Tosefta do Szewuot 7:8
וְאֵלּוּ נִשְׁבָּעִים שֶׁלֹּא בְטַעֲנָה, הַשֻּׁתָּפִין, וְהָאֲרִיסִין, וְהָאַפּוֹטְרוֹפִּין, וְהָאִשָּׁה הַנּוֹשֵׂאת וְהַנּוֹתֶנֶת בְּתוֹךְ הַבַּיִת, וּבֶן הַבָּיִת. אָמַר לוֹ מָה אַתָּה טוֹעֲנֵנִי, רְצוֹנִי שֶׁתִּשָּׁבַע לִי, חַיָּב. חָלְקוּ הַשֻּׁתָּפִין וְהָאֲרִיסִין, אֵין יָכוֹל לְהַשְׁבִּיעוֹ. נִתְגַּלְגְּלָה לוֹ שְׁבוּעָה מִמָּקוֹם אַחֵר, מְגַלְגְּלִין עָלָיו אֶת הַכֹּל. וְהַשְּׁבִיעִית מְשַׁמֶּטֶת אֶת הַשְּׁבוּעָה:
A ci przysięgają bez [określonego] roszczenia (przeciwko nim) [ale tylko z niepewnym, tj. "Czy jest możliwe, że zataiłeś coś mojego?" A ponieważ wszyscy ci (następni) są skłonni do racjonalizacji (przywłaszczania sobie rzeczy) przez to, że trudzą się majątkiem, rabini nałożyli na nich przysięgę]: wspólnicy, dzierżawcy, dozorcy, [którzy zarządzają swoimi pieniędzmi dla niego. Ale z opiekunem sierot—jeśli bet-din go wyznaczy, przysięga; jeśli ojciec sierot go wyznaczy, nie przysięga.], kobieta, która zajmuje się handlem w domu, [jej mąż uczynił ją sklepikarzem lub dozorcą jego majątku] i „syn domu” [jeden z braci, który zajmuje się majątkiem po śmierci ojca]. Jeśli zapyta: „Czego żądasz ode mnie”? (a inne odpowiedzi :) „Chcę, żebyś mi przysiągł”, jest zobowiązany (aby to zrobić). Jeśli wspólnicy lub rolnicy-dzierżawcy podzielili się [i nie kazali mu przysięgać w czasie podziału], nie mogą go zmusić do przysięgi [później]. Jeśli przysięga została mu „rzucona” [przez nich później] na coś innego, mogą „rzucić” na niego wszystko [łącznie z tym]. [I tak jak „toczenie się” uzyskuje się z przysięgą nakazaną przez Torę i przysięgą podobną do przysięgi na Torę, tak samo uzyskuje się ją za pomocą szwaath heseth.] A szewit (rok szabatowy) „zwalnia” przysięgę. [Nie przysięgi wspólników, bo szewit nie rozwiązuje partnerstwa ani przysięgi. Jest to raczej pożyczka i jej przysięga, którą zwalnia.]