Talmud do Szewuot 5:1

שְׁבוּעַת הַפִּקָּדוֹן נוֹהֶגֶת בַּאֲנָשִׁים וּבְנָשִׁים, בִּרְחוֹקִים וּבִקְרוֹבִים, בִּכְשֵׁרִים וּבִפְסוּלִים, בִּפְנֵי בֵית דִּין וְשֶׁלֹּא בִּפְנֵי בֵית דִּין, מִפִּי עַצְמוֹ. וּמִפִּי אֲחֵרִים, אֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיִּכְפֹּר בּוֹ בְּבֵית דִּין, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בֵּין מִפִּי עַצְמוֹ בֵּין מִפִּי אֲחֵרִים, כֵּיוָן שֶׁכָּפַר בּוֹ, חַיָּב. וְחַיָּב עַל זְדוֹן הַשְּׁבוּעָה וְעַל שִׁגְגָתָהּ עִם זְדוֹן הַפִּקָּדוֹן, וְאֵינוֹ חַיָּב עַל שִׁגְגָתָהּ. וּמַה חַיָּב עַל זְדוֹנָהּ, אָשָׁם בְּכֶסֶף שְׁקָלִים:

Przysięga na przyrzeczenie przysługuje zarówno mężczyznom, jak i kobietom, [ponieważ była ona nauczana w odniesieniu do przysięgi świadectwa „z mężczyznami, a nie z kobietami itd.”, Także tutaj wszyscy są nauczani.] Z osobami nie spokrewnionymi i z krewnymi [tj. gdy właściciel zastawu jest spokrewniony z tym, u którego jest on złożony], z osobami zdolnymi (do składania zeznań) i z tymi, którzy są niezdolni, przed bet-dinem, a nie przed bet-dinem sam. [tj. jeśli złożył przysięgę lub odpowiedział „Amen” po przysiędze, a następnie przyznał się (że złożył fałszywą przysięgę), jest zobowiązany do złożenia ofiary, gdyż jest napisane (Kapłańska 5:21): „… i zaprzecza jego sąsiad "—w każdym razie]. I (jeśli jest noszony) przez innych [i nie odpowiada „Amen”, jak ktoś do niego mówi: „Błagam cię, abyś mi oddał mój zastaw”, a on mówi: „Nie mam nic twoich ”], nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie zaprzeczy temu w bet-din. To są słowa R. Meira. Mędrcy mówią: czy sam, czy przez innych, jeśli zaprzecza, ponosi odpowiedzialność. [Halacha jest zgodna z mędrcami]. A on jest odpowiedzialny (za ofiarę) za umyślność w przysiędze [„i być ukrytym”, nie jest w związku z tym napisany. (samowolność w przysiędze ":) Pamięta przysięgę i wie, że jej zaprzeczenie czyni go podatnym na ofiarę.] i (jest odpowiedzialny) za nieświadomość z umyślnością w odniesieniu do zastawu [tj. nie wie, że przysięga czyni go podatnym na ofiarę, ale pamięta, że ​​ma przysięgę] i nie ponosi odpowiedzialności za nieświadomość (w odniesieniu do zastawu)]. A za co jest odpowiedzialny za dobrowolność w niej (przysięga)? Ofiara za winę ze srebrnymi szeklami, [to znaczy ta, którą kupuje się za dwa selaim, napisana o baranie ofiarnym za winę (Księga Kapłańska 5:15): „według waszej oceny, srebrne sykle”].

Poznaj talmud do Szewuot 5:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.