Talmud do Nazir 9:2
נָזִיר שֶׁגִּלַּח וְנוֹדַע לוֹ שֶׁהוּא טָמֵא, אִם טֻמְאָה יְדוּעָה, סוֹתֵר. וְאִם טֻמְאַת הַתְּהוֹם, אֵינוֹ סוֹתֵר. אִם עַד שֶׁלֹּא גִלַּח, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ סוֹתֵר. כֵּיצַד, יָרַד לִטְבֹּל בִּמְעָרָה וְנִמְצָא מֵת צָף עַל פִּי הַמְּעָרָה, טָמֵא. נִמְצָא מְשֻׁקָּע בְּקַרְקַע הַמְּעָרָה, יָרַד לְהָקֵר, טָהוֹר. לִטַּהֵר מִטֻּמְאַת מֵת, טָמֵא, שֶׁחֶזְקַת טָמֵא טָמֵא וְחֶזְקַת טָהוֹר טָהוֹר, שֶׁרַגְלַיִם לַדָּבָר:
Jeśli nazirejczyk ogolił się, a potem dowiedział się, że stał się nieczysty, [tj. Jeśli przyniósł swoje ofiary i ogolił je, a potem odkrył, że stał się nieczysty w dniach swego naziretyzmu] —gdyby była znana nieczystość [nieczystość, o której można było wiedzieć, jak wtedy, gdy nie była „pogrzebana w głębinach”], to równoważyła [i liczył inny naziretyzm]. A jeśli była to „nieczystość głębin”, to tak bez przesunięcia. [Gdyby się dowiedział, że w miejscu, przez które przeszedł, panowała „nieczystość głębin”, to znaczy nieczystość, której nikt nawet na krańcach świata nie był świadomy, mimo że było to zdecydowanie nieczyste, to nie rekompensuje tego, że jest to halacha naziretyzmu.] Jeśli [stało się to znane], zanim się ogolił, w każdym razie [czy było to znane nieczystość lub nieczystość głębin], to równoważy [dla halachy, że nieczystość głębi nie wyrównuje się dopiero po zeszlifowaniu czystości]. Jak to? [tj. co to jest „nieczystość głębin”?] Jeśli zszedł na dół, aby zanurzyć się w (wodach) jaskini i znalazł (materię) martwego ciała unoszącego się na powierzchni jaskini, jest nieczysty . [Gdyby był nieczysty z pełzającą nieczystością lub czymś podobnym— nie nieczystość trupów —i zszedł na dół, aby zanurzyć się (i oczyścić) ze swojej nieczystości, i znalazł oliwkowy rozmiar (materii) z martwego ciała unoszącego się na powierzchni wody i miał wątpliwości, czy miał, czy miał nie stać się nieczysty, jest nieczysty. (Co do orzeczenia, że w przypadku nieczystości unoszącej się na powierzchni wody jest on czysty, co odnosi się do nieczystości pełzania, ale z nieczystością martwego ciała, jest nieczysty). go po ogoleniu jest nieczysty. Wiadomo bowiem, że jest to nieczystość, ponieważ znajdowała się w miejscu, w którym ludzie ją widzieli. Co do jego stwierdzenia: „Jeśli zszedł, aby zanurzyć się”, ma to na celu wzmocnienie sensu, tj. Nawet jeśli ten, kto schodzi, aby zanurzyć się z nieczystości do czystości, strzeże się przed wszelką nieczystością, nadal jest nieczysty.] Jeśli zostanie znaleziony osadzony w ziemi jaskini [w miejscu, w którym się zanurzył, tak że stał się nieczysty z pewnością—jeśli dowiedział się o tym po ogoleniu, jest czysty i nie rekompensuje (naziretyzm), że jest to „nieczystość głębin”, o której nikt nie wiedział.], gdyby zszedł do ochłonąć, jest czysty. [Nawet gdyby zszedł, aby się ochłodzić i nie zanurzyć się (w takim przypadku zadbałby o ochronę przed nieczystością), mimo to jest czysty], ale (jeśli zszedł), aby się oczyścić od nieczystości trupów jest nieczysty. Ponieważ stan czysty pozostaje czysty, a stan nieczysty pozostaje nieczysty. [Jeśli zszedł na dół, aby oczyścić się z nieczystości zwłok i zanurzył się w jaskini, w której było osadzone zwłoki, i dopełnił swego naziryzmu; lub jeśli zszedł na dół, aby oczyścić się z nieczystości zwłok, a potem przyjął naziretyzm, jest nieczysty i ubogi (jego naziretyzm). Albowiem stan czystego pozostaje czysty, a stan nieczystego pozostaje nieczysty.] Albowiem jest ku temu uzasadnienie [do powiedzenia, że halacha, którą nazirejczyk w przypadku „nieczystości głębin” jest czysty, ma zastosowanie, jeśli był w stan czysty, a nie, jeśli był w stanie nieczystym.]