Talmud do Szewuot 3:4

שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל, וְאָכַל אֳכָלִים שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לַאֲכִילָה וְשָׁתָה מַשְׁקִין שֶׁאֵינָן רְאוּיִין לִשְׁתִיָּה, פָּטוּר. שְׁבוּעָה שֶׁלֹּא אֹכַל, וְאָכַל נְבֵלוֹת וּטְרֵפוֹת שְׁקָצִים וּרְמָשִׂים, חַיָּב. רַבִּי שִׁמְעוֹן פּוֹטֵר. אָמַר, קוֹנָם אִשְׁתִּי נֶהֱנֵית לִי אִם אָכַלְתִּי הַיּוֹם, וְהוּא אָכַל נְבֵלוֹת וּטְרֵפוֹת שְׁקָצִים וּרְמָשִׂים, הֲרֵי אִשְׁתּוֹ אֲסוּרָה:

„Przysięgam, że nie będę jadł”, a jadł rzeczy, które nie nadają się do jedzenia, i pił rzeczy, które nie nadają się do picia, nie ponosi odpowiedzialności. „Przysięgam, że nie będę jadł” i zjadł padlinę i drzewo, zakazane zwierzęta i gady, ponosi odpowiedzialność. [Bo nadają się do jedzenia; po prostu Tora ich zabrania.] R. Szimon nie ponosi odpowiedzialności. [Albowiem on już jest zaprzysiężony (przez Torę) przeciwko nim. Spór między R. Szimonem a pierwszym tanna ma miejsce tam, gdzie on obejmuje rzeczy dozwolone i zakazane, jak mówi on: „Przysięgam, że nie będę jadł mięsa z uboju i drzewek”. Pierwsza tanna głosi, że skoro przysięga „bierze się” z mięsem ubojowym, to bierze się ją również z trefotem, gdyż jeden zakaz obowiązuje na inny w przypadku zakazu obejmującego. A R. Szimon utrzymuje, że tak nie jest. Halacha nie jest zgodna z R. Szimonem.] Jeśli ktoś powie: „Przysięgam żonie mojej pożytku ze mnie, jeśli jadłem dzisiaj”, a on jadł padlinę i treifot, zakazane zwierzęta i gady, jego żonie nie wolno ( czerp z niego korzyści). [Ponieważ zjadł jedzenie. I nawet R. Szimon (się z tym zgadza). Z tego powodu, że nie odpowiada w pierwszej kolejności, to nie to, że nie nadają się do jedzenia, ale dlatego, że przysięga nie obejmuje czegoś zabronionego.]

Poznaj talmud do Szewuot 3:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.