חַיָּב אָדָם לְבָרֵךְ עַל הָרָעָה כְּשֵׁם שֶׁהוּא מְבָרֵךְ עַל הַטּוֹבָה, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים ו) וְאָהַבְתָּ אֵת יְיָ אֱלֹהֶיךָ בְּכָל לְבָבְךָ וּבְכָל נַפְשְׁךָ וּבְכָל מְאֹדֶךָ. בְּכָל לְבָבְךָ, בִּשְׁנֵי יְצָרֶיךָ, בְּיֵצֶר טוֹב וּבְיֵצֶר רָע. וּבְכָל נַפְשְׁךָ, אֲפִלּוּ הוּא נוֹטֵל אֶת נַפְשֶׁךָ. וּבְכָל מְאֹדֶךָ, בְּכָל מָמוֹנֶךָ. דָּבָר אַחֵר בְּכָל מְאֹדֶךָ, בְּכָל מִדָּה וּמִדָּה שֶׁהוּא מוֹדֵד לְךָ הֱוֵי מוֹדֶה לוֹ בִּמְאֹד מְאֹד. לֹא יָקֵל אָדָם אֶת רֹאשׁוֹ כְּנֶגֶד שַׁעַר הַמִּזְרָח, שֶׁהוּא מְכֻוָּן כְּנֶגֶד בֵּית קָדְשֵׁי הַקָּדָשִׁים. לֹא יִכָּנֵס לְהַר הַבַּיִת בְּמַקְלוֹ, וּבְמִנְעָלוֹ, וּבְפֻנְדָּתוֹ, וּבְאָבָק שֶׁעַל רַגְלָיו, וְלֹא יַעֲשֶׂנּוּ קַפַּנְדַּרְיָא, וּרְקִיקָה מִקַּל וָחֹמֶר. כָּל חוֹתְמֵי בְרָכוֹת שֶׁהָיוּ בַמִּקְדָּשׁ, הָיוּ אוֹמְרִים מִן הָעוֹלָם. מִשֶּׁקִּלְקְלוּ הַמִּינִין, וְאָמְרוּ, אֵין עוֹלָם אֶלָּא אֶחָד, הִתְקִינוּ שֶׁיְּהוּ אוֹמְרִים, מִן הָעוֹלָם וְעַד הָעוֹלָם. וְהִתְקִינוּ, שֶׁיְּהֵא אָדָם שׁוֹאֵל אֶת שְׁלוֹם חֲבֵרוֹ בַּשֵּׁם, שֶׁנֶּאֱמַר (רות ב) וְהִנֵּה בֹעַז בָּא מִבֵּית לֶחֶם, וַיֹּאמֶר לַקּוֹצְרִים יְיָ עִמָּכֶם, וַיֹּאמְרוּ לוֹ, יְבָרֶכְךָ יְיָ. וְאוֹמֵר (שופטים ו) יְיָ עִמְּךָ גִּבּוֹר הֶחָיִל. וְאוֹמֵר (משלי כג) אַל תָּבוּז כִּי זָקְנָה אִמֶּךָ. וְאוֹמֵר (תהלים קיט) עֵת לַעֲשׂוֹת לַייָ הֵפֵרוּ תוֹרָתֶךָ. רַבִּי נָתָן אוֹמֵר, הֵפֵרוּ תוֹרָתֶךָ עֵת לַעֲשׂוֹת לַייָ:
Trzeba błogosławić L-rd za chorych, tak jak robi to za dobrych. [Kiedy błogosławi „dayan ha'emeth” dla chorych, musi to czynić z radością i dobrem serca, tak jak robi to, gdy błogosławi „hatov Vehametiv” dla dobra], a mianowicie (Powtórzonego Prawa 6: 5: „I będziesz kochać L-r, swojego B-ga całym swoim sercem, całą swoją duszą i całą swoją mocą” „z całego serca”— z obiema twoimi skłonnościami, dobrem i złem. "" i całą twoją duszą " —nawet jeśli zabierze twoją duszę. „i ze wszystkich sił”—całym swoim bogactwem. Inna interpretacja: „z całej siły [meodecha]”—Za każdą miarę (middah), którą ci wymierzył (zmodyfikował) [czy to na dobre, czy na złe] bardzo Mu dziękuj (modeh lo) (me'od me'od). Nie można deportować się z lekką głową naprzeciw wschodniej bramy (Świątyni) [poza Wzgórze Świątynne, w dolną ścianę u podnóża Świątyni na wschodzie], ponieważ jest ona wyrównana z miejscem świętym. [Wszystkie bramy były wyrównane względem siebie: brama wschodnia, brama ezrath nashim, brama ezrath Yisrael, wejście do Ullam, sanktuarium i miejsce najświętszych—za dni pierwszej Świątyni. Nie wolno wchodzić na Wzgórze Świątynne ze swoją laską, butem, pundą [wydrążonym pasem, w którym trzymane są pieniądze. Inna interpretacja: ubranie noszone na ciele, aby wchłaniało pot, aby nie brudził innych części garderoby. To poniżające, gdy ktoś wychodzi sam w tej szacie] iz prochem na nogach. I nie powinien sprawiać, że kapandaria [wchodzić tym wejściem i wychodzić przeciwległym, skracając w ten sposób odległość. „kapandaria” - „ademakifna dari, a'ol beha” tj. „Zamiast okrążać rzędy domów, (skrócę swój spacer i) wejdę tutaj”]. I plucie [jest zabronione na Wzgórzu Świątynnym] a fortioti [ z butów, a mianowicie: Jeśli noszenie butów, co nie jest aktem poniżającym, jest tam zabronione, o ileż bardziej plucie, które jest aktem poniżającym!] Wszyscy (przywódcy modlitewni) w Świątyni zamknęliby błogosławieństwa z " ze świata ”[Prowadzący modlitwę mówi na końcu każdego błogosławieństwa:„ Błogosławiony jest L-bg Izraela od świata do świata, Obdarzający wiedzy ”; i tak ze wszystkimi. A odpowiadający mówią: „Błogosławione imię chwały Jego królestwa na wieki wieków”. Ponieważ „Amen” nie jest odpowiedzią po każdym błogosławieństwie w Świątyni, jest napisane (Nekhemiasz 9: 5): „Powstań i pobłogosław L-d, twego B-ga ze świata aż do świata”, a potem (tamże): „I będą błogosławić imię Twojej chwały”. To znaczy, że odpowiadają: „Błogosławione imię chwały Jego królestwa na wieki wieków”. A tutaj dowiedzieliśmy się, że w pierwszej Świątyni powiedzieli tylko: „Błogosławiony Bg Izraela ze świata” i nic więcej. Nie powiedzieli: „aż do świata”.] Kiedy heretycy [którzy nie wierzą w zmartwychwstanie] zniekształcili to, [mówiąc: Nie ma świata oprócz tego], ustanowili [Ezdrasza i jego bet-din] że mówią: „od świata aż do świata” [tj. są dwa światy, ten świat i świat przyszły.] I ustanowili, że jeden pozdrawia swego bliźniego w imieniu [L-rd, to nie istnienie uważane za oczernianie honoru L-ego dla honoru ludzi, „przyjmowanie” imienia L-ego ze względu na nich]. Jest bowiem napisane (Rut 2: 4): „A oto Boaz przyszedł z Betlejem i rzekł do żniwiarzy:„ Niech będzie z wami ”, a oni powiedzieli mu:„ L-rd błogosławię cię '”i (Sędziów 6:12):„ I rzekł (anioł) do niego (Gedeon):' Niech będzie z tobą, mężu mężu! '”i (Przysłów 23:22) : „Nie lekceważ ki zakna imecha” i (Psalm 119: 126): „Czas działać w imieniu L-rd; unieważnili twoją Torę”, co R. Nathan wyjaśnił: „Unieważnili twoją Torę w czas działania dla L-r. ” [Jeśli twierdzi się, że Booz skorzystał z tego błogosławieństwa z własnej woli i że nie może to być traktowane jako precedens, jest to negowane przez anioła mówiącego do Gedeona: „Niech będzie z tobą, mężu”. A jeśli się twierdzi, że anioł nie mówi tego przez pozdrowienie, ale powiadamia go przez ambasadę L-rd, że Szechina jest z nim, więc to również nie może służyć jako precedens—przeciwdziała się temu: „Nie pogardzaj ki zakna imecha”, to znaczy: Nie lekceważ Boaza, mówiąc, że działał z własnej woli; ale nauczcie się miziknei umathecha („starsi waszego ludu”). Ma władzę, na którą może odpowiedzieć, a mianowicie: „Nadszedł czas, aby działać za L-r.; Oni unieważnili twoją Torę”, którą R. Natan zinterpretował, itd., Tj .: Czasami słowa Tory są unieważniane, aby działać dla L-rd.—jak w przypadku powitania drugiego (w imieniu L-rd). Taka jest rzeczywiście wola L-rd, a mianowicie. (Psalm 34,15): „Szukaj pokoju i dąż do niego”. Dozwolone jest „unieważnienie” Tory i zrobienie czegoś, co wydaje się zabronione.]
Jerusalem Talmud Sheviit
“R. Simeon ben Ioḥai and his son R.Eleazar were hidden in a cave for thirteen years during the time of persecution [after the war of Bar Kokhba]. They ate dry carobs until their bodies were covered with rust. At the end of thirteen years he went and sat at the entrance to the cave. He saw a catcher out to catch birds. When he heard a heavenly voice saying dimissus[acquitted], it escaped, when he heard spicula [arrows],it was caught. He said, no bird will be caught without Heaven, much less a human. He went out and saw that words of intercession were given and the decree had been rescinded. They came and bathed in the hot waters of Tiberias. His son said to him, all this benefit we had from Tiberias and we do not cleanse it from the slain? He said, we need to do something good as our forefathers did when they were putting up duty free shops [ἀτελής] and selling at wholesale prices. What did he do? He took lupines, cut them up and threw the pieces down in irregular fashion. Everywhere there was a slain body, it was floating and they removed it.Everywhere there was no impurity,the lupines remained unmoved.He put up signs indicating which places were pure and which impure until he had cleansed it completely. A vulgar Samaritan saw him and said, should I not make a fool of this old Jew? He took a corpse (some people say from the cooper’s market,some say from the sackmaker’s), went, and buried it where the ground was purified. The next morning, he came to them and said, did you say that bar Yoḥai purified Tiberias? Come and see this corpse! R. Simeon bar Ioḥai saw by the Holy Spirit that he had put it there. He said, I decree that the upper one shall go down [die] and the lower one come up [live]. So it happenend to him. He [R. Simeon bar Ioḥai] went up to spend the Sabbath in his house. When he passed by Magdala of the dyers, he heard the voice of Nikai the scribe who said, did you not say bar Ioḥai purified Tiberias? They found a corpse! He said, It should come upon me if I did not have traditions in the number of the hairs on my head that Tiberias is pure, except places X and Y.Were you not in the meeting when we declared it pure?You broke down the fence of the Sages; about you it was said(Eccl. 10:8): ‘He who tears down a fence will be bitten by a snake’! Immediately he turned into a bone heap.”
When Herod Antipas built Tiberias on the site of the Biblical Raqqat, he destroyed a cemetery (Josephus, Antiquities, XVIII. 2. 3) so that no priest or anybody keeping the laws of purity could visit there. Therefore, up to the time of R. Simeon ben Ioḥai Tiberias was only a place of the vulgar. Rebbi Simeon ben Ioḥai was hidden in a cave for thirteen years, in a carob cave, until his body was covered with rust. At the end of thirteen years he said, should I not go out and see what voice is in the world? He went and sat at the entrance to the cave. He saw a catcher out to catch birds spreading out his net. He heard a heavenly voice saying “acquitted”, and [the bird] was saved. He said, no bird will be adjudicated without Heaven, so much less a human. When he saw that words of intercession were given, he said, let us go down and warm ourselves in the public baths of Tiberias. He said, we need to do something like our forefathers (Gen. 33:18): “He graced the entrance to the city,” they were putting up duty free shops and selling at wholesale prices. He said, let us purify Tiberias. He took lupines, cut them up and threw them down in irregular fashion. Where there was a corpse it was floating and came to the surface. A Samaritan saw him and said, should I not make fun of this old Jew? He took a corpse, went, and buried it at a purified place. He came to Rebbi Simeon bar Ioḥai and said to him, did you not purify place X? Come, and I shall take out [a corpse] from there! Rebbi Simeon bar Ioḥai saw by the Holy Spirit that he had put it there. He said, I decree that the upper ones shall go down and the lower ones come up. So it happenend to him. When he passed by Magdala, he heard the voice of the scribe who said, so bar Ioḥai purifies Tiberias? He said, it should come upon me if I did not hear that Tiberias once will be purified. Even so, you did not believe me! Immediately he turned into a bone heap.