Bechorot 9

מַעְשַׂר בְּהֵמָה נוֹהֵג בָּאָרֶץ וּבְחוּצָה לָאָרֶץ, בִּפְנֵי הַבַּיִת וְשֶׁלֹּא בִפְּנֵי הַבַּיִת, בַּחֻלִּין אֲבָל לֹא בַמֻּקְדָּשִׁין. וְנוֹהֵג בַּבָּקָר וּבַצֹּאן, וְאֵינָן מִתְעַשְּׂרִים מִזֶּה עַל זֶה. בַּכְּבָשִׂים וּבָעִזִּים, וּמִתְעַשְּׂרִין מִזֶּה עַל זֶּה. בֶּחָדָשׁ, וּבַיָּשָׁן, וְאֵינָן מִתְעַשְּׂרִין מִזֶּה עַל זֶּה. שֶׁהָיָה בַּדִּין, מָה אִם הֶחָדָשׁ וְהַיָּשָׁן שֶׁאֵינָן כִּלְאַיִם זֶה בָזֶה, אֵין מִתְעַשְּׂרִין מִזֶּה עַל זֶה. הַכְּבָשִׂים וְהָעִזִּים שֶׁהֵם כִּלְאַיִם זֶה בָזֶה, אֵינוֹ דִין שֶׁלֹּא יִתְעַשְּׂרוּ מִזֶּה עַל זֶה, תַּלְמוּד לוֹמַר (ויקרא כז), וָצֹאן, מִשְׁמָע כָּל צֹאן, אֶחָד:

Dziesięcina zwierzęca obowiązuje zarówno w Izraelu, jak i poza Izraelem, zarówno wtedy, gdy stoi Świątynia, jak i kiedy Świątynia nie istnieje, dla zwierząt nieświętych, ale nie dla zwierząt świętych. Odnosi się to do bydła i trzody [tj. Owiec i kóz], ale nie można ich oddawać jednej dziesięciny za drugą. [Odnosi się do] owiec i kóz, i można im oddawać dziesięcinę za drugich. Dotyczy to zarówno nowych, jak i starych zwierząt, ale nie otrzymują one dziesięciny za drugie. Moglibyśmy bowiem powiedzieć: jeśli stare i nowe zwierzęta, które nie tworzą rasy mieszanej, nie otrzymują dziesięciny za siebie, tym bardziej owce i kozy, które tworzą rasę mieszaną, z pewnością nie powinny otrzymywać dziesięciny dla inny! Dlatego mówi (Księga Kapłańska 27) „i trzoda”, co oznacza, że ​​wszystkie [rodzaje] trzody [zwierząt] są jednym.

מַעְשַׂר בְּהֵמָה מִצְטָרֵף כִּמְלֹא רֶגֶל בְּהֵמָה רוֹעָה. וְכַמָּה הִיא רֶגֶל בְּהֵמָה רוֹעָה, שִׁשָּׁה עָשָׂר מִיל. הָיָה בֵּין אֵלּוּ לְאֵלּוּ שְׁלשִׁים וּשְׁנַיִם מִיל, אֵינָן מִצְטָרְפִין. הָיָה לוֹ בָאֶמְצָע, מֵבִיא וּמְעַשְּׂרָן בָּאֶמְצָע. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, הַיַּרְדֵּן מַפְסִיק לְמַעְשַׂר בְּהֵמָה:

Zwierzęta z dziesięciną łączą się ze sobą tak długo, jak długo znajdują się w odległości od siebie wypasu. A czym jest odległość wypasu? Szesnaście mil (rzymskich). Jeśli między tymi [zwierzętami] a tymi [zwierzętami] było trzydzieści dwa miliony, nie łączą się. Jeśli [jednak] miał jedno [zwierzę] pośrodku, wprowadza je do środka i daje im dziesięcinę. Rabin Meir mówi: [rzeka] Jordan jest podzielona w sprawach dziesięciny od zwierząt.

הַלָּקוּחַ אוֹ שֶׁנִּתַּן לוֹ מַתָּנָה, פָּטוּר מִמַּעְשַׂר בְּהֵמָה. הָאַחִים הַשֻּׁתָּפִין שֶׁחַיָּבִין בַּקָּלְבּוֹן, פְּטוּרִין מִמַּעְשַׂר בְּהֵמָה. וְשֶׁחַיָּבִין בְּמַעְשַׂר בְּהֵמָה, פְּטוּרִין מִן הַקָּלְבּוֹן. קָנוּ מִתְּפוּסַת הַבַּיִת, חַיָּבִין. וְאִם לָאו, פְּטוּרִין. חָלְקוּ וְחָזְרוּ וְנִשְׁתַּתְּפוּ, חַיָּבִּין בַּקָּלְבּוֹן וּפְטוּרִין מִמַּעְשַׂר בְּהֵמָה:

To, co zostało mu kupione lub ofiarowane jako dar, jest zwolnione z dziesięciny zwierzęcej. Bracia [osieroceni] [którzy nadal są] partnerami, którzy są zobowiązani w kalbonie [dopłata dodawana w niektórych przypadkach do rocznych opłat świątynnych w wysokości pół szekla] są zwolnieni z dziesięciny zwierzęcej, a ci, którzy są zobowiązani do płacenia dziesięciny zwierzęcej, są zwolnione z kalbonu . Jeśli kupili to z tym, co odziedziczyli, są zobowiązani, ale jeśli nie, są zwolnieni. Jeśli podzielili się [wspólnie posiadane dziedzictwo], a potem ponownie stali się wspólnikami, są zobowiązani w kalbonie, ale zwolnieni z dziesięciny zwierzęcej.

הַכֹּל נִכְנָס לַדִּיר לְהִתְעַשֵּׂר, חוּץ מִן הַכִּלְאַיִם, וְהַטְּרֵפָה, וְיוֹצֵא דֹפֶן, וּמְחֻסַּר זְמָן, וְיָתוֹם. אֵיזֶהוּ יָתוֹם, כּל שֶׁמֵּתָה אִמּוֹ אוֹ שֶׁנִּשְׁחָטָה. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, אֲפִלּוּ נִשְׁחֲטָה אִמּוֹ וְהַשֶּׁלַח קַיָּם, אֵין זֶה יָתוֹם:

Wszyscy wchodzą do zagrody, aby oddać dziesięcinę, z wyjątkiem gatunków mieszanych, terefy , [dostarczonej przez] cesarskie cięcie, zwierzęcia zbyt młodego na ofiarę i sieroty. A kim jest sierota? Kiedy jego matka zmarła podczas jego narodzin lub została zarżnięta [a następnie urodziła] rabin Jozue mówi: nawet jeśli jego matka została zarżnięta, jeśli skóra [matki] jest nadal nienaruszona, potomstwo nie jest sierotą.

שָׁלשׁ גְּרָנוֹת לְמַעְשַׂר בְּהֵמָה, בִּפְרוֹס הַפֶּסַח, בִּפְרוֹס הָעֲצֶרֶת, בִּפְרוֹס הֶחָג, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. בֶּן עַזַּאי אוֹמֵר, בְּעֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בַּאֲדָר, בְּאֶחָד בְּסִיוָן, בְּעֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בְאָב. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְרַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמְרִים, בְּאֶחָד בְּנִיסָן, בְּאֶחָד בְּסִיוָן, בְּעֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בֶאֱלוּל. וְלָמָּה אָמְרוּ בְּעֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בֶאֱלוּל וְלֹא אָמְרוּ בְּאֶחָד בְּתִשְׁרֵי, מִפְּנֵי שֶׁהוּא יוֹם טוֹב, וְאִי אֶפְשָׁר לְעַשֵּׂר בְּיוֹם טוֹב, לְפִיכָךְ הִקְדִּימוּהוּ בְּעֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בֶאֱלוּל. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, בְּאֶחָד בֶּאֱלוּל רֹאשׁ הַשָּׁנָה לְמַעְשַׂר בְּהֵמָה. בֶּן עַזַּאי אוֹמֵר, הָאֱלוּלִיִּין מִתְעַשְּׂרִין בִּפְנֵי עַצְמָן:

Istnieją trzy granoty [ data końcowa okresu wycielenia, po której zabronione jest sprzedawanie lub zabijanie zwierząt urodzonych w tym okresie przed oddaniem ich na dziesięcinę] jako dziesięciny zwierzęce: przed Pesach, przed Szawuot i przed Sukkot, [są] słowa rabina Akiwy. Ben Azzai mówi: dwudziestego dziewiątego dnia Adar, pierwszego Siwan i dwudziestego dziewiątego dnia Aw. Rabin Elazar i Rabbi Szimon mówią: pierwszego dnia miesiąca Nisan, pierwszego miesiąca Siwan i dwudziestego dziewiątego miesiąca Elul. I dlaczego powiedzieli, że dwudziesty dziewiąty Elul, a nie pierwszy Tiszrei? Ponieważ jest to dzień święty i niemożliwe jest oddanie dziesięciny w dzień święty. Dlatego przenieśli go do dwudziestego dziewiątego miesiąca Elul. Rabin Meir mówi: pierwszy dzień Elul to Nowy Rok dla dziesięciny zwierzęcej. Ben Azzai mówi: urodzeni w Elul otrzymują dziesięcinę sami.

כָּל הַנּוֹלָדִים מֵאֶחָד בְּתִשְׁרֵי עַד עֶשְׂרִים וְתִשְׁעָה בֶּאֱלוּל, הֲרֵי אֵלּוּ מִצְטָרְפִין. חֲמִשָּׁה לִפְנֵי רֹאשׁ הַשָּׁנָה וַחֲמִשָּׁה לְאַחַר רֹאשׁ הַשָּׁנָה, אֵינָן מִצְטָרְפִין. חֲמִשָּׁה לִפְנֵי הַגֹּרֶן וַחֲמִשָּׁה לְאַחַר הַגֹּרֶן, הֲרֵי אֵלּוּ מִצְטָרְפִין. אִם כֵּן לָמָּה נֶאֱמַר שָׁלשׁ גְּרָנוֹת לְמַעְשַׂר בְּהֵמָה, שֶׁעַד שֶׁלֹּא הִגִּיעַ הַגֹּרֶן, מֻתָּר לִמְכּוֹר וְלִשְׁחוֹט. הִגִּיעַ הַגֹּרֶן, לֹא יִשְׁחוֹט. וְאִם שָׁחַט, פָּטוּר:

Wszystkie zwierzęta urodzone od pierwszego Tiszrei do 29 dnia Elul łączą się razem [na dziesięcinę]. Pięć sprzed Rosz ha-Szana i pięć po Rosz ha-Szana nie łączy się razem. Pięć przed goren i pięć po goren łączą się razem. Jeśli tak, to dlaczego powiedzieli, że na dziesięcinę zwierzęcą przypadają trzy granaty ? Ponieważ do przybycia gorena wolno sprzedawać i zabijać [bez dziesięciny], po przybyciu nie można dokonywać uboju [bez dziesięciny], ale jeśli to zrobił, jest on zwolniony [z kary].

כֵּיצַד מְעַשְּׂרָן, כּוֹנְסָן לַדִּיר וְעוֹשֶׂה לָהֶן פֶּתַח קָטָן כְּדֵי שֶׁלֹּא יִהְיוּ שְׁנַיִם יְכוֹלִין לָצֵאת כְּאַחַת, וּמוֹנֶה בַשֵּׁבֶט, אֶחָד, שְׁנַיִם, שְׁלשָׁה, אַרְבָּעָה, חֲמִשָּׁה, שִׁשָּׁה, שִׁבְעָה, שְׁמוֹנָה, תִּשְׁעָה, וְהַיוֹצֵא עֲשִׂירִי סוֹקְרוֹ בְסִקְרָא וְאוֹמֵר הֲרֵי זֶה מַעֲשֵׂר. לֹא סְקָרוֹ בְסִקְרָא וְלֹא מְנָאָם בַּשֵּׁבֶט, אוֹ שֶׁמְּנָאָם רְבוּצִים, אוֹ עוֹמְדִים, הֲרֵי אֵלּוּ מְעֻשָּׂרִים, הָיָה לוֹ מֵאָה וְנָטַל עֲשָׂרָה, עֲשָׂרָה וְנָטַל אֶחָד, אֵין זֶה מַעֲשֵׂר. רַבִּי יוֹסֵי בְּרַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הֲרֵי זֶה מַעֲשֵׂר, קָפַץ (אֶחָד) מִן הַמְּנוּיִין לְתוֹכָן, הֲרֵי אֵלּוּ פְטוּרִין. מִן הַמְעֻשָּׂרִים לְתוֹכָן, כֻּלָּן יִרְעוּ עַד שֶׁיִּסְתָּאֲבוּ, וְיֵאָכְלוּ בְמוּמָן לַבְּעָלִים:

Jak oddaje się dziesięcinę ze zwierząt? Podnosi je do zagrody i robi dla nich mały otwór, aby dwoje nie mogło wyjść jednocześnie. I liczy je rózgą: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć. A tego, który wychodzi jako dziesiąty, zaznacza czerwoną kredą i mówi: „Oto dziesięcina”. Jeśli tego nie zaznaczył, albo nie policzył ich rózgą, albo policzył ich, gdy kucali lub stali [nieruchomo], to otrzymują [niemniej] dziesięcinę. Gdyby miał sto [baranków] i wziął dziesięć, lub gdyby miał dziesięć i wziął jednego [bez liczenia], to nie jest [ważna] dziesięcina. Rabin Yose bar Judah mówi: to jest [ważna] dziesięcina. Jeśli jedno z [zwierząt] już policzonych wskoczyło z powrotem do [niezliczonego] stada, wszystkie są wyłączone. Jeśli jedno ze zwierząt już oddało dziesięcinę [wskoczyło z powrotem] do trzody, wszystkie one idą na pastwisko, aż staną się skażone, a [wtedy] właściciele mogą je jeść z powodu ich skazy.

יָצְאוּ שְׁנַיִם כְּאֶחָד, מוֹנֶה אוֹתָן שְׁנַיִם שְׁנָיִם. מְנָאָן אֶחָד, תְּשִׁיעִי וַעֲשִׂירִי מְקֻלְקָלִין. יָצְאוּ תְּשִׁיעִי וַעֲשִׂירִי כְּאַחַת, תְּשִׁיעִי וַעֲשִׂירִי מְקֻלְקָלִין. קָרָא לַתְּשִׁיעִי עֲשִׂירִי וְלָעֲשִׂירִי תְּשִׁיעִי וּלְאַחַד עָשָׂר עֲשִׂירִי, שְׁלָשְׁתָּן מְקֻדָּשִׁין. הַתְּשִׁיעִי נֶאֱכָל בְּמוּמוֹ, וְהָעֲשִׂירִי מַעֲשֵׂר, וְאַחַד עָשָׂר קָרֵב שְׁלָמִים וְעוֹשֶׂה תְמוּרָה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, וְכִי יֵשׁ תְּמוּרָה עוֹשָׂה תְמוּרָה. אָמְרוּ מִשּׁוּם רַבִּי מֵאִיר, אִלּוּ הָיָה תְמוּרָה, לֹא הָיָה קָרֵב. קָרָא לַתְּשִׁיעִי עֲשִׂירִי וְלָעֲשִׂירִי עֲשִׂירִי וּלְאַחַד עָשָׂר עֲשִׂירִי, אֵין אַחַד עָשָׂר מְקֻדָּשׁ. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁלֹּא נֶעֱקַר שֵׁם עֲשִׂירִי מִמֶּנּוּ, אֵין אַחַד עָשָׂר מְקֻדָּשׁ:

Jeśli dwa wypadły w tym samym czasie, liczy je po dwa naraz. Jeśli policzył [dwa] jako jeden, dziewiąty i dziesiąty są zepsute. Jeśli dziewiąty i dziesiąty wyszły w tym samym czasie, dziewiąty i dziesiąty są zepsute. Jeśli nazwał dziewiąty „dziesiąty” dziesiąty „dziewiąty” i jedenasty „dziesiąty”, wszystkie trzy są święte: dziewiąta mogą być spożywane kiedy staje blemished, dziesiąty jest dziesięcina i jedenasty poświęca jako shelamim ofercie i może uczynić temurah - [są to] słowa rabina Meira. Rabin Judah powiedział: czy jeden temura może stworzyć inny temurah ? Powiedzieli w imieniu rabina Meira: gdyby to była temurah , nie zostałaby poświęcona. Jeśli nazwał dziewiątą „dziesiątą”, dziesiątą „dziesiątą”, a jedenastą „dziesiątą”, to jedenasta nie jest święta. Ogólna zasada brzmi następująco: gdziekolwiek imię dziesiątego [zwierzęcia] nie zostało wyrwane z korzeniami, imię jedenaste nie jest święte.