Tosefta do Demaj 4:6

הַנִּכְנָס לְעִיר וְאֵינוֹ מַכִּיר אָדָם שָׁם, אָמַר, מִי כָּאן נֶאֱמָן. מִי כָּאן מְעַשֵּׂר. אָמַר לוֹ אֶחָד, אֲנִי, אֵינוֹ נֶאֱמָן. אָמַר לוֹ, אִישׁ פְּלוֹנִי נֶאֱמָן, הֲרֵי זֶה נֶאֱמָן. הָלַךְ לִקַּח מִמֶּנּוּ, אָמַר לוֹ, מִי כָּאן מוֹכֵר יָשָׁן. אָמַר לוֹ, מִי שֶׁשְּׁלָחֲךָ אֶצְלִי, אַף עַל פִּי שֶׁהֵן כְּגוֹמְלִין זֶה אֶת זֶה, הֲרֵי אֵלּוּ נֶאֱמָנִין:

Jeśli ktoś wchodzi do miasta i nie zna tam nikogo, mówi: „Kto tu jest godny zaufania? Kto tu daje dziesięcinę?”. Jeśli ktoś odpowie „Jestem”, nie jest mu ufany. Jeśli powiedział, że „taka a taka osoba jest godna zaufania”, jest zaufany. Jeśli pójdzie kupić od niego i powie mu: „Kto tutaj sprzedaje Yashan [ziarno z poprzedniego roku, które można jeść]?” Jeśli odpowie: „Osoba, która cię do mnie wysłała”, nawet jeśli jest to tak, jakby świadczyły sobie wzajemnie usługi, są im zaufane.

Poznaj tosefta do Demaj 4:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.