Jewamot 15

Rozdział 15

א הָאִשָּׁה שֶׁהָלְכָה הִיא וּבַעְלָהּ לִמְדִינַת הַיָּם, שָׁלוֹם בֵּינוֹ לְבֵינָהּ וְשָׁלוֹם בָּעוֹלָם, וּבָאתָה וְאָמְרָה, מֵת בַּעְלִי, תִּנָּשֵׂא. מֵת בַּעְלִי, תִּתְיַבֵּם. שָׁלוֹם בֵּינוֹ לְבֵינָהּ וּמִלְחָמָה בָעוֹלָם, קְטָטָה בֵינוֹ לְבֵינָהּ וְשָׁלוֹם בָּעוֹלָם, וּבָאתָה וְאָמְרָה, מֵת בַּעְלִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לְעוֹלָם אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת, אֶלָּא אִם כֵּן בָּאתָה בוֹכָה וּבְגָדֶיהָ קְרוּעִין. אָמְרוּ לוֹ, אַחַת זוֹ וְאַחַת זוֹ, תִּנָּשֵׂא:
1 Kobieta, która wyjechała z mężem za granicę —gdyby był pokój między nim a nią i pokój na świecie, a ona przyszła i powiedziała: Mój mąż umarł, może ponownie wyjść za mąż. [(„Gdyby był pokój między nim a nią” :) Bo gdyby istniała walka między nim a nią, (żyjemy z obawą, że) być może kieruje nią nienawiść, by mu zabronić. („i pokój na świecie” :) Bo gdyby to był czas niebezpieczeństwa, być może widząc, że powraca od dawna, pomyślała, że ​​na pewno został zabity przez bandytów. Albo też widziała go powalonego w bitwie i przypuszczała, że ​​z pewnością zginął. Ale w czasie pokoju, gdyby nie widziała go zabitego, z pewnością zrozumiałaby obelgę jego powrotu po jej ponownym ślubie (aby nie wyszła ponownie za mąż, chyba że byłaby pewna, że ​​nie żyje)]. Gdyby był pokój między nim a nią i wojną na świecie lub walką między nim a nią i pokojem na świecie, a ona przyszła i powiedziała: Mój mąż umarł, nie wierzy się jej. R. Juda mówi: Nie wierzy się jej, chyba że przyszła płakać z wypożyczonym ubraniem. [Halacha nie jest zgodna z nim.] Powiedzieli mu: [Zatem jeśli pikachath (który jest na tyle sprytny, by udawać żałobę) będzie mógł ponownie ożenić się, a shotah (ten, który nie jest pikachatem) nie będzie wolno ponownie ożenić? Raczej] zarówno jeden, jak i drugi mogą ponownie wyjść za mąż.
ב בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, לֹא שָׁמַעְנוּ אֶלָּא בְּבָאָה מִן הַקָּצִיר, וּבְאוֹתָהּ מְדִינָה, וּכְמַעֲשֶׂה שֶׁהָיָה. אָמְרוּ לָהֶן בֵּית שַׁמַּאי, אַחַת הַבָּאָה מִן הַקָּצִיר, וְאַחַת הַבָּאָה מִן הַזֵּיתִים, וְאַחַת הַבָּאָה מִן הַבָּצִיר, וְאַחַת הַבָּאָה מִמְּדִינָה לִמְדִינָה. לֹא דִבְּרוּ חֲכָמִים בַּקָּצִיר אֶלָּא בַהֹוֶה. חָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּבֵית שַׁמָּאי:
2 Beth Hillel mówi: "Nie słyszeliśmy (że kobiecie wolno ponownie wyjść za mąż), chyba że przyszła z żniwa pszenicy w tej samej prowincji i jak w (tym samym) wydarzeniu, które miało miejsce, [kiedy mężczyźni poszli zbierać pszenicę Wąż ugryzł i zabił jednego z nich, a jego żona przyszła i powiadomiła o tym bet-din, a oni wysłali i stwierdzili, że jej konto jest poprawne. A mędrcy pozwolili (kobiecie ponownie wyjść za mąż) tylko w podobnych okolicznościach—że wydarzyło się to blisko; ale nie wierzono jej (aby zeznawała) o tym, co wydarzyło się za granicą.] Beth Shammai powiedziała do nich: (może ponownie wyjść za mąż), czy przyszła z żniw pszenicy, czy oliwek, czy winogron i z jednej prowincji do inne. Mędrcy stwierdzili „zbiory pszenicy” tylko w takim przypadku, [ale to samo dotyczy wszystkich miejsc]— po czym Beth Hillel wycofała się (ich orzeczenie), by rządzić zgodnie z Beth Shammai.
ג בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, תִּנָּשֵׂא וְתִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. בֵּית הִלֵּל אוֹמְרִים, תִּנָּשֵׂא וְלֹא תִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. אָמְרוּ לָהֶן בֵּית שַׁמַּאי, הִתַּרְתֶּם עֶרְוָה חֲמוּרָה, לֹא תַתִּירוּ אֶת מָמוֹן הַקַּל. אָמְרוּ לָהֶן בֵּית הִלֵּל, מָצִינוּ שֶׁאֵין הָאַחִים נִכְנָסִים לַנַּחֲלָה עַל פִּיהָ. אָמְרוּ לָהֶם בֵּית שַׁמַּאי, וַהֲלֹא מִסֵּפֶר כְּתֻבָּתָהּ נִלְמֹד, שֶׁהוּא כוֹתֵב לָהּ, שֶׁאִם תִּנָּשְׂאִי לְאַחֵר, תִּטְּלִי מַה שֶׁכָּתוּב לִיכִי. וְחָזְרוּ בֵית הִלֵּל לְהוֹרוֹת כְּדִבְרֵי בֵית שַׁמָּאי:
3 Beth Shammai mówi: Ona wychodzi za mąż i bierze kethubę (zapłatę). Beth Hillel mówi: Ona wychodzi za mąż i nie bierze swojej kethuba—po czym Beth Shammai powiedziała do nich: Pozwoliliście na ostrzejsze ervah i nie pozwoliliście na pieniądze, które są mniej rygorystyczne! Beth Hillel odpowiedziała: „Dowiedzieliśmy się, że jej bracia nie wchodzą w dziedzictwo [jej męża] na podstawie jej świadectwa [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 19:15):„ Słowem dwóch świadków itd. ”, Ale vis-à -widząc jej małżeństwo, rabini byli wyrozumiali, aby nie pozostała agunah.] Beth Shammai ponownie dołączyła: Ale czy nie powinniśmy się dowiedzieć (orzeczenia) ze zwoju jej kethuba, [tj. z formuły czynu kethubah] , gdzie pisze do niej: „Jeśli poślubisz innego, weź to, co jest napisane do ciebie” [i wyszła ponownie za mąż, dlatego powinna wziąć swoją kethubę!]— po czym Beth Hillel wycofała się (ich orzeczenie), by rządzić zgodnie z Beth Shammai.
ד הַכֹּל נֶאֱמָנִים לַהֲעִידָהּ, חוּץ מֵחֲמוֹתָהּ, וּבַת חֲמוֹתָהּ, וְצָרָתָהּ, וִיבִמְתָּהּ, וּבַת בַּעְלָהּ. מַה בֵּין גֵּט לְמִיתָה, שֶׁהַכְּתָב מוֹכִיחַ. עֵד אוֹמֵר מֵת, וְנִשֵּׂאת, וּבָא אַחֵר וְאָמַר לֹא מֵת, הֲרֵי זוֹ לֹא תֵצֵא. עֵד אוֹמֵר מֵת, וּשְׁנַיִם אוֹמְרִים לֹא מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁנִּשֵּׂאת, תֵּצֵא. שְׁנַיִם אוֹמְרִים מֵת, וְעֵד אוֹמֵר לֹא מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁלֹּא נִשֵּׂאת, תִּנָּשֵׂא:
4 Wszyscy mogą zeznawać (że jej mąż zmarł) z wyjątkiem jej teściowej, córki jej teściowej, jej cara, jej jewamy i córki męża. [Powodem wszystkiego jest to, że jej nienawidzą i pragną jej zguby. Jej teściowa jej nienawidzi, myśląc: „Ten zje” cały mój trud! Córka swojej teściowej jej nienawidzi, myśląc: ten odziedziczy cały trud mego ojca i matki! Jej yevama obawia się, że w końcu nie zostanie jej carą. Córka jej męża myśli: ta przyszła w miejsce mojej matki i „zjadła” cały jej trud!] Jaka jest różnica między otrzymaniem a śmiercią, [że mówimy, że nawet te kobiety, którym nie powierzono powiedzenia, że ​​jej mąż umarł są zaufane, że przyniosą jej zdobycz]? Potwierdza to bowiem pismo, [tzn. Polegamy przede wszystkim na zdobywcach (chociaż również na nich polegamy, wymagano od nich, by mówili: „Przede mną to było napisane, a przede mną podpisane”)]. przyszedł świadek i powiedział: „Umarł, a ona wyszła ponownie za mąż” [niekoniecznie to, że wyszła ponownie za mąż, ale pozwolili jej ponownie wyjść za mąż], a inny przyszedł i powiedział, że on nie umarł, ona nie odchodzi [jej pierwsza sankcja. ] Jeśli jeden świadek powiedział, że umarł, a dwóch powiedziało, że nie umarł, nawet jeśli ona wyszła ponownie za mąż, jest wysyłana. [To w przypadku, gdy obaj są niezdolni do składania zeznań. Dowiadujemy się, że skoro Tora wierzyła jednemu świadkowi (w tym zakresie), instytucja świadków nie jest tu (technicznie) dostępna i że podobnie jak (zeznanie) jednego świadka jest tu zabawione, tak (zeznanie) osoby niezdolne do składania zeznań są również zabawiane, a większość zeznań jest wykonywana, niezależnie od tego, czy (świadkowie) są zdolni, czy niezdolni.] Jeśli dwóch powiedziało, że umarł, a jeden powiedział, że nie umarł, nawet jeśli jeszcze nie wyszła za mąż, może to zrobić. [Niniejszym powiadamiamy nas, że zeznania większościowe są stosowane w przypadku świadków niezdolnych do pracy, czy to w celu złagodzenia kary, czy też w celu surowości]
ה אַחַת אוֹמֶרֶת מֵת וְאַחַת אוֹמֶרֶת לֹא מֵת, זוֹ שֶׁאוֹמֶרֶת מֵת תִּנָּשֵׂא וְתִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. וְזוֹ שֶׁאוֹמֶרֶת לֹא מֵת לֹא תִנָּשֵׂא וְלֹא תִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ. אַחַת אוֹמֶרֶת מֵת וְאַחַת אוֹמֶרֶת נֶהֱרָג, רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, הוֹאִיל וּמַכְחִישׁוֹת זוֹ אֶת זוֹ, הֲרֵי אֵלּוּ לֹא יִנָּשֵׂאוּ. רַבִּי יְהוּדָה וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמְרִים, הוֹאִיל וְזוֹ וָזוֹ מוֹדוֹת שֶׁאֵינוֹ קַיָּם, יִנָּשֵׂאוּ. עֵד אוֹמֵר מֵת וְעֵד אוֹמֵר לֹא מֵת, אִשָּׁה אוֹמֶרֶת מֵת וְאִשָּׁה אוֹמֶרֶת לֹא מֵת, הֲרֵי זוֹ לֹא תִנָּשֵׂא:
5 Jeśli ktoś powiedział, że umarł, a drugi powiedział, że nie umarł [(Dwóch carotów przybyło z zagranicy. Jeden powiedział: „Mój mąż umarł”; drugi: „On nie umarł”)]. —ten, który mówi, że umarł, może ponownie ożenić się i wziąć jej kethubę. Ten, kto powiedział, że nie umarł, może nie ożenić się ponownie i nie może wziąć jej kethuba. Jeśli jeden powiedział, że umarł (naturalnie), a drugi, że został zabity, R. Meir mówi: Ponieważ zaprzeczają sobie nawzajem, nie mogą ponownie się ożenić. [Halacha nie jest zgodna z nim.] R. Juda i R. Szimon mówią: Skoro obaj przyznają, że nie żyje, mogą ponownie się ożenić. Jeśli jeden świadek powiedział, że umarł, a inny, że nie umarł; jeśli jedna kobieta powiedziała, że ​​umarł, a inna, że ​​nie umarł, nie może ponownie wyjść za mąż.
ו הָאִשָּׁה שֶׁהָלְכָה הִיא וּבַעְלָהּ לִמְדִינַת הַיָּם, וּבָאָה וְאָמְרָה מֵת בַּעְלִי, תִּנָּשֵׂא וְתִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ, וְצָרָתָהּ אֲסוּרָה. הָיְתָה בַת יִשְׂרָאֵל לְכֹהֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה, דִּבְרֵי רַבִּי טַרְפוֹן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין זוֹ דֶרֶךְ מוֹצִיאַתָּה מִידֵי עֲבֵרָה, עַד שֶׁתְּהֵא אֲסוּרָה לִנָּשֵׂא, וַאֲסוּרָה מִלֶּאֱכֹל בַּתְּרוּמָה:
6 Jeśli kobieta wyjechała ze swoim mężem za granicę, a ona wróciła i powiedziała: „Mój mąż umarł, może ponownie wyjść za mąż i wziąć swoją kethubę, a jej carowi nie wolno ożenić się”. Jeśli ona [cara] była córką Izraelity (żonaty) z Coheinem, zjada terumah [zakładając, że jej mąż żyje, a świadectwo jej cary nie zostało zabrane przed nią; ponieważ ponieważ uważa się, że nie pozwala jej na ponowne małżeństwo, nie uważa się, że czyni ją niezdolną do terumah. A to jest halacha.] To są słowa R. Tarfona. R. Akiva powiedział: W ten sposób nie zostanie odsunięta od występku; ale nie wolno jej ponownie wyjść za mąż i nie wolno jej jeść terumah.
ז אָמְרָה מֵת בַּעְלִי וְאַחַר כָּךְ מֵת חָמִי, תִּנָּשֵׂא וְתִטֹּל כְּתֻבָּתָהּ, וַחֲמוֹתָהּ אֲסוּרָה. הָיְתָה בַת יִשְׂרָאֵל לְכֹהֵן, תֹּאכַל בַּתְּרוּמָה, דִּבְרֵי רַבִּי טַרְפוֹן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין זוֹ דֶרֶךְ מוֹצִיאַתָּה מִידֵי עֲבֵרָה, עַד שֶׁתְּהֵא אֲסוּרָה לִנָּשֵׂא, וַאֲסוּרָה לֶאֱכֹל בַּתְּרוּמָה. קִדֵּשׁ אַחַת מֵחָמֵשׁ נָשִׁים וְאֵינוֹ יוֹדֵעַ אֵיזוֹ קִדֵּשׁ, כָּל אַחַת אוֹמֶרֶת אוֹתִי קִדֵּשׁ, נוֹתֵן גֵּט לְכָל אַחַת וְאֶחָת, וּמַנִּיחַ כְּתֻבָּה בֵּינֵיהֶן וּמִסְתַּלֵּק, דִּבְרֵי רַבִּי טַרְפוֹן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין זוֹ דֶרֶךְ מוֹצִיאַתּוּ מִידֵי עֲבֵרָה, עַד שֶׁיִּתֵּן גֵּט וּכְתֻבָּה לְכָל אַחַת וְאֶחָת. גָּזַל אֶחָד מֵחֲמִשָּׁה וְאֵין יוֹדֵעַ מֵאֵיזֶה גָזַל, כָּל אֶחָד אוֹמֵר אוֹתִי גָזַל, מַנִּיחַ גְּזֵלָה בֵּינֵיהֶן וּמִסְתַּלֵּק, דִּבְרֵי רַבִּי טַרְפוֹן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין זוֹ דֶרֶךְ מוֹצִיאַתּוּ מִידֵי עֲבֵרָה, עַד שֶׁיְּשַׁלֵּם גְּזֵלָה לְכָל אֶחָד וְאֶחָד:
7 Gdyby powiedziała: „Mój mąż umarł, a potem umarł mój teść”, może ponownie wyjść za mąż i wziąć kethubę; a jej teściowej nie wolno (ponownie wyjść za mąż). Jeśli ona (jej teściowa) była córką Izraelity poślubionej Coheinowi, zjada terumę. To są słowa R. Tarfona. [Również w tym przypadku halacha jest zgodna z R. Tarfonem; ale w przypadku jego zaręczyn z jedną z pięciu kobiet i nie wiedząc, którą z nich poślubił, a także w przypadku, gdy okradał jedną z pięciu i nie wiedząc, która z nich, w obu przypadkach halacha jest zgodna z R. Akivą. .] R. Akiva powiedział: W ten sposób nie zostanie odsunięta od występku; ale nie wolno jej ponownie wyjść za mąż i nie wolno jej jeść terumah. Gdyby zaręczył się z jedną z pięciu kobiet i nie wiedział, którą zaręczył, i każdy mówi: „Poślubił mnie, każdemu daje dostęp, umieszcza wśród nich ketubę i„ wstąpi ”. To są słowa R. Tarfona. R. Akiva mówi: W ten sposób nie zostanie odsunięty od występku; ale każdemu musi dać kawałek i ketubę. Jeśli okradł jednego z pięciu i nie wiedział, który z nich okradł, a każdy mówi: On mnie okradł, umieszcza skradziony przedmiot wśród nich i „wraca”. To są słowa R. Tarfona. R. Akiva mówi: W ten sposób nie zostanie uwolniony od występku, ale musi zapłacić każdemu (kwotę) skradzionego przedmiotu.
ח הָאִשָּׁה שֶׁהָלְכָה הִיא וּבַעְלָהּ לִמְדִינַת הַיָּם וּבְנָהּ עִמָּהֶם, וּבָאָה וְאָמְרָה מֵת בַּעְלִי וְאַחַר כָּךְ מֵת בְּנִי, נֶאֱמֶנֶת. מֵת בְּנִי וְאַחַר כָּךְ מֵת בַּעְלִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת, וְחוֹשְׁשִׁים לִדְבָרֶיהָ, וְחוֹלֶצֶת וְלֹא מִתְיַבֶּמֶת:
8 Jeśli kobieta i jej mąż wyjechali za granicę, ich syn z nimi, a ona wróciła i powiedziała: „Mój mąż umarł, a potem mój syn umarł”, wierzy się jej. [Ponieważ miała syna i nie była w statusie (potencjalnego) powiązania yibum, kiedy odeszła, teraz także, kiedy mówi: Mój mąż zmarł, a potem zmarł mój syn, twierdząc, że nie ma powiązania yibum, uważa się, że .] (Ale jeśli powiedziała :) Mój syn umarł, a potem mój mąż umarł, [pragnąc zostać zabranym w yibum], nie wierzy się jej. I [jeśli ona chce poślubić „na rynku” (tj. Poza yibum)], obawiamy się jej słów, [ponieważ ogłosiła, że ​​jest zabroniona innym]; a ona przyjmuje chalicę i nie jest przyjmowana w yibum.
ט נִתַּן לִי בֵן בִּמְדִינַת הַיָּם, וְאָמְרָה מֵת בְּנִי וְאַחַר כָּךְ מֵת בַּעְלִי, נֶאֱמֶנֶת. מֵת בַּעְלִי וְאַחַר כָּךְ מֵת בְּנִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת, וְחוֹשְׁשִׁים לִדְבָרֶיהָ, וְחוֹלֶצֶת וְלֹא מִתְיַבֶּמֶת:
9 (Jeśli powiedziała :) Syn został mi dany (tj. Urodził się) za granicą, a mój syn umarł, a potem umarł mój mąż [nie uwalniając się od swojego pierwotnego statusu, nadal wymagając yibum zgodnie z jej słowami], uważa się, że [i wolno jej brać w yibum. (Jeśli powiedziała :) Mój mąż umarł, a potem: Mój syn umarł, nie wierzy się [poślubić „na rynku” bez chalicy; bo gdy mędrcy uwierzyli kobiecie, uwierzyli jej tylko w odniesieniu do jej męża, zakładając, że wyjdzie ponownie za mąż dopiero po upewnieniu się (że umarł); ale nie uwierzyli jej krewnemu, że uwolni się od yibum, aby mogła być motywowana nienawiścią (do yavam).] I obawiamy się jej słów [tj. że mają one na celu uwolnienie jej od yibum], a ona otrzymuje chalicę i nie jest przyjmowana w yibum.
י נִתַּן לִי יָבָם בִּמְדִינַת הַיָּם, אָמְרָה מֵת בַּעְלִי וְאַחַר כָּךְ מֵת יְבָמִי, יְבָמִי וְאַחַר כָּךְ בַּעְלִי, נֶאֱמֶנֶת. הָלְכָה הִיא וּבַעְלָהּ וִיבָמָהּ לִמְדִינַת הַיָּם, אָמְרָה מֵת בַּעְלִי וְאַחַר כָּךְ מֵת יְבָמִי, יְבָמִי וְאַחַר כָּךְ בַּעְלִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת. שֶׁאֵין הָאִשָּׁה נֶאֱמֶנֶת לוֹמַר מֵת יְבָמִי, שֶׁתִּנָּשֵׂא. וְלֹא, מֵתָה אֲחוֹתִי, שֶׁתִּכָּנֵס לְבֵיתוֹ. וְאֵין הָאִישׁ נֶאֱמָן לוֹמַר מֵת אָחִי, שֶׁיְּיַבֵּם אִשְׁתּוֹ. וְלֹא, מֵתָה אִשְׁתִּי, שֶׁיִּשָּׂא אֲחוֹתָהּ:
10 (Jeśli powiedziała :) Yavam otrzymałem za granicą [tj. Jej teściowa miała syna za granicą (i wyjechała jako nie mając yavama)] — jeśli powiedziała (albo): Mój mąż umarł, a potem mój yavam umarł, lub: Mój yavam umarł, a potem mój mąż umarł, [pozwalając sobie "na rynek" w obu przypadkach], wierzy się jej [i jest dozwolone "do rynek „zgodnie z jej pierwotnym statusem”, usta, które zabraniają (poprzez informowanie nas o yavam) być ustami, które na to pozwalają. ”] Jeśli ona, jej mąż i jej yavam wyjechali za granicę —jeśli powiedziała [albo:] Mój mąż umarł, a potem mój yavam umarł, lub: Mój yavam umarł, a potem mój mąż umarł, nie wierzy się, nie wierzy się kobiecie, która mówi: Mój yavam umarł, (ponieważ jest możliwe, że mówi to tylko), aby mogła ponownie wyjść za mąż; i (uważa się, że nie powie): Moja siostra umarła (bo możliwe, że tylko tak mówi), aby mogła wejść do jego domu (tj. do „domu” tego, który poślubił jego siostrę). człowiek nie mówi: Umarł mój brat, aby wziąć żonę w yibum; i (nie mówi): Moja żona umarła, aby mógł poślubić jej siostrę.
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział