Tosefta do Chullin 9:3

הַמַּפְשִׁיט בַּבְּהֵמָה וּבַחַיָּה, בַּטְּהוֹרָה וּבַטְּמֵאָה, בַּדַּקָּה וּבַגַּסָּה, לְשָׁטִיחַ, כְּדֵי אֲחִיזָה. וּלְחֵמֶת, עַד שֶׁיַּפְשִׁיט אֶת הֶחָזֶה. הַמַּרְגִּיל, כֻּלּוֹ חִבּוּר לַטֻּמְאָה, לִטָּמֵא וּלְטַמֵּא. עוֹר שֶׁעַל הַצַּוָּאר, רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן נוּרִי אוֹמֵר, אֵינוֹ חִבּוּר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, חִבּוּר, עַד שֶׁיַּפְשִׁיט אֶת כֻּלּוֹ:

Kiedy osoba usuwa skórę zwierzęcia domowego lub dzikiego, czy to czystą, czy nieczystą, dużego lub małego, aby się nią przykryć, zanieczyszczenie jest kurczone i komunikowane po usunięciu takiej ilości skóry, jaka może być złapana, a jeśli to konieczne zrobić butelkę ze skóry, aż skóra na piersi zostanie usunięta. Jeżeli skórowanie rozpoczęto od nóg, całość uważa się za łączącą i podlegającą skurczowi i zanieczyszczeniu komunikacyjnemu. R. Jochanan ben Nouri uważa, że ​​skóra pokrywająca szyję nie jest łączona, ale mędrcy rozważają to, dopóki nie zostanie usunięta cała skóra.

Poznaj tosefta do Chullin 9:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.