Talmud do Arachin 9:2

מְכָרָהּ לָרִאשׁוֹן בְּמָנֶה, וּמָכַר הָרִאשׁוֹן לַשֵּׁנִי בְּמָאתַיִם, אֵינוֹ מְחַשֵּׁב אֶלָּא עִם הָרִאשׁוֹן, שֶׁנֶּאֱמַר, לָאִישׁ אֲשֶׁר מָכַר לוֹ. מְכָרָהּ לָרִאשׁוֹן בְּמָאתַיִם, וּמָכַר הָרִאשׁוֹן לַשֵּׁנִי בְּמָנֶה, אֵינוֹ מְחַשֵּׁב אֶלָּא עִם הָאַחֲרוֹן, שֶׁנֶּאֱמַר (שם), לָאִישׁ, לָאִישׁ אֲשֶׁר בְּתוֹכָהּ. לֹא יִמְכֹּר בְּרָחוֹק וְיִגְאֹל בְּקָרוֹב, בְּרָע וְיִגְאֹל בְּיָפֶה. לֹא יִלְוֶה וְיִגְאַל, וְלֹא יִגְאַל לַחֲצָאִים. וּבַהֶקְדֵּשׁ מֻתָּר בְּכֻלָּן. זֶה חֹמֶר בַּהֶדְיוֹט מִבַּהֶקְדֵּשׁ:

Jeśli sprzedał go pierwszemu za sto [ dinarów ], a pierwszy sprzedał go drugiemu za dwieście, to musi liczyć się tylko z pierwszym, jak mówi: „Z człowiekiem, któremu sprzedał” (Kapłańska 25 : 27). Jeśli sprzedał to pierwszemu za dwieście, a pierwszy sprzedał drugiemu za sto, to musi liczyć się tylko z drugim, jak jest napisane: „Z człowiekiem” (tamże)—człowiek będący w posiadaniu pola. Nie można sprzedać odległego pola, aby odkupić bliskie, ani złego pola, aby odkupić dobre. Nie można pożyczać [pieniędzy], aby je wykupić, ani spłacać ich na pół. Ale w przypadku przedmiotów konsekrowanych wszystkie te rzeczy są dozwolone. W tym zakresie prawa dotyczące osoby's [własność] są bardziej rygorystyczne niż te, które dotyczą rzeczy świętych.

Poznaj talmud do Arachin 9:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.