Related do Jewamot 2:9

הַמֵּבִיא גֵט מִמְּדִינַת הַיָּם, וְאָמַר בְּפָנַי נִכְתַּב וּבְפָנַי נֶחְתַּם, לֹא יִשָּׂא אֶת אִשְׁתּוֹ. מֵת, הֲרַגְתִּיו, הֲרַגְנוּהוּ, לֹא יִשָּׂא אֶת אִשְׁתּוֹ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הֲרַגְתִּיו, לֹא תִנָּשֵׂא אִשְׁתּוֹ. הֲרַגְנוּהוּ, תִּנָּשֵׂא אִשְׁתּוֹ:

Jeśli ktoś przywiezie towar z zagranicy i powie: „Przede mną to było napisane, a przede mną podpisane” [Musi to powiedzieć, jak wyjaśniono w Gittin — według jednego poglądu, ponieważ (za granicą) nie są zaznajomieni (wiedza, że ​​trzeba napisać get) lishmah — do jego konkretnego końca —a według innego poglądu, ponieważ świadkowie zaświadczający nie są tam powszechnie dostępni], nie może on poślubić swojej żony (rozwodzącej się). [Albowiem mamy tylko jego świadectwo, na którym możemy polegać (a on może kłamać, aby ją poślubić)]. Jeśli powie: „Umarł”, „Zabiłem go” lub „Zabiliśmy go”, nie może poślubić swojej żony. [Ponieważ ona wychodzi za mąż na podstawie jego zeznań, można mówić, że „rzucił na nią wzrok” i fałszywie zeznał, że może ją poślubić. Ale może poślubić innego; bo kobieta może wyjść za mąż na podstawie zeznania jednego świadka]. R. Juda mówi: Jeśli powie: „Ja go zabiłem”, jego żona nie może wyjść za mąż [na podstawie jego zeznania, nawet z innym. Ponieważ jest złoczyńcą (według własnego uznania); a Tora zabrania świadectwa złoczyńcy. Ale halacha nie jest zgodna z R. Judą, gdyż jest to orzeczenie, że człowiek nie czyni siebie złoczyńcą, będąc „troskliwym” o siebie. Wierzymy więc, że ten drugi został zabity; ale nie to, że go zabił. Więc nawet jeśli powie: „Zabiłem go”, jego żona może wyjść za mąż.] [Gemara wyjaśnia to („Zabiliśmy go”) w ten sposób: „Byłem z jego zabójcami, ale go nie zabiłem”].

Poznaj related do Jewamot 2:9. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.