Talmud do Eruwin 8:7

אַמַּת הַמַּיִם שֶׁהִיא עוֹבֶרֶת בֶּחָצֵר, אֵין מְמַלְּאִין הֵימֶנָּה בְשַׁבָּת, אֶלָּא אִם כֵּן עָשׂוּ לָהּ מְחִצָּה גָבוֹהַּ עֲשָׂרָה טְפָחִים בַּכְּנִיסָה וּבַיְצִיאָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, כֹּתֶל שֶׁעַל גַּבָּהּ תִּדּוֹן מִשּׁוּם מְחִצָּה. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, מַעֲשֶׂה בָאַמָּה שֶׁל אָבֵל שֶׁהָיוּ מְמַלְּאִין מִמֶּנָּה עַל פִּי זְקֵנִים בְּשַׁבָּת. אָמְרוּ לוֹ, מִפְּנֵי שֶׁלֹּא הָיָה בָהּ כַּשִּׁעוּר:

Ciek wodny przechodzący przez dziedziniec [(nawet w domenie prywatnej jest to karmelit (odrębna domena)] —nie wolno go napełniać w szabat, chyba że zrobi się dla niego przegrodę [w środku jego wnęki wzdłuż jego szerokości, co jest wyraźnie rozpoznawalne jako stworzone dla cieku wodnego], dziesięć tefachimów wysokości, przy wejściu i na jej końcu. R. Juda powiedział: Ściana na jego szczycie została uznana za ściankę działową. R. Juda mówi: Stało się z ciekiem wodnym Avel, [który przechodził przez dziedzińce], że napełnili go (wodą) [na dziedzińcach] przez zarządzenie starszych w szabat [podział muru dziedzińca korzystającego w tym celu, R. Juda był zgodny z jego orzeczeniem, w którym różni się także co do dziury. Halacha nie jest zgodna z nim.] Powiedzieli mu: Brakowało jej wymaganego rozmiaru [jak na karmelit, który nie był ani głęboki na dziesięć tefachimów, ani szeroki na cztery tefachim, bez którego woda sama w sobie nie staje się domeną być uważane za karmelith. Jeśli zrobili dla niego przegrodę przy wejściu, a nie na końcu, to na nic się to nie zda, ponieważ jest podłączony do wody na zewnątrz dziedzińca w momencie jego wydania, tak że wszystko staje się karmelitem. Jeśli zrobili to na końcu, ale nie przy wejściu, to również nie pomoże, ponieważ jest połączony z górnymi wodami na zewnątrz dziedzińca. Ale jeśli stworzyli ścianki działowe zarówno przy wejściu, jak i na końcu, to na tym skorzystają, bo wtedy wody wydają się zaczynać na tym dziedzińcu.]

Poznaj talmud do Eruwin 8:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.