Talmud do Para 11:4

כֹּל הַטָּעוּן בִּיאַת מַיִם מִדִּבְרֵי תוֹרָה, מְטַמֵּא אֶת הַקֹּדֶשׁ וְאֶת הַתְּרוּמָה וְאֶת הַחֻלִּין וְאֶת הַמַּעֲשֵׂר, וְאָסוּר עַל בִּיאַת הַמִּקְדָּשׁ. לְאַחַר בִּיאָתוֹ, מְטַמֵּא אֶת הַקֹּדֶשׁ, וּפוֹסֵל אֶת הַתְּרוּמָה, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, פּוֹסֵל בַּקֹּדֶשׁ וּבַתְּרוּמָה, וּמֻתָּר בַּחֻלִּין וּבַמַּעֲשֵׂר. וְאִם בָּא אֶל הַמִּקְדָּשׁ, בֵּין לִפְנֵי בִיאָתוֹ בֵּין לְאַחַר בִּיאָתוֹ, חַיָּב:

Każdy, kto jest zobowiązany przez słowa Tory do wejścia do wody [do rytualnego zanurzenia, aby stać się czysty], oddaje nieczyste, uświęcone mienie, trumę , nieuświęcone przedmioty i dziesięcinę; i nie wolno mu wchodzić do świątyni. Po wejściu [do wody, ale przed zachodem słońca w dniu zanurzenia], czyni uświęconą własność nieczystą i według rabina Meira unieważnia trumę . A Mędrcy mówią: unieważnia uświęconą własność i trumę , ale wolno mu [dotykać] nieuświęconych przedmiotów i dziesięciny. A jeśli wszedł do świątyni, czy to przed wejściem [do wody], czy po wejściu [ale przed zachodem słońca tego dnia], ponosi odpowiedzialność.

Poznaj talmud do Para 11:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.