Talmud do Ketuwot 2:3

הָעֵדִים שֶׁאָמְרוּ כְּתַב יָדֵינוּ הוּא זֶה, אֲבָל אֲנוּסִים הָיִינוּ, קְטַנִּים הָיִינוּ, פְּסוּלֵי עֵדוּת הָיִינוּ, הֲרֵי אֵלּוּ נֶאֱמָנִים. וְאִם יֵשׁ עֵדִים שֶׁהוּא כְתַב יָדָם אוֹ שֶׁהָיָה כְתַב יָדָם יוֹצֵא מִמָּקוֹם אַחֵר, אֵינָן נֶאֱמָנִין:

Gdyby świadkowie powiedzieli: To jest nasz podpis, ale byliśmy zmuszeni (podpisać) [grożono ich życiu (ale jeśli było to „wymuszanie pieniędzy”, „grożono” ich pieniędzmi) i, jest rzeczą oczywistą, jeśli powiedzieli: ( Podpisaliśmy) z powodu dużej sumy pieniędzy, które nam dano, że nie wierzy się im; ponieważ „człowiek nie czyni siebie złoczyńcą”. Albowiem „człowiek jest ze sobą spokrewniony” i uważa się, że nie świadczy on przeciwko sobie. vis on sam ani za, ani przeciw)], albo (jeśli mówili), że byliśmy nieletni lub nie byliśmy zdolni do składania zeznań, wierzy się im. [Tutaj również (wierzy się, że twierdzą, że byli) niezdolni do składania zeznań z powodu pokrewieństwa; ale jeśli z powodu przestępstwa nie wierzy się im.] A jeśli są świadkowie, że to jest ich podpis lub jeśli ich podpis był potwierdzony z innego źródła, nie wierzy się im. [Jeśli ich podpis pojawił się na innym akcie, który był poświadczony w bet-din, a ten akt był przed nami razem z tym, a podpisy były podobne (nie wierzy się)].

Poznaj talmud do Ketuwot 2:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.