Talmud do Ketuwot 11:1
אַלְמָנָה נִזּוֹנֶת מִנִּכְסֵי יְתוֹמִים, מַעֲשֵׂה יָדֶיהָ שֶׁלָּהֶן, וְאֵין חַיָּבִין בִּקְבוּרָתָהּ. יוֹרְשֶׁיהָ, יוֹרְשֵׁי כְתֻבָּתָהּ, חַיָּבִין בִּקְבוּרָתָהּ:
Wdowa karmi się z majątku sierot [zarówno z ziemi, jak iz majątku ruchomego, co jest warunkiem kethuba, a mianowicie: „I zasiądziesz w moim domu i będziesz karmiony z mojej własności”]; jej dzieło należy do nich i nie są zobowiązani do jej pochowania. Jej spadkobiercy, spadkobiercy jej kethubah, są zobowiązani ją pochować. [Gdyż jej mąż jest zobowiązany do pochowania jej zamiast spadku, a teraz, gdy jej spadkobiercy (tj. Jej dzieci, które nie są jego), odbierają jej kethubę od spadkobierców męża, grzebią ją. A my przy okazji wnioskujemy, że jeśli umarła i nie zaprzysiągła (że nie odebrała) swojej kethuba, w którym to przypadku jej spadkobiercy nie odbierają jej kethuba, spadkobiercy męża są zobowiązani ją pochować.]