Demaj 3

Rozdział 3

אמַאֲכִילִיןMaakhilinאֶתEtהָעֲנִיִּיםHaaniyyimדְּמַאי,Demay,וְאֶתVeetהָאַכְסַנְיָאHaakhsanyaדְּמַאי.Demay.רַבָּןRabbanגַּמְלִיאֵלGamlieilהָיָהHayaמַאֲכִילMaakhilאֶתEtפּוֹעֲלָיוPoalavדְּמַאי.Demay.גַּבָּאֵיGabbaeiצְדָקָה,Tsedaka,בֵּיתBeitשַׁמַּאיShammayאוֹמְרִים,Omerim,נוֹתְנִיןNoteninאֶתEtהַמְעֻשָּׂרHameussarלְשֶׁאֵינוֹLesheeinoמְעַשֵּׂר,Measseir,וְאֶתVeetשֶׁאֵינוֹSheeinoמְעֻשָּׂרMeussarלִמְעַשֵּׂר.Limasseir.נִמְצְאוּNimtseuכָלKholהָאָדָםHaadamאוֹכְלִיןOkhelinמְתֻקָּן.Metukkan.וַחֲכָמִיםVakhakhamimאוֹמְרִים,Omerim,גּוֹבִיןGovinסְתָםSetamוּמְחַלְּקִיןUmekhallekinסְתָם,Setam,וְהָרוֹצֶהVeharotsehלְתַקֵּןLetakkeinיְתַקֵּן:Yetakkein:
1Można nakarmić biednych ludzi Demai [produkty, z których nie jest pewne, czy dziesięcina została już pobrana] i gościa Demai . Rabban Gamliel karmił swoich pracowników Demai . Jeśli chodzi o zbieraczy dobroczynności, szkoła Szammaja mówi, że daje się dziesięcinę tym, którzy nie oddają dziesięciny, a niecałkowitą, tym, którzy ją oddają: w ten sposób każdy spożywa stały [dziesięcinę] produkty. Mędrcy mówią, że ktoś po prostu bierze i po prostu rozprowadza, a kto chce naprawić, naprawi.
בהָרוֹצֶהHarotsehלַחֲזֹםLakhazomעֲלֵיAleiיָרָקYarakלְהָקֵלLehakeilמִמַּשָּׂאוֹ,Mimmassao,לֹאLoיַשְׁלִיךְYashlikhעַדAdשֶׁיְּעַשֵּׂר.Sheyyeasseir.הַלּוֹקֵחַHallokeiakhיָרָקYarakמִןMinהַשּׁוּקHashshukוְנִמְלַךְVenimlakhלְהַחֲזִיר,Lehakhazir,לֹאLoיַחֲזִירYakhazirעַדAdשֶׁיְּעַשֵּׂר,Sheyyeasseir,שֶׁאֵינוֹSheeinoמְחֻסָּרMekhussarאֶלָּאEllaמִנְיָן.Minyan.הָיָהHayaעוֹמֵדOmeidוְלוֹקֵחַVelokeiakhוְרָאָהVeraaטֹעַןToanאַחֵרAkheirיָפֶהYafehמִמֶּנּוּ,Mimmennu,מֻתָּרMuttarלְהַחֲזִיר,Lehakhazir,מִפְּנֵיMippeneiשֶׁלֹּאShelloמָשָׁךְ:Mashakh:
2Ten, kto pragnie przyciąć liście warzyw, aby ulżyć swojemu brzemieniu, nie powinien odrzucać [liści], dopóki nie odda ich jako dziesięciny. Jeśli ktoś kupuje warzywa na targu, a następnie decyduje się je zwrócić, nie powinien ich zwracać, dopóki nie odda ich jako dziesięciny, ponieważ [paczkom] brakuje im tylko liczenia. Jednakże, jeśli stoi i wybiera [warzywa], a następnie widzi inny zawiniątko, które jest lepszej jakości, może je zwrócić [bez dziesięciny], ponieważ jeszcze ich nie chwycił [w celu nabycia].
גהַמּוֹצֵאHammotseiפֵרוֹתFeirotבַּדֶּרֶךְBadderekhוּנְטָלָןUnetalanלְאָכְלָן,Leokhlan,וְנִמְלַךְVenimlakhלְהַצְנִיעַ,Lehatsnia,לֹאLoיַצְנִיעַYatsniaעַדAdשֶׁיְּעַשֵּׂר.Sheyyeasseir.וְאִםVeimמִתְּחִלָּהMittekhillaנְטָלָןNetalanבִּשְׁבִילBishvilשֶׁלֹּאShelloיֹאבֵדוּ,Yoveidu,פָּטוּר.Patur.כָּלKolדָּבָרDavarשֶׁאֵיןSheeinאָדָםAdamרַשַּׁאיRashshayלְמָכְרוֹLemakheroדְּמַאי,Demay,לֹאLoיִשְׁלַחYishlakhלַחֲבֵרוֹLakhaveiroדְּמַאי.Demay.רַבִּיRabbiיוֹסֵיYoseiמַתִּירMattirבְּוַדַּאי,Bevadday,וּבִלְבַדUvilvadשֶׁיּוֹדִיעֶנּוּ:Sheyyodiennu:
3Ktoś, kto znajduje produkty na drodze i zabiera je do zjedzenia, ale potem decyduje się je ukryć, nie powinien ich ukrywać, dopóki nie odda im dziesięciny. Jeśli od początku wziął je [plon], aby nie zepsuły, są zwolnione. Wszystko, czego dana osoba nie może sprzedać, gdy jest to Demai, nie powinno być również wysyłane do przyjaciela, jeśli jest to Demai . Rabin Yossi zezwala na to [w przypadku] z pewnością [bez tytułu], o ile go poinformuje.
דהַמּוֹלִיךְHammolikhחִטִּיםKhittimלְטוֹחֵןLetokheinכּוּתִיKutiאוֹOלְטוֹחֵןLetokheinעַםAmהָאָרֶץ,Haarets,בְּחֶזְקָתָןBekhezkatanלַמַּעַשְׂרוֹתLammaasrotוְלַשְּׁבִיעִית.Velashsheviit.לְטוֹחֵןLetokheinעוֹבֵדOveidכּוֹכָבִים,Kokhavim,דְּמַאי.Demay.הַמַּפְקִידHammafkidפֵּרוֹתָיוPeirotavאֵצֶלEitselהַכּוּתִיHakkutiאוֹOאֵצֶלEitselעַםAmהָאָרֶץ,Haarets,בְּחֶזְקָתָןBekhezkatanלַמַּעַשְׂרוֹתLammaasrotוְלַשְּׁבִיעִית.Velashsheviit.אֵצֶלEitselהָעוֹבֵדHaoveidכּוֹכָבִים,Kokhavim,כְּפֵרוֹתָיו.Kefeirotav.רַבִּיRabbiשִׁמְעוֹןShimonאוֹמֵר,Omeir,דְּמָאי:Demay:
4Ten, kto przynosi swoją pszenicę [z dziesięciną i rokiem nie-szabatowym] do młynarza z Cuthite lub Am HaAretz [tego, który jest niedbały w przestrzeganiu dziesięciny i praw czystości] młynarzowi, ten [pszenica] zachowuje swój przypuszczalny status dla dziesięciny i szabatu rok; dla nie-żydowskiego młynarza [pszenica jest uważana za] Demai . Ten, kto zostawia swoją [dziesięcinę] produkt na przechowanie Cuthite lub Am Ha-Aretz , ten [produkt] zachowuje swój przypuszczalny status dla dziesięciny i roku szabatowego; w utrzymaniu nie-Żyda jest to jak jego [nie-Żyda] produkt. Rabin Szimon mówi: „[To jest] Demai ”.
ההַנּוֹתֵןHannoteinלְפֻנְדָּקִית,Lefundakit,מְעַשֵּׂרMeasseirאֶתEtשֶׁהוּאShehuנוֹתֵןNoteinלָהּ,Lah,וְאֶתVeetשֶׁהוּאShehuנוֹטֵלNoteilמִמֶּנָּה,Mimmenna,מִפְּנֵיMippeneiשֶׁחֲשׁוּדָהShekhashudaלַחֲלֹף.Lakhalof.אָמַרAmarרַבִּיRabbiיוֹסֵי,Yosei,אֵיןEinאָנוּAnuאַחֲרָאִיןAkharainלָרַמָּאִין,Larammain,אֵינוֹEinoמְעַשֵּׂרMeasseirאֶלָּאEllaמַהMahשֶּׁהוּאShehuנוֹטֵלNoteilמִמֶּנָּהMimmennaבִּלְבָד:Bilvad:
5Ten, kto daje [swoją dziesięcinę] karczmarzowi [aby mogła go dla niego przygotować], musi oddawać dziesięcinę z tego, co jej daje iz tego, co otrzymuje [z powrotem] od niej, ponieważ jest podejrzewana o wymianę [jej Demai na jego dziesięcina]. Powiedział rabin Yossi: „Nie jesteśmy odpowiedzialni za oszustów; on nie daje dziesięciny z wyjątkiem tego, co wyłącznie od niej otrzymuje”.
והַנּוֹתֵןHannoteinלַחֲמוֹתוֹ,Lakhamoto,מְעַשֵּׂרMeasseirאֶתEtשֶׁהוּאShehuנוֹתֵןNoteinלָהּ,Lah,וְאֶתVeetשֶׁהוּאShehuנוֹטֵלNoteilמִמֶּנָּה,Mimmenna,מִפְּנֵיMippeneiשֶׁהִיאShehiחֲשׁוּדָהKhashudaלַחֲלֹףLakhalofאֶתEtהַמִּתְקַלְקֵל.Hammitkalkeil.אָמַרAmarרַבִּיRabbiיְהוּדָה,Yehuda,רוֹצָהRotsaהִיאHiבְתַקָּנַתVetakkanatבִּתָּהּBittahוּבוֹשָׁהUvoshaמֵחֲתָנָהּ.Meikhatanah.מוֹדֶהModehרַבִּיRabbiיְהוּדָהYehudaבְּנוֹתֵןBenoteinלַחֲמוֹתוֹLakhamotoשְׁבִיעִית,Sheviit,שֶׁאֵינָהּSheeinahחֲשׁוּדָהKhashudaלְהַחֲלִיףLehakhalifלְהַאֲכִילLehaakhilאֶתEtבִּתָּהּBittahשְׁבִיעִית:Sheviit:
6Ten, kto daje swoją [dziesięcinę] swojej teściowej, musi oddawać dziesięcinę z tego, co jej daje iz tego, co otrzymuje od niej [z powrotem], ponieważ jest ona podejrzana o wymianę tego, co jest zepsute. Rabin Jehuda powiedział: „Pragnie dobra swojej córki i wstydzi się przed zięciem”. Rabin Yehudah przyznaje w [przypadku] dawania swojej teściowej produktów szabatowych, że nie podejrzewa się jej [o zamianę], aby nakarmić swoją córkę produktami roku sabatowego.
Poprzedni rozdziałNastępny rozdział