִים עַל שְׁמֹנֶה וְעֶשְׂרִים, כּוֹנֵס וְעוֹלֶה בְּמִדָּה זוֹ, עַד שֶׁנִּמְצָא מְקוֹם הַמַּעֲרָכָה עֶשְׂרִים עַל עֶשְׂרִים. וּכְשֶׁעָלוּ בְנֵי הַגּוֹלָה, הוֹסִיפוּ עָלָיו אַרְבַּע אַמּוֹת מִן הַדָּרוֹם וְאַרְבַּע אַמּוֹת מִן הַמַּעֲרָב, כְּמִין גַּמָּא, שֶׁנֶּאֱמַר (יחזקאל מג), וְהָאֲרִיאֵל שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה אֹרֶךְ בִּשְׁתֵּים עֶשְׂרֵה רֹחַב רָבוּעַ. יָכוֹל שֶׁאֵינוֹ אֶלָּא שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה עַל שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה, כְּשֶׁהוּא אוֹמֵר (שם) אֶל אַרְבַּעַת רְבָעָיו, מְלַמֵּד שֶׁמִּן הָאֶמְצַע הוּא מוֹדֵד שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה אַמָּה לְכָל רוּחַ. וְחוּט שֶׁל סִקְרָא חוֹגְרוֹ בָאֶמְצַע, לְהַבְדִּיל בֵּין הַדָּמִים הָעֶלְיוֹנִים לַדָּמִים הַתַּחְתּוֹנִים. וְהַיְסוֹד הָיָה מְהַלֵּךְ עַל פְּנֵי כָל הַצָּפוֹן וְעַל פְּנֵי כָל הַמַּעֲרָב, וְאוֹכֵל בַּדָּרוֹם אַמָּה אַחַת, וּבַמִּזְרָח אַמָּה אֶחָת:

Ołtarz miał trzydzieści dwa [ ama ] na trzydzieści dwa [ ama ]. Powstała jedna ama i wcisnęła jedną amę . Ten [poziom] nazwano yesod [base]. W ten sposób stwierdzamy [że na tym poziomie ołtarz był] trzydzieści na trzydzieści [ amot ]. Wzrosła o kolejne pięć [ amot ] i wcisnęła jeden [ amah ]. Nazywało się to sovev [półką]. W ten sposób stwierdzamy [że na tym poziomie ołtarz był] dwadzieścia osiem na dwadzieścia osiem [ amot ]. Miejsce na rogi [na rogach ołtarza] to jedna ama po tej stronie i jedna ama po tej stronie. W ten sposób stwierdzamy [że na tym poziomie ołtarz był] dwadzieścia sześć na dwadzieścia sześć [ amot ]. Obszar wyznaczony dla Kohanim do chodzenia [na szczycie ołtarza] to jedna amah po tej stronie i jedna amah po tej stronie. W ten sposób stwierdzamy [że na tym poziomie ołtarz był] dwadzieścia cztery na dwadzieścia cztery [ amot ], co stanowiło obszar stosu. Rabin Yosi powiedział, że w początkowej [w pierwszej świątyni] podstawa [ołtarza] miała tylko dwadzieścia osiem na dwadzieścia osiem [ amot ], wznosząc się i wciskając w ten sam wzór, dopóki nie stwierdzimy, że powierzchnia stosu wynosiła dwadzieścia na dwadzieścia [ amot ]. Kiedy Żydzi wrócił z [babilońskiej] emigracji dodali cztery AMOT na południe i cztery AMOT na zachodzie w kształcie [grecką literą] gamma [kształcie litery L], a jego stwierdził: „A palenisko było dwanaście Amot szerokości i dwanaście razy długi kwadrat ”(Ezechiel 43:16). Moglibyśmy pomyśleć, że [ołtarz] miał tylko dwanaście na dwanaście [ amot ]. Jednak kiedy mówi „do swoich czterech ćwiartek”, uczy nas, że pomiar został wykonany ze środka ołtarza i był to dwanaście [ amot ] we wszystkich kierunkach. I była czerwona linia, która otaczała [ołtarz], która była linią podziału [w połowie] między miejscem, gdzie krew [trzeba było umieścić] w górnej połowie ołtarza i [te, które trzeba było umieścić] w dolnej połowie. [ołtarza]. Podstawa obejmowała całą północną i zachodnią stronę ołtarza i zajmowała [tylko] jedną amę po stronie południowej i jedną amę po stronie wschodniej.

וּבְקֶרֶן מַעֲרָבִית דְּרוֹמִית הָיוּ שְׁנֵי נְקָבִים, כְּמִין שְׁנֵי חֳטָמִין דַּקִּין, שֶׁהַדָּמִים הַנִּתָּנִין עַל יְסוֹד מַעֲרָבִי וְעַל יְסוֹד דְּרוֹמִי, יוֹרְדִין בָּהֶן וּמִתְעָרְבִין בָּאַמָּה, וְיוֹצְאִין לְנַחַל קִדְרוֹן:

W południowo-zachodnim rogu [podstawy] znajdowały się dwie dziury, podobne do dwóch cienkich nozdrzy, w których krew umieszczona w zachodniej podstawie i na południowej podstawie przepływała przez nie i mieszała się w strumieniu [który płynął na dziedzińcu], a następnie wypływał do doliny Kidron.

לְמַטָּה בָרִצְפָה בְּאוֹתָהּ הַקֶּרֶן, מָקוֹם הָיָה שָׁם אַמָּה עַל אַמָּה, וְטַבְלָא שֶׁל שַׁיִשׁ, וְטַבַּעַת הָיְתָה קְבוּעָה בָהּ, שֶׁבּוֹ יוֹרְדִין לַשִּׁית וּמְנַקִּין אוֹתוֹ. וְכֶבֶשׁ הָיָה לִדְרוֹמוֹ שֶׁל מִזְבֵּחַ, שְׁלֹשִׁים וּשְׁתַּיִם עַל רֹחַב שֵׁשׁ עֶשְׂרֵה, וּרְבוּבָה הָיְתָה לוֹ בְּמַעֲרָבוֹ, שֶׁשָּׁם הָיוּ נוֹתְנִים פְּסוּלֵי חַטַּאת הָעוֹף:

Pod podłogą w tym [południowo-zachodnim] narożniku znajdowało się [podziemne] miejsce [tunel] jedna ama po jednej amah, które miało marmurową płytkę z przymocowanym do niej pierścieniem, przez które schodzili do gówna [gdzie krew zbierze się] i oczyści. Po południowej stronie ołtarza znajdowała się rampa o długości trzydziestu dwóch amów i szerokości szesnastu amów . Po zachodniej stronie znajdował się mały przedział, w którym składano ofiary za grzechy chorych ptaków.

אֶחָד אַבְנֵי הַכֶּבֶשׁ וְאֶחָד אַבְנֵי הַמִּזְבֵּחַ, מִבִּקְעַת בֵּית כָּרֶם. וְחוֹפְרִין לְמַטָּה מֵהַבְּתוּלָה, וּמְבִיאִים מִשָּׁם אֲבָנִים שְׁלֵמוֹת, שֶׁלֹּא הוּנַף עֲלֵיהֶן בַּרְזֶל, שֶׁהַבַּרְזֶל פּוֹסֵל בִּנְגִיעָה. וּבִפְגִימָה לְכָל דָּבָר. נִפְגְּמָה אַחַת מֵהֶן, הִיא פְסוּלָה וְכֻלָּן כְּשֵׁרוֹת. וּמְלַבְּנִים אוֹתָן פַּעֲמַיִם בַּשָּׁנָה, אַחַת בַּפֶּסַח וְאַחַת בֶּחָג. וְהַהֵיכָל, פַּעַם אַחַת, בַּפֶּסַח. רַבִּי אוֹמֵר, כָּל עֶרֶב שַׁבָּת מְלַבְּנִים אוֹתוֹ בְמַפָּה מִפְּנֵי הַדָּמִים. לֹא הָיוּ סָדִין אוֹתָן בְּכָפִיס שֶׁל בַּרְזֶל, שֶׁמָּא יִגַּע וְיִפְסֹל, שֶׁהַבַּרְזֶל נִבְרָא לְקַצֵּר יָמָיו שֶׁל אָדָם, וְהַמִּזְבֵּחַ נִבְרָא לְהַאֲרִיךְ יָמָיו שֶׁל אָדָם, אֵינוֹ בַדִין שֶׁיּוּנַף הַמְקַצֵּר עַל הַמַּאֲרִיךְ:

Zarówno kamienie pochylni, jak i kamienie do ołtarza [pochodziły] z doliny Beit Kerem. Kopaliby pod [kamieniami] dziewiczą ziemię i przynosili całe kamienie, których żelazo nigdy nie dotykało, ponieważ żelazo czyni je [kamienie] niezdatnymi przez zwykły dotyk. [Są również niezdolni], jeśli zostaną w jakikolwiek sposób rozdrobnieni. Jeśli jeden z nich został rozdrobniony, jest niezdolny, ale reszta [synów] nie. [Ściany i górę ołtarza] bielono dwa razy w roku, raz w Pesach i raz w Sukot. Przedsionek [był bielony] raz w roku w Pesach. Rebbi mówi, że w każdy piątek byli wybieli szmatką z powodu plam krwi. Wybielacza nie nakładano żelazną kielnią, w obawie, że żelazna kielnia dotknie kamieni i uczyni je niezdatnymi, ponieważ żelazo zostało stworzone, aby skrócić dni ludzkie, a ołtarz został stworzony, aby przedłużyć dni ludzkie, i jest to niewłaściwe, aby krótszy był umieszczony na tym, który przedłużacz.

וְטַבָּעוֹת הָיוּ לִצְפוֹנוֹ שֶׁל מִזְבֵּחַ, שִׁשָּׁה סְדָרִים שֶׁל אַרְבַּע אַרְבַּע, וְיֵשׁ אוֹמְרִים, אַרְבָּעָה שֶׁל שֵׁשׁ שֵׁשׁ, שֶׁעֲלֵיהֶן שׁוֹחֲטִין אֶת הַקֳּדָשִׁים. בֵּית הַמִּטְבָּחַיִם הָיָה לִצְפוֹנוֹ שֶׁל מִזְבֵּחַ, וְעָלָיו שְׁמֹנָה עַמּוּדִים נַנָּסִין, וּרְבִיעִין שֶׁל אֶרֶז עַל גַּבֵּיהֶן, וְאֻנְקְלָיוֹת שֶׁל בַּרְזֶל הָיוּ קְבוּעִין בָּהֶם, וּשְׁלֹשָׁה סְדָרִים הָיוּ לְכָל אֶחָד וְאֶחָד, שֶׁבָּהֶם תּוֹלִין. וּמַפְשִׁיטִין עַל שֻׁלְחָנוֹת שֶׁל שַׁיִשׁ שֶׁבֵּין הָעַמּוּדִים:

Po północnej stronie ołtarza znajdowały się pierścienie [w podłodze]. [Ustawiono] sześć rzędów po cztery pierścienie [na każdym], a niektórzy mówią [były] cztery rzędy po sześć pierścieni [na każdym], przez które zabijali święte [ofiary]. Miejsce uboju znajdowało się na północ od ołtarza. Było tam osiem niskich kamiennych filarów, a na nich ułożono kwadraty z drewna cedrowego. Były do ​​nich przymocowane żelazne haki i [każdy blok] miał trzy rzędy haków, na których wisiały i skórowały zwierzęta, [a następnie układały mięso] na marmurowych stołach [które były] między filarami.

הַכִּיּוֹר הָיָה בֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ, וּמָשׁוּךְ כְּלַפֵּי הַדָּרוֹם. בֵּין הָאוּלָם וְלַמִּזְבֵּחַ, עֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם אַמָּה. וּשְׁתֵּים עֶשְׂרֵה מַעֲלוֹת הָיוּ שָׁם, רוּם מַעֲלָה חֲצִי אַמָּה, וְשִׁלְחָהּ אַמָּה. אַמָּה אַמָּה וְרֹבֶד שָׁלֹשׁ, וְאַמָּה אַמָּה וְרֹבֶד שָׁלֹשׁ. וְהָעֶלְיוֹנָה, אַמָּה אַמָּה וְרֹבֶד אַרְבַּע. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הָעֶלְיוֹנָה, אַמָּה אַמָּה וְרֹבֶד חָמֵשׁ:

Kadź znajdowała się między przedsionkiem a ołtarzem, ciągnąca się w kierunku południowym. Pomiędzy Sanctaury a ołtarzem było dwadzieścia dwie amot i dwanaście stopni. Wysokość każdego stopnia wynosiła pół ama, a stopień jednego [ ama ]. [Zostały podzielone na trzy zestawy po cztery kroki każdy]. [Pierwszy zestaw wzrósł] jedna ama i jedna ama [w sumie dwie amoty ] z lądowaniem trzech amów . [Drugi zestaw również wzrósł] jedna ama i jedna ama [w sumie dwie amoty ] z lądowaniem trzech [ amot ]. Górna [ustawiona róża] jedna ama i jedna ama [w sumie dwie amoty ] z lądowaniem czterech [ amot ]. Rabin Jehuda mówi, że na szczycie [ustawiono różę] jedna ama i ama [w sumie dwie amoty ] z lądowaniem pięciu [ amot ].

פִּתְחוֹ שֶׁל אוּלָם, גָּבְהוֹ אַרְבָּעִים אַמָּה, וְרָחְבּוֹ עֶשְׂרִים אַמָּה. וְחָמֵשׁ מַלְתְּרָאוֹת שֶׁל מִילָת הָיוּ עַל גַּבָּיו. הַתַּחְתּוֹנָה עוֹדֶפֶת עַל הַפֶּתַח אַמָּה מִזֶּה וְאַמָּה מִזֶּה. שֶׁלְּמַעְלָה מִמֶּנָּה עוֹדֶפֶת עָלֶיהָ אַמָּה מִזֶּה וְאַמָּה מִזֶּה. נִמְצֵאת הָעֶלְיוֹנָה שְׁלֹשִׁים אַמָּה. וְנִדְבָּךְ שֶׁל אֲבָנִים הָיָה בֵין כָּל אַחַת וְאֶחָת:

Wejście do sanktuarium miały wysokość czterdziestu Amot , a szerokość dwadzieścia Amot . Na wierzchu znajdowało się pięć ozdobnych belek z drewna milas [cedrowego] [jako nadproże]. Najniższa [belki nadproża] był szerszy [niż wejście] Jedną Amah po tej stronie oraz jeden Amah na tej stronie. A ta nad nią była szersza [niż ta pod nią], jedna ama po tej stronie i jedna ama po tej stronie. Stwierdzono więc, że ten na górze miał trzydzieści amotów [szeroki]. Między każdą belką była warstwa kamieni.

וּכְלוֹנָסוֹת שֶׁל אֶרֶז הָיוּ קְבוּעִין מִכָּתְלוֹ שֶׁל הֵיכָל לְכָתְלוֹ שֶׁל אוּלָם, כְּדֵי שֶׁלֹּא יִבְעָט. וְשַׁרְשְׁרוֹת שֶׁל זָהָב הָיוּ קְבוּעוֹת בְּתִקְרַת הָאוּלָם, שֶׁבָּהֶן פִּרְחֵי כְהֻנָּה עוֹלִין וְרוֹאִין אֶת הָעֲטָרֹת, שֶׁנֶּאֱמַר (זכריה ו), וְהָעֲטָרֹת תִּהְיֶה לְחֵלֶם וּלְטוֹבִיָּה וְלִידַעְיָה וּלְחֵן בֶּן צְפַנְיָה לְזִכָּרוֹן בְּהֵיכַל ה'. גֶּפֶן שֶׁל זָהָב הָיְתָה עוֹמֶדֶת עַל פִּתְחוֹ שֶׁל הֵיכָל, וּמֻדְלָה עַל גַּבֵּי כְלוֹנָסוֹת. כָּל מִי שֶׁהוּא מִתְנַדֵּב עָלֶה, אוֹ גַרְגִּיר, אוֹ אֶשְׁכּוֹל, מֵבִיא וְתוֹלֶה בָהּ. אָמַר רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בְּרַבִּי צָדוֹק, מַעֲשֶׂה הָיָה, וְנִמְנוּ עָלֶיהָ שְׁלֹשׁ מֵאוֹת כֹּהֲנִים:

Ze ściany Sanktuarium do ściany przedsionka przymocowano cedrowe słupy, które miały zapobiec zawaleniu się świątyni. Złote łańcuchy były przymocowane do belek stropowych Sanktuarium [skąd], skąd młody Kohanim wspinał się i oglądał korony, jak jest napisane: „Korony będą pamiątką dla Helema, dla Tuviah, dla Yedayah i dla Chen, syna Tzefaniasz w sanktuarium w Haszem (Zachariasza 6:11). U wejścia do sanktuarium znajdowała się złota winorośl, wsparta na słupach, a każdy, kto ofiarował darowiznę w postaci liścia [złota], winogron lub kiści, wisiał je na nim [winorośl] Rabin Eliezer ben Rabbi Tsadok powiedział: Pewnego razu trzystu Kohanim otrzymało polecenie usunięcia go [do innego miejsca].