Talmud do Nedarim 3:11

קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לִבְנֵי נֹחַ, מֻתָּר בְּיִשְׂרָאֵל וְאָסוּר בְּאֻמּוֹת הָעוֹלָם. שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לְזֶרַע אַבְרָהָם, אָסוּר בְּיִשְׂרָאֵל וּמֻתָּר בְּאֻמּוֹת הָעוֹלָם. שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לְיִשְׂרָאֵל, לוֹקֵחַ בְּיוֹתֵר וּמוֹכֵר בְּפָחוֹת. שֶׁיִּשְׂרָאֵל נֶהֱנִין לִי, לוֹקֵחַ בְּפָחוֹת וּמוֹכֵר בְּיוֹתֵר, אִם שׁוֹמְעִין לוֹ. שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לָהֶן וְהֵן לִי, יְהַנֶּה לַנָּכְרִים. קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לָעֲרֵלִים, מֻתָּר בְּעַרְלֵי יִשְׂרָאֵל וְאָסוּר בְּמוּלֵי הַגּוֹיִם. קוֹנָם שֶׁאֵינִי נֶהֱנֶה לַמּוּלִים, אָסוּר בְּעַרְלֵי יִשְׂרָאֵל וּמֻתָּר בְּמוּלֵי הַגּוֹיִם, שֶׁאֵין הָעָרְלָה קְרוּיָה אֶלָּא לְשֵׁם הַגּוֹיִם, שֶׁנֶּאֱמַר (ירמיה ט) כִּי כָל הַגּוֹיִם עֲרֵלִים וְכָל בֵּית יִשְׂרָאֵל עַרְלֵי לֵב, וְאוֹמֵר (שמואל א יז) וְהָיָה הַפְּלִשְׁתִּי הֶעָרֵל הַזֶּה, וְאוֹמֵר (שמואל ב א) פֶּן תִּשְׂמַחְנָה בְּנוֹת פְּלִשְׁתִּים, פֶּן תַּעֲלֹזְנָה בְּנוֹת הָעֲרֵלִים. רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה אוֹמֵר, מְאוּסָה עָרְלָה שֶׁנִּתְגַּנּוּ בָהּ הָרְשָׁעִים, שֶׁנֶּאֱמַר, כִּי כָל הַגּוֹיִם עֲרֵלִים. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, גְּדוֹלָה מִילָה שֶׁנִּכְרְתוּ עָלֶיהָ שְׁלֹשׁ עֶשְׂרֵה בְרִיתוֹת. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, גְּדוֹלָה מִילָה, שֶׁדּוֹחָה אֶת הַשַּׁבָּת הַחֲמוּרָה. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן קָרְחָה אוֹמֵר, גְּדוֹלָה מִילָה, שֶׁלֹּא נִתְלָה לוֹ לְמֹשֶׁה הַצַדִּיק עָלֶיהָ מְלֹא שָׁעָה. רַבִּי נְחֶמְיָה אוֹמֵר, גְּדוֹלָה מִילָה, שֶׁדּוֹחָה אֶת הַנְּגָעִים. רַבִּי אוֹמֵר, גְּדוֹלָה מִילָה, שֶׁכָּל הַמִּצְוֹת שֶׁעָשָׂה אַבְרָהָם אָבִינוּ לֹא נִקְרָא שָׁלֵם, עַד שֶׁמָּל, שֶׁנֱּאֶמַר (בראשית יז), הִתְהַלֵּךְ לְפָנַי וֶהְיֵה תָמִים. דָּבָר אַחֵר, גְּדוֹלָה מִילָה, שֶׁאִלְמָלֵא הִיא, לֹא בָרָא הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא אֶת עוֹלָמוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר (ירמיה לג), כֹּה אָמַר ה' אִם לֹא בְרִיתִי יוֹמָם וָלָיְלָה, חֻקּוֹת שָׁמַיִם וָאָרֶץ לֹא שָׂמְתִּי:

„Konam, abym nie czerpał żadnej korzyści z synów Noego”, ma pozwolenie Izraelitom [Izraelici opuścili klasę „synów Noego”] i jest zabroniony narodom świata [nawet tym nasienia Abrahama]. „że nie czerpię żadnej korzyści z nasienia Abrahama”, jest zabroniony Izraelitom [(a prozelici również należą do klasy „nasienia Abrahama”, jak napisano (Rdz 17: 5): „Albowiem uczyniłem was ojciec mnóstwa narodów. ”)] i jest dozwolony dla narodów świata [nawet ci, którzy są nasieniem Abrahama, synowie Jakuba są nazywani tylko„ nasieniem Abrahama ”, jak zostało napisane ( Tamże, 21:12): „Albowiem w Izaaku będzie powołane do was nasienie”—„w Izaaku”, a nie w całym Izaaku], „żebym nie czerpał żadnej korzyści z Izraelitów”, może kupować za więcej (niż jest to warte) i sprzedawać za mniej. „że Izraelici nie czerpią ze mnie żadnej korzyści”, może kupować za mniej i sprzedawać za więcej, jeśli się zgodzą. [To znaczy, może sprzedać go za więcej niż jego wartość, jeśli jego sąsiad zgodzi się na taką transakcję.] „Żebym nie czerpał z nich żadnej korzyści ani oni ode mnie”, może czerpać korzyści z nie-Żydów. „Konam, abym nie czerpał żadnej korzyści z nieobrzezanych” [Jego intencją są ci, którzy nie wierzą w przymierze obrzezania], ma zakaz nieobrzezanych Izraelitów i pozwolenie na obrzezanych nie-Żydów. „Konam, abym nie czerpał żadnej korzyści z obrzezanych” [tych, którzy wierzą w przymierze obrzezania], ma zakaz nieobrzezanych Izraelitów [takich jak ten, którego bracia zmarli z powodu obrzezania] i pozwolono mu obrzezać nie-Żydów [takich jako nieobrzezany Arab lub nieobrzezany Giveonita], ponieważ „nieobrzezany” to epitet dla nie-Żydów, a mianowicie. (Jeremiasz 9:26): „Albowiem wszystkie narody są nieobrzezane, a cały dom Izraela nie jest obrzezany na sercu” oraz (1 Samuela 1:20): „Aby córki Filistynów nie cieszyły się, aby córki nieobrzezany raduje się. " R. Elazar b. Azaryah mówi: „Odrażający jest nieobrzezanie, którym zgładzono niegodziwców, a mianowicie:„ Albowiem wszystkie narody są nieobrzezane ”. R. Yishmael mówi: Wielka jest (micwa) obrzezania, która została zawarta z trzynastoma przymierzami, [„przymierze” pojawiło się trzynaście razy w części (micwy) obrzezania danej Abrahamowi. R. Yossi mówi: Wielkie jest (micwa) obrzezania, która unieważnia surową (micwę) szabatu, [jest napisane (Księga Kapłańska 12: 3): „A ósmego dnia obrzeży ciało swojego napletka”—nawet w szabat.] R. Yehoshua ur. Karchah mówi: Wielka jest (micwa) obrzezania, ponieważ (zaniedbanie), w którym Mojżesz, prawy, nie otrzymałby pełnej chwili (zamiany, ale zostałby zabity natychmiast, gdyby jego żona nie obrzezała syna). R. Nechemiah mówi: Wielka jest (micwa) obrzezania, która unieważnia (zakaz wycinania) plag dżumy. [Albowiem wyjaśniamy (Księga Kapłańska 12: 3): „On obrzeza”—nawet w miejscu zmiany trądowej. I nie narusza przykazania negatywnego (Księga Powtórzonego Prawa 24: 8): „Strzeżcie się plagi trądu”]. Rebbi mówi: Wielka jest (micwa) obrzezania; ponieważ z całą micwotą, którą dokonał nasz ojciec Abraham, nie był nazywany „doskonałym”, dopóki się nie obrzezał, jak jest napisane (w związku z obrzezaniem) (Rdz 17: 1): „Chodź przede mną i bądź doskonały”. Inna (homilia): Wielka jest (micwa) obrzezania, gdy chciałby, aby Święty Błogosławiony nie stworzył swojego świata, a mianowicie. (Jeremiasz 33:25): „Tak mówi Lider: Gdyby nie moje przymierze (obrzezania) w dzień iw nocy, nie uczyniłbym zarządzeń nieba i ziemi”.

Poznaj talmud do Nedarim 3:11. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.