Challa 4

שְׁתֵּי נָשִׁים שֶׁעָשׂוּ שְׁנֵי קַבִּין, וְנָגְעוּ זֶה בָזֶה, אֲפִלּוּ הֵם מִמִּין אֶחָד, פְּטוּרִים. וּבִזְמַן שֶׁהֵם שֶׁל אִשָּׁה אַחַת, מִין בְּמִינוֹ, חַיָּב. וְשֶׁלֹּא בְמִינוֹ, פָּטוּר:

Dwie kobiety, które zrobiły dwie [partie ciasta, w sumie dwie] Kabim [śpiew., Kav , konkretna jednostka miary] i dotykały się nawzajem, nawet jeśli są tego samego gatunku, są zwolnione [z Challah , ( porcja ciasta chlebowego podanego Kohenowi , kapłanowi (pl. Kohanim, który staje się święty po rozstaniu i może być spożywany tylko przez Kohanim lub ich domowników)]. Kiedy należą do jednej kobiety: jeśli [partie są ] jeden gatunek z tym samym gatunkiem, są przedmiotem; z różnych gatunków są zwolnione.

אֵיזֶה הוּא מִין בְּמִינוֹ, הַחִטִּים אֵינָן מִצְטָרְפוֹת עִם הַכֹּל, אֶלָּא עִם הַכֻּסְּמִין. הַשְּׂעוֹרִים מִצְטָרְפוֹת עִם הַכֹּל, חוּץ מִן הַחִטִּים. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אוֹמֵר, שְׁאָר הַמִּינִים מִצְטָרְפִין זֶה עִם זֶה:

Co kwalifikuje się jako gatunek z tym samym gatunkiem? Pszenica nie łączy się z żadnym innym [gatunkiem] niż orkisz; jęczmień łączy się ze wszystkimi [gatunkami] z wyjątkiem pszenicy. Rabin Yochanan ben Nuri mówi, że reszta gatunku łączy się ze sobą.

שְׁנֵי קַבִּים, וְקַב אֹרֶז אוֹ קַב תְּרוּמָה בָּאֶמְצַע, אֵינָן מִצְטָרְפִין. דָּבָר שֶׁנִּטְּלָה חַלָּתוֹ בָּאֶמְצַע, מִצְטָרְפִין, שֶׁכְּבָר נִתְחַיֵּב בַּחַלָּה:

Jeżeli istnieją [dwie porcje ciasta pomiaru] Dwa Kabim , i Kav ryżu [ciasta] lub Kav z Terumah [części uprawy danej do Kohen , który staje się święta po oddzieleniu i mogą być spożywane przez Kohanim lub ich domostwo] ciasta między nimi, nie łączą się. [Jeśli było] ciasto, z którego usunięto już Chałę spomiędzy nich, łączą się, ponieważ kiedyś było poddane Challahowi .

קַב חָדָשׁ וְקַב יָשָׁן שֶׁנָּשְׁכוּ זֶה בָזֶה, רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, יִטֹּל מִן הָאֶמְצַע, וַחֲכָמִים אוֹסְרִים, הַנּוֹטֵל חַלָּה מִן הַקַּב, רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, חַלָּה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵינָהּ חַלָּה:

Kav z [] ciasto wykonane z nowego ziarna oraz Kav z dnia [] ciasta od starego ziarna, które są sklejone: Rabbi Yishmael mówi, niech weźmie [ Challah ] od środka. Ale Mędrcy zabraniają. Ten, kto wziął Challah z [ciasta zrobionego z] jednego Kav : Rabbi Akiva mówi, że to jest [rzeczywiście] Challah ; ale mędrcy mówią, że to nie jest Challah .

שְׁנֵי קַבִּין שֶׁנִּטְּלָה חַלָּתוֹ שֶׁל זֶה בִּפְנֵי עַצְמוֹ וְשֶׁל זֶה בִּפְנֵי עַצְמוֹ, חָזַר וַעֲשָׂאוֹ עִסָּה אַחַת, רַבִּי עֲקִיבָא פוֹטֵר, וַחֲכָמִים מְחַיְּבִין. נִמְצָא חֻמְרוֹ קֻלּוֹ:

Dwa Kabim [ciasta], to trzeba było jej Challah usunięty na własną rękę, a ten na własną rękę, a następnie jeden wraca i uczynił z nich jedną porcję ciasta: Rabin Akiva zwalnia, ale mędrcy uczynić go do odpowiedzialności. Okazuje się, że surowość [jego orzeczenia] prowadzi do łagodności [innego orzeczenia].

נוֹטֵל אָדָם כְּדֵי חַלָּה מֵעִסָּה שֶׁלֹּא הוּרְמָה חַלָּתָהּ, לַעֲשׂוֹתָה בְּטָהֳרָה, לִהְיוֹת מַפְרִישׁ עָלֶיהָ וְהוֹלֵךְ חַלַּת דְּמַאי עַד שֶׁתִּסָּרֵחַ. שֶׁחַלַּת דְּמַאי נִטֶּלֶת מִן הַטָּהוֹר עַל הַטָּמֵא, וְשֶׁלֹּא מִן הַמֻּקָּף:

Osoba może pobrać wymaganą ilość chałki z [czystego] ciasta, z którego nie usunięto jej chałki , w celu usunięcia jej w stanie czystości i może kontynuować oddzielanie od niej [nieczystego] Demai [produktu, z którego jest jest pewne, czy dziesięciny zostały już podjęte], aż staje się zgniły, jak Chała z Demai mogą być pobierane z czystej [ciasta] w imieniu nieczyste [ciasta] oraz od [jednego ciasta dla innego ciasta], który nie znajduje się w bezpośredniej bliskości .

יִשְׂרָאֵל שֶׁהָיוּ אֲרִיסִין לְנָכְרִים בְּסוּרְיָא, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְחַיֵּב פֵּרוֹתֵיהֶם בַּמַּעַשְׂרוֹת וּבַשְּׁבִיעִית, וְרַבָּן גַּמְלִיאֵל פּוֹטֵר. רַבָּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, שְׁתֵּי חַלּוֹת בְּסוּרְיָא. וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, חַלָּה אֶחָת. אָחֲזוּ קֻלּוֹ שֶׁל רַבָּן גַּמְלִיאֵל וְקֻלּוֹ שֶׁל רַבִּי אֱלִיעֶזֶר. חָזְרוּ לִנְהוֹג כְּדִבְרֵי רַבָּן גַּמְלִיאֵל בִּשְׁתֵּי דְרָכִים:

Żyd, który był dzierżawcą nie-Żydów w Syrii: rabin Eliezer zobowiązuje ich produkty w Ma'aserot [dziesięcina] i w [prawach] roku sabatowego; ale Rabban Gamliel to wyklucza. Rabban Gamliel mówi: [trzeba dać] dwie [części] chałki w Syrii; ale Rabbi Eliezer mówi: [tylko] jedna [część] Challah . Przyjęli łagodne orzeczenie rabbana Gamliela i łagodne orzeczenie rabina Eliezera. Wrócili i działali zgodnie z Rabbanem Gamlielem w obu aspektach.

רַבָּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, שָׁלֹשׁ אֲרָצוֹת לַחַלָּה. מֵאֶרֶץ יִשְׂרָאֵל וְעַד כְּזִיב, חַלָּה אֶחָת. מִכְּזִיב וְעַד הַנָּהָר וְעַד אֲמָנָה, שְׁתֵּי חַלּוֹת, אַחַת לָאוּר וְאַחַת לַכֹּהֵן. שֶׁל אוּר יֶשׁ לָהּ שִׁעוּר, וְשֶׁל כֹּהֵן אֵין לָהּ שִׁעוּר. מִן הַנָּהָר וְעַד אֲמָנָה וְלִפְנִים, שְׁתֵּי חַלּוֹת, אַחַת לָאוּר וְאַחַת לַכֹּהֵן. שֶׁל אוּר אֵין לָהּ שִׁעוּר, וְשֶׁל כֹּהֵן יֶשׁ לָהּ שִׁעוּר. וּטְבוּל יוֹם אוֹכְלָהּ. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אֵינוֹ צָרִיךְ טְבִילָה. וַאֲסוּרָה לַזָּבִים וְלַזָּבוֹת לַנִּדָּה וְלַיּוֹלְדוֹת, וְנֶאֱכֶלֶת עִם הַזָּר עַל הַשֻּׁלְחָן, וְנִתֶּנֶת לְכָל כֹּהֵן:

Rabban Gamliel mówi: Są trzy regiony w odniesieniu do [praw] Challah : od ziemi izraelskiej do Keziv, jedna [część] Challah ; od Keziv do rzeki i do Amany, dwie [części Challah - jedna do ognia i jedna do kapłana, przy czym [jedna] do ognia ma minimalną miarę, a [jedna] do kapłana bez minimalnej miary ; od rzeki i od Amany i wewnątrz, dwie [części] Challah , jedna na ogień i jedna na kapłana, z [jedną] na ogień, której brakuje miary minimalnej, i [jedną] dla kapłana, który ma minimum pomiar. I [nieczysty kapłan], który zanurzył się, ale jeszcze jest dzień, może go zjeść. Rabin Yosei mówi, że nie wymaga zanurzenia. Ale Zavim [śpiewać. Zav , mężczyźni, którzy mają pewne nietypowe wydzieliny narządów płciowych, które czynią je nieczystymi] i Zavot [śpiewać., Zavah , kobiety, które mają pewne typy nietypowych wyładowań narządów płciowych, różniących się od ich miesiączki, są zabronione ] ich nieczyste], Nidda [kobiecie, która ma wydzieliny menstruacyjne, które czynią ją nieczystą] i kobietom po porodzie. Chociaż można go zjeść z nie- Kohenem przy tym samym stole i można go podać każdemu Kohenowi .

וְאֵלּוּ נִתָּנִין לְכָל כֹּהֵן, הַחֲרָמִים, וְהַבְּכוֹרוֹת, וּפִדְיוֹן הַבֵּן, וּפִדְיוֹן פֶּטֶר חֲמוֹר, וְהַזְּרוֹעַ, וְהַלְּחָיַיִם, וְהַקֵּבָה, וְרֵאשִׁית הַגֵּז, וְשֶׁמֶן שְׂרֵפָה, וְקָדְשֵׁי הַמִּקְדָּשׁ, וְהַבִּכּוּרִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹסֵר בַּבִּכּוּרִים. כַּרְשִׁינֵי תְרוּמָה, רַבִּי עֲקִיבָא מַתִּיר וַחֲכָמִים אוֹסְרִים:

Te mogą być dane każdemu kapłanowi: Oddane rzeczy [zob. Kapł. 27:28], pierworodne zwierzęta, odkupienie pierworodnego [dziecka płci męskiej], [baranka zastąpiona] okupem za pierworodnego osła, łopatka, dwa policzki i paszczę [zob. . 18: 3], pierwsza z runa, oliwa [z nieczystego teruma nadająca się tylko] do palenia, pokarm konsekrowany [który należy spożywać] w Świątyni i pierwsze owoce. Rabin Judah zabrania pierwszych owoców. Vetches of Terumah : Rabbi Akiva pozwala, ale mędrcy zabraniają.

נִתַּאי אִישׁ תְּקוֹעַ הֵבִיא חַלּוֹת מִבֵּיתָר, וְלֹא קִבְּלוּ מִמֶּנּוּ. אַנְשֵׁי אֲלֶכְּסַנְדְּרִיָּא הֵבִיאוּ חַלּוֹתֵיהֶן מֵאֲלֶכְּסַנְדְּרִיָּא, וְלֹא קִבְּלוּ מֵהֶם. אַנְשֵׁי הַר צְבוֹעִים הֵבִיאוּ בִכּוּרֵיהֶם קֹדֶם עֲצֶרֶת, וְלֹא קִבְּלוּ מֵהֶם, מִפְּנֵי הַכָּתוּב שֶׁבַּתּוֹרָה (שמות כג), וְחַג הַקָּצִיר בִּכּוּרֵי מַעֲשֶׂיךָ אֲשֶׁר תִּזְרַע בַּשָּׂדֶה:

Nittai, człowiek z Tekoa, przywiózł Challota z Betaru [spoza Izraela], ale nie przyjęli go od niego. Mieszkańcy Aleksandrii [w Egipcie] przywieźli swoje Challot z Aleksandrii, ale nie przyjęli od nich. Ludzie z góry Tsevo'im przynieśli pierwociny przed Szawuot, ale nie przyjęli ich z powodu tego, co jest napisane w Torze: „A święto żniwa, pierwociny waszej pracy, które macie. zasiane na polu ”(Wj 23:16).

בֶּן אַנְטִינוֹס הֶעֱלָה בְכוֹרוֹת מִבָּבֶל, וְלֹא קִבְּלוּ מִמֶּנּוּ. יוֹסֵף הַכֹּהֵן הֵבִיא בִכּוּרֵי יַיִן וְשֶׁמֶן, וְלֹא קִבְּלוּ מִמֶּנּוּ. אַף הוּא הֶעֱלָה אֶת בָּנָיו וּבְנֵי בֵיתוֹ לַעֲשׂוֹת פֶּסַח קָטָן בִּירוּשָׁלַיִם, וְהֶחֱזִירוּהוּ, שֶׁלֹּא יִקָּבַע הַדָּבָר חוֹבָה. אֲרִיסְטוֹן הֵבִיא בִכּוּרָיו מֵאַפַּמְיָא, וְקִבְּלוּ מִמֶּנּוּ, מִפְּנֵי שֶׁאָמְרוּ, הַקּוֹנֶה בְסוּרְיָא, כְּקוֹנֶה בְּפַרְוָר שֶׁבִּירוּשָׁלָיִם:

Ben Antygon wychowywał pierworodne zwierzęta z Babilonii, ale nie przyjmowały od niego. Kapłan Józef przyniósł pierwociny wina i oliwy, ale oni nie przyjęli od niego. Wychowywał również swoich synów i członków swojego domu, aby obchodzili mniejszą Paschę w Jerozolimie, ale oni go zawrócili, aby nie stało się to obowiązkiem. Ariston przywiózł swoje pierwociny z Apamei i przyjęli od niego, ponieważ powiedzieli, że kupujący [pole] w Syrii jest taki sam, jak ten, kto kupuje [pole] na przedmieściach Jerozolimy.