Responsa do Berachot 5:4

הָעוֹבֵר לִפְנֵי הַתֵּיבָה, לֹא יַעֲנֶה אַחַר הַכֹּהֲנִים אָמֵן, מִפְּנֵי הַטֵּרוּף. וְאִם אֵין שָׁם כֹּהֵן אֶלָּא הוּא, לֹא יִשָּׂא אֶת כַּפָּיו. וְאִם הַבְטָחָתוֹ שֶׁהוּא נוֹשֵׂא אֶת כַּפָּיו וְחוֹזֵר לִתְפִלָּתוֹ, רַשַּׁאי:

Prowadzący modlitwę nie powinien odpowiadać „Amen” po Cohanim [pod koniec każdego błogosławieństwa, jak robi to reszta zgromadzenia] z powodu teruf (zamieszania) [aby nie był zdezorientowany i nie pomylił się. Ponieważ prowadzący modlitwę musi rozpocząć następne błogosławieństwo i recytować je im słowo po słowie, a jeśli odpowiedział Amen, nie mógł się skoncentrować i powrócić do modlitwy wystarczająco szybko i rozpocząć następne błogosławieństwo.] A jeśli nie ma innego Coheina oprócz on (prowadzący modlitwę), nie powinien recytować kapłańskiego błogosławieństwa [aby nie był w stanie skoncentrować się i powrócić do swojej modlitwy, aby rozpocząć „Sim shalom”, rozpraszany „podziwem zgromadzenia”] Ve'im havtachato [ to znaczy, jeśli jest przekonany (batuach), że nie będzie rozpraszał się „bojaźnią zboru”], może to zrobić.

Poznaj responsa do Berachot 5:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.