Talmud do Szabbat 7:2
אֲבוֹת מְלָאכוֹת אַרְבָּעִים חָסֵר אֶחָת. הַזּוֹרֵעַ. וְהַחוֹרֵשׁ. וְהַקּוֹצֵר. וְהַמְעַמֵּר. הַדָּשׁ. וְהַזּוֹרֶה. הַבּוֹרֵר. הַטּוֹחֵן. וְהַמְרַקֵּד. וְהַלָּשׁ. וְהָאוֹפֶה. הַגּוֹזֵז אֶת הַצֶּמֶר. הַמְלַבְּנוֹ. וְהַמְנַפְּצוֹ. וְהַצּוֹבְעוֹ. וְהַטּוֹוֶה. וְהַמֵּסֵךְ. וְהָעוֹשֶׂה שְׁנֵי בָתֵּי נִירִין. וְהָאוֹרֵג שְׁנֵי חוּטִין. וְהַפּוֹצֵעַ שְׁנֵי חוּטִין. הַקּוֹשֵׁר. וְהַמַּתִּיר. וְהַתּוֹפֵר שְׁתֵּי תְפִירוֹת. הַקּוֹרֵעַ עַל מְנָת לִתְפֹּר שְׁתֵּי תְפִירוֹת. הַצָּד צְבִי. הַשּׁוֹחֲטוֹ. וְהַמַּפְשִׁיטוֹ. הַמּוֹלְחוֹ, וְהַמְעַבֵּד אֶת עוֹרוֹ. וְהַמּוֹחֲקוֹ. וְהַמְחַתְּכוֹ. הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת. וְהַמּוֹחֵק עַל מְנָת לִכְתֹּב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת. הַבּוֹנֶה. וְהַסּוֹתֵר. הַמְכַבֶּה. וְהַמַּבְעִיר. הַמַּכֶּה בַפַּטִּישׁ. הַמּוֹצִיא מֵרְשׁוּת לִרְשׁוּת. הֲרֵי אֵלּוּ אֲבוֹת מְלָאכוֹת אַרְבָּעִים חָסֵר אֶחָת:
Avoth melachoth to czterdzieści mniej jeden: siać, orać [powodem, dla którego nie uczymy się najpierw "orać", a potem "siać" w normalnej kolejności, jest to, że należy zauważyć, że gdyby gleba była twarda, a on orał, siał i następnie ponownie zaorany, jest odpowiedzialny za drugi zaoranie z powodu „orki”], żniwa [Ten, kto zbiera to, co zostało zasiane, i ten, kto zbiera (owoce) drzew, ponosi odpowiedzialność za „żniwa”], palowanie [zbieranie wyrwanych roślin i układanie ich w stosy w jednym miejscu], młócenie, przesiewanie [łopatą do przewietrzania do wiatru], oddzielanie [plewy rękoma lub sitem], mielenie, przesiewanie [przez przesiewacz. Chociaż wszystkie mają jeden koniec— oddzielenie niechcianej materii od pożywienia —ponieważ wszyscy otrzymali w świątyni, chociaż są do siebie podobni, każdy jest wymieniony oddzielnie. Albo dlatego, że nie odbywają się w tym samym czasie, ale jeden po drugim.], Ugniatanie, pieczenie [Tego nie osiągnięto w sanktuarium, pieczenie uzyskuje się tylko z bochenkiem, co nie dotyczy pracy sanktuarium . Ale nasza tanna wymienia kolejność (prac z góry) (pieczenia) bochenka; a gotowanie, podobne do pieczenia, uzyskiwano w sanktuarium z barwnikami do przędzy niebieskiej, fioletowej i szkarłatnej. A ten, kto porusza garnkiem lub kładzie przykrywkę na garnku stojącym na ogniu, popełnia przestępstwo z powodu „gotowania”. I wszystkie wyżej wymienione prace Miszny: siew, żniwa, młócenie itp.—wszystko otrzymane za pomocą (przygotowania) barwników do pracy świątyni.], strzyżenia wełny [i wszystkich związanych z nią prac, które uzyskuje się z niebieską wełną podczas pracy sanktuarium], wybielając ją [tj. czyszcząc ją w rzece ], bicie go [kijem lub też przeczesywanie grzebieniem], barwienie, przędzenie, naprężenie (nitki osnowy), zrobienie dwóch pętli [poprzez przełożenie dwóch nitek w pętlę], rozdzielenie dwóch nitek [tj. usuwanie nici wątku z osnowy lub odwrotnej strony do tkania], wiązanie i rozwiązywanie [Traperzy chilazonu, z którego zrobiono niebieski barwnik, wiązali się i rozwiązali. Czasami bowiem musieli zdejmować nitki z jednej siatki, by przyczepiać się do drugiej, odwiązywać jedną i zawiązywać do drugiej], zszyć dwa szwy [i zawiązać je; bo jeśli ich nie związuje, nie trzymają. I jest dwukrotnie odpowiedzialny za „zawiązanie” i za „zszycie”], rozerwanie w celu zszycia [rozdarcie również uzyskane (w świątyni) z zasłonami. Bo jeśli zasłona została zjedzona przez mole z małym okrągłym otworem, trzeba było rozerwać dziurę w górę iw dół, aby szycie nie spowodowało zagnieceń.], Polując na jelenia [Cała praca jej skóry uzyskuje (w sanktuarium) skórami t'chashim], solenie go, obróbka jego skóry [Pytania gemary: Czy nie solenie i przetwarzanie to to samo? A on odpowiada: Wyjmij jedną i wstaw „kreślenie” (zarysy do wycinania na skórach), zaznaczając, że jest jednym z najlepszych melachotów], pocierając ją [zdrapując włosy], odcinając [przycinając i przycinając na stringi i sandały] , pisząc dwa litery, wymazując, aby napisać dwie litery [To otrzymane w sanktuarium. Zaznaczali plansze, aby je dopasować, pisząc literę na jednej i na drugiej; a czasami błądzili i usuwali je.], budując, burząc, gasząc [ogień pod kadzią z farbą], zapalając (ten ogień), uderzając młotkiem [po zakończeniu pracy. Rzemieślnik uderza w kowadło pod koniec pracy. I istnieje odpowiedzialność za uderzenie młotkiem tylko po zakończeniu pracy.], Przenosząc się z jednej domeny do drugiej. To są avoth melachoth—czterdzieści mniej jeden. [Liczenie na początku— „Avoth melachoth to czterdzieści mniej jeden” —chociaż każda praca jest wymieniona z osobna, przypomina nam, że nawet jeśli ktoś wykonałby wszystkie prace na świecie w jeden szabat w jednym (okresie) zapomnienia, niemożliwe jest, aby był odpowiedzialny za więcej niż czterdzieści ofiar za grzech. O wszystkich innych pracach mówi się o tych avoth, aby mógł wykonać av i jego tellah, za które byłby odpowiedzialny tylko za jedną ofiarę za grzech.]