Jewamot 12

Rozdział 12

א מִצְוַת חֲלִיצָה בִּשְׁלֹשָׁה דַיָּנִין, וַאֲפִלּוּ שְׁלָשְׁתָּן הֶדְיוֹטוֹת. חָלְצָה בְמִנְעָל, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. בְּאַנְפִּילִין, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה. בְּסַנְדָּל שֶׁיֶּשׁ לוֹ עָקֵב, כָּשֵׁר. וְשֶׁאֵין לוֹ עָקֵב, פָּסוּל. מִן הָאַרְכֻּבָּה וּלְמַטָּה, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. מִן הָאַרְכֻּבָּה וּלְמַעְלָה, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה:

1 Micwa chalicy jest przed trzema sędziami, a nawet trzema hedyototami (nieuczonymi mężczyznami). [Powodem, dla którego nazywa się ich „sędziami” jest to, że podobnie jak sędziowie muszą umieć czytać wersety. I chociaż jest powiedziane, że micwa chalicy jest przed trzecią, dwie inne muszą do nich dołączyć, aby chalica, która była przed piątą, była bardziej głośna. A te dwa, które są dodane, nie muszą nawet umieć czytać. Jeśli wykonywała chalicę z miną [(okryciem stopy) z miękkiej skóry], jej chalica jest kaserowa; [ale nie powinien tego robić ab initio—dekret, aby nie dawał chalicy z miną wyrwaną z góry. Bo nawet jeśli ktoś poszarpany usiądzie na swojej stopie, ponieważ jest ona miękka, to nie spełnia wymogu zapewnienia ochrony. Ale sandał (but) jest ze sztywnej skóry, a ponieważ gdy jest rozdarty, nie siedzi na jego stopie, nie ma powodu, aby zabraniać (nienaruszony sandał), aby nie przyszedł dać chalicy z podartym sandałem—z tego powodu chalitzah jest zasadniczo z sandałami]. Jeśli wykonywała chalicę z anfiliną [okrycia stóp z sukna], jej chalica jest nieważna, ponieważ coś, co zapewnia ochronę, jest wymagane, jest napisane tutaj (Powtórzonego Prawa 25: 9): " jego but ”i gdzie indziej (Ezechiela 16:10):„ I przykułem cię tachaszem ”, który jest ze skóry.] (Jeśli dał jej chalicę) sandał na obcasie, to jest on kaser; z sandałem na obcasie jest nieważny. Od stawu kolanowego w dół jej chalica jest koszerna; od stawu kolanowego w górę [tj. jeśli sznurówki buta były zawiązane powyżej stawu kolanowego], jest to nieważne.

ב חָלְצָה בְסַנְדָּל שֶׁאֵינוֹ שֶׁלּוֹ, אוֹ בְסַנְדָּל שֶׁל עֵץ, אוֹ בְשֶׁל שְׂמֹאל בַּיָּמִין, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. חָלְצָה בְגָדוֹל שֶׁהוּא יָכוֹל לַהֲלוֹךְ בּוֹ, אוֹ בְקָטָן שֶׁהוּא חוֹפֶה אֶת רֹב רַגְלוֹ, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. חָלְצָה בַלַּיְלָה, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה, וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר פּוֹסֵל. בַּשְּׂמֹאל, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה, וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר מַכְשִׁיר:

2 Jeśli wykonywała chalicę z sandałem, który nie był jego, lub z jednym z drewna [pod warunkiem, że był on pokryty skórą] lub z lewym butem na prawej stopie, jej chalica była kaserowa. Gdyby wykonywała chalicę z dużym butem, w którym mógł chodzić, [jeśli but był większy niż jego rozmiar, gdyby mógł w nim chodzić, jej chalica jest kaserowa] lub z małym butem [mniejszym niż jego rozmiar], jeśli zakrywał większość jego stopy, jej chalica jest kaserowa. Jeśli wykonywała chalicę w nocy, jej chalica jest koszerna. R. Eliezer orzeka, że jest nieważny. (Jeśli wykonywała chalicę) na jego lewej stopie, jest to nieważne. R. Eliezer uważa, że to kaser. [Według R. Eliezera halacha to unieważnianie chalicy w nocy, a nie według niego, że chalica na lewej stopie ma być koszerna].

ג חָלְצָה וְרָקְקָה, אֲבָל לֹא קָרְאָה, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. קָרְאָה וְרָקְקָה, אֲבָל לֹא חָלְצָה, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה. חָלְצָה וְקָרְאָה, אֲבָל לֹא רָקְקָה, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, חֲלִיצָתָהּ כְּשֵׁרָה. אָמַר רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, כָּכָה יֵעָשֶׂה (דברים כה), כָּל דָּבָר שֶׁהוּא מַעֲשֶׂה, מְעַכֵּב. אָמַר לוֹ רַבִּי עֲקִיבָא, מִשָּׁם רְאָיָה, כָּכָה יֵעָשֶׂה לָאִישׁ, כָּל דָּבָר שֶׁהוּא מַעֲשֶׂה בָאִישׁ:

3 Jeśli zdjęła but i splunęła, ale nie wyrecytowała (przepisana formuła), jej chalica jest koszerna. [Bo kiedy Tora pisała: „Tak”, sugerując przymus, była napisana w odniesieniu do aktu, a mianowicie. (Powtórzonego Prawa 25: 9): „Tak się stanie z człowiekiem”, a recytacja jest zwykłą mową]. Jeśli recytowała i pluła, ale nie zdjęła buta, jej chalica jest nieważna. Gdyby zdjęła but i recytowała, ale nie pluła—R. Eliezer mówi: Jej chalica jest nieważna. R. Akiva mówi: Jej chalitzah jest koszerna. R. Eliezer powiedział: „Tak się stanie”—Wszystko, co jest aktem, ogranicza. R. Akiva ponownie dołączył: Czy to dowodzi tego? (Jest napisane :) „Tak się stanie z człowiekiem”— wszystko, co jest aktem w mężczyźnie [np. chalitzah, gdzie kobieta wykonuje czynność na ciele mężczyzny, w przeciwieństwie do plucia, które nie jest aktem na ciele mężczyzny].

ד הַחֵרֵשׁ שֶׁנֶּחֱלַץ וְהַחֵרֶשֶׁת שֶׁחָלְצָה, וְהַחוֹלֶצֶת לַקָּטָן, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה. קְטַנָּה שֶׁחָלְצָה, תַּחֲלֹץ מִשֶּׁתַּגְדִּיל. וְאִם לֹא חָלְצָה, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה:

4 Głuchoniemy, któremu dano chalicę, i głuchoniemy, który odprawiał chalicę, oraz kobieta, której dana została chalica od nieletniego —jej chalitzah jest nieważna. [("Głuchoniema, której dano chalicę, jego chalica jest nieważna" :) Bo nie zwalnia jej (z połączenia yibum) tam, gdzie jest inny brat, który jest odpowiedni. („A głuchoniema, która odprawiała chalicę, jej chalica jest nieważna” :) Bo ona sama nie zostaje uwolniona przez swoją chalicę i nie ma dla niej żadnej poprawki, jak tylko poprzez yibum. A jeśli chce ją potem odesłać, robi to za darmo. („A kobieta, której nieletnia dała chalitzę, jej chalica jest nieważna.” :) Wszędzie tam, gdzie w naszym rozdziale mówi się o „chalicy nieważnej” (chalitzah p'sulah), to tylko dlatego, że nie można jej potem wziąć w yibum chalitzah, a ona potrzebuje bona fide chalitzah, aby pozwolić jej innym. I ta tanna, która nazywa chalitzah nieletniej „chalitzah p'sulah”, co oznacza, że czyni ją niezdatną do yibum—że tanna to R. Meir; bo rabini mówią, że chalica nieletniej jest bez znaczenia i nie czyni jej niezdolną do yibum. A halacha jest zgodna z mędrcami.] Jeśli nieletnia wykonywała chalicę, musi to zrobić (ponownie), gdy osiągnie pełnoletność; a jeśli tego nie zrobiła, jej chalica jest nieważna.

ה חָלְצָה בִשְׁנַיִם, אוֹ בִשְׁלֹשָׁה, וְנִמְצָא אֶחָד מֵהֶן קָרוֹב אוֹ פָסוּל, חֲלִיצָתָהּ פְּסוּלָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן וְרַבִּי יוֹחָנָן הַסַּנְדְּלָר מַכְשִׁירִין. וּמַעֲשֶׂה בְאֶחָד שֶׁחָלַץ בֵּינוֹ לְבֵינָהּ בְּבֵית הָאֲסוּרִין, וּבָא מַעֲשֶׂה לִפְנֵי רַבִּי עֲקִיבָא וְהִכְשִׁיר:

5 Jeśli wykonywała chalicę przed dwoma [zdolnymi] sędziami lub trzema, a jeden [z nich] został uznany za krewnego lub niezdolnego, [tak że pozostało tylko dwóch zdolnych], jej chalica jest nieważna, [a to jest halacha, chalitzah nie jest ważna z mniej niż trzema.] R. Shimon i R. Yochanan Hasandler uznają to za ważne. I zdarzyło się kiedyś, że chalica była wykonywana między mężczyzną i kobietą (samotnie) w więzieniu, a kiedy R Akiwa został o tym powiadomiony, orzekł, że jest ważna.

ו מִצְוַת חֲלִיצָה. בָּא הוּא וִיבִמְתּוֹ לְבֵית דִּין, וְהֵן מַשִּׂיאִין לוֹ עֵצָה הַהוֹגֶנֶת לוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר, (דברים כה) וְקָרְאוּ לוֹ זִקְנֵי עִירוֹ וְדִבְּרוּ אֵלָיו. וְהִיא אוֹמֶרֶת, מֵאֵן יְבָמִי לְהָקִים לְאָחִיו שֵׁם בְּיִשְׂרָאֵל, לֹא אָבָה יַבְּמִי. וְהוּא אוֹמֵר, לֹא חָפַצְתִּי לְקַחְתָּהּ. וּבִלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ הָיוּ אוֹמְרִים. וְנִגְּשָׁה יְבִמְתּוֹ אֵלָיו לְעֵינֵי הַזְּקֵנִים וְחָלְצָה נַעֲלוֹ מֵעַל רַגְלוֹ וְיָרְקָה בְּפָנָיו, רֹק הַנִּרְאֶה לַדַּיָּנִים. וְעָנְתָה וְאָמְרָה כָּכָה יֵעָשֶׂה לָאִישׁ אֲשֶׁר לֹא יִבְנֶה אֶת בֵּית אָחִיו, עַד כָּאן הָיוּ מַקְרִין. וּכְשֶׁהִקְרָא רַבִּי הֻרְקְנוֹס תַּחַת הָאֵלָה בִּכְפַר עֵיטָם וְגָמַר אֶת כָּל הַפָּרָשָׁה, הֻחְזְקוּ לִהְיוֹת גּוֹמְרִין כָּל הַפָּרָשָׁה. וְנִקְרָא שְׁמוֹ בְּיִשְׂרָאֵל בֵּית חֲלוּץ הַנָּעַל. מִצְוָה בַדַּיָּנִין, וְלֹא מִצְוָה בַתַּלְמִידִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִצְוָה עַל כָּל הָעוֹמְדִים שָׁם לוֹמַר, חֲלוּץ הַנָּעַל, חֲלוּץ הַנָּעַל, חֲלוּץ הַנָּעַל:

6 Micwa chalicy: On i jego yevama przychodzą na bet-din i doradzają mu, jak mu przystoi. [Gdyby był młody, a ona stara; albo on, stary, a ona, młoda, mówią mu: Czego chcesz od kogoś tak młodego (lub od kogoś tak starego)—znajdź kogoś w swoim wieku!], a mianowicie. (Powtórzonego Prawa 25: 8): „Wtedy starsi jego miasta wezwą go i przemówią do niego”. Mówi (tamże. 7): „Mój yavam nie chce nadać swojemu bratu imienia w Izraelu; nie chce mieć mnie w yibum”, a on mówi (tamże. 8): „Nie chciałem Weź ją." I w świętym języku mówili (yavam i yevama) (tamże 9): „Wtedy jego yevama zbliży się do niego na oczach starszych, a ona zdejmie jego but z jego stopy, a ona pluje mu w twarz "(ślina, która jest widoczna dla sędziów)", a ona odpowie i powie: „Tak się stanie z człowiekiem, który nie zbuduje domu swego brata”. „Aż do tego momentu oni (sędziowie ) przeczytałby im. A kiedy R. Horkanos przeczytał (dla yevamah) pod terebintem w Kfar Ittam i zakończył całą sekcję, ustalono, że cała sekcja jest zakończona, a mianowicie. (Tamże. 10): „A imię jego będzie nazwane w Izraelu: 'dom chaluc hana'al' ('buta zdjętego')." Jest to micwa dla sędziów (odpowiadanie za nią: „chaluc hana'al”), a nie micwa dla uczniów (czynienie tego). R. Juda mówi: To jest micwa dla wszystkich, którzy tam stoją, aby powiedzieć: "chaluc hana'al, chalutz hana'al!" [A halacha jest zgodna z R. Judą].

Poprzedni rozdział Następny rozdział