Talmud do Makkot 2:1

אֵלּוּ הֵן הַגּוֹלִין, הַהוֹרֵג נֶפֶשׁ בִּשְׁגָגָה. הָיָה מְעַגֵּל בְּמַעְגִּילָה וְנָפְלָה עָלָיו וַהֲרָגַתּוּ, הָיָה מְשַׁלְשֵׁל בְּחָבִית וְנָפְלָה עָלָיו וַהֲרָגַתּוּ, הָיָה יוֹרֵד בְּסֻלָּם וְנָפַל עָלָיו וַהֲרָגוֹ, הֲרֵי זֶה גוֹלֶה. אֲבָל אִם הָיָה מוֹשֵׁךְ בְּמַעְגִּילָה וְנָפְלָה עָלָיו וַהֲרָגַתּוּ, הָיָה דוֹלֶה בְחָבִית וְנִפְסַק הַחֶבֶל וְנָפְלָה עָלָיו וַהֲרָגַתּוּ, הָיָה עוֹלֶה בְסֻלָּם וְנָפַל עָלָיו וַהֲרָגוֹ, הֲרֵי זֶה אֵינוֹ גוֹלֶה. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁבְּדֶרֶךְ יְרִידָתוֹ, גּוֹלֶה. וְשֶׁלֹּא בְדֶרֶךְ יְרִידָתוֹ, אֵינוֹ גוֹלֶה. נִשְׁמַט הַבַּרְזֶל מִקַּתּוֹ וְהָרַג, רַבִּי אוֹמֵר, אֵינוֹ גוֹלֶה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, גּוֹלֶה. מִן הָעֵץ הַמִּתְבַּקֵּעַ, רַבִּי אוֹמֵר, גּוֹלֶה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵינוֹ גוֹלֶה:

To są ci, którzy są wygnani: ten, który zabija drugiego nieświadomie (np.): Jeśli ktoś toczył się z ma'agilah [gładkim okrągłym kamieniem przewróconym po wapnie lub tynku na dachu, aby równać się z pęknięciami], i spadł na kogoś i zabił go; albo gdyby wypuszczał dzban, a on spadł na kogoś i go zabił; albo jeśli schodził po drabinie i spadł na kogoś i go zabił—jest wygnany. Ale jeśli podnosił ma'agilę, to spadło na kogoś i zabiło go; albo gdyby wyciągał dzban, a lina pękła, a ten (dzban) spadł na kogoś i zabił go; albo jeśli wspinał się po drabinie i spadł na kogoś i go zabił—nie jest wygnany. Taka jest zasada: ilekroć (ktoś zostaje zabity) w wyniku działania w dół, zostaje wygnany; nie z powodu swego upadku nie jest wygnany [jest napisane (Lb 35:23): „… i sprawił, że spadnie na niego”—musi to być „upadek”. „Ilekroć” („kol”) obejmuje nawet ruch w dół ze względu na ruch w górę]. Jeśli ostrze ześlizguje się z trzonka i zabija—Rebbi mówi: On nie jest wygnany; mędrcy mówią: jest wygnany. Jeśli wypadnie z rąbanego drewna, Rebbi mówi: jest wygnany; mędrcy mówią: On nie jest wygnany. [Rebbi twierdzi, że „drewno” w (Powtórzonego Prawa 19: 5): „… a ostrze zsuwa się z drewna” odnosi się do rąbanego drewna, a nie do trzonka. A rabini utrzymują, że „drewno” to trzon. Halacha jest zgodna z mędrcami. Albowiem (ostrze ześlizgujące się z) rąbane drewno jest „mocą jego mocy”, za którą nikt nie jest wygnany].

Poznaj talmud do Makkot 2:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.