Talmud do Meila 6:5

הַמַּפְקִיד מָעוֹת אֵצֶל הַשֻּׁלְחָנִי, אִם צְרוּרִין, לֹא יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶם. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, מָעַל. אִם מֻתָּרִים, יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶן. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, לֹא מָעַל. אֵצֶל בַּעַל הַבַּיִת, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ, לֹא יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶם. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, מָעַל. הַחֶנְוָנִי כְּבַעַל הַבַּיִת, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, כְּשֻׁלְחָנִי:

Ten, kto zdeponuje pieniądze w kantorze, jeśli są one zapakowane [w paczkę], on [kantor] może ich nie używać. Dlatego jeśli go wydał [a potem dowiedział się, że należy do świątyni], naruszył meilah . Jeśli są zgubione, może ich użyć [ kantor ], dlatego jeśli je wydał, nie naruszył meilah . [Jeśli zdeponował pieniądze] u prywatnego właściciela, w każdym przypadku on [prywatny właściciel] nie może ich użyć. Dlatego jeśli wydał [pieniądze], [prywatny właściciel] naruszył meilah . Sklepikarz jest uważany za prywatnego właściciela, mówi rabin Meir. Rabin Yehudah mówi, że jest uważany za kantora.

Poznaj talmud do Meila 6:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.