Tosefta do Maaserot 4:2

תִּינוֹקוֹת שֶׁטָּמְנוּ תְאֵנִים לְשַׁבָּת, וְשָׁכְחוּ לְעַשְּׂרָן, לֹא יֹאכְלוּ לְמוֹצָאֵי שַׁבָּת עַד שֶׁיְּעַשְּׂרוּ. כַּלְכָּלַת שַׁבָּת, בֵּית שַׁמַּאי פּוֹטְרִין וּבֵית הִלֵּל מְחַיְּבִין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף הַלּוֹקֵט אֶת הַכַּלְכָּלָה לִשְׁלֹחַ לַחֲבֵרוֹ, לֹא יֹאכַל עַד שֶׁיִּתְעַשֵּׂר:

Dzieci, które ukryły figi [na polu] na szabat i zapomniały dać im dziesięcinę, nie wolno ich jeść po szabacie, dopóki nie otrzymają dziesięciny. W przypadku kosza [owoców] na szabat: Dom Szamaja zwalnia go [z dziesięcin], ale dom Hillela wymaga tego [w dziesięcinach]. Rabbi Juda mówi: nawet ten, kto zebrał koszyk, aby wysłać [jako prezent] swemu przyjacielowi, nie może jeść, dopóki nie odda [jej] dziesięciny.

Poznaj tosefta do Maaserot 4:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.