Odniesienie do Szabbat 13:7
יָשַׁב הָאֶחָד עַל הַפֶּתַח וְלֹא מִלְּאָהוּ, יָשַׁב הַשֵּׁנִי וּמִלְּאָהוּ, הַשֵּׁנִי חַיָּב. יָשַׁב הָרִאשׁוֹן עַל הַפֶּתַח וּמִלְּאָהוּ, וּבָא הַשֵּׁנִי וְיָשַׁב בְּצִדּוֹ, אַף עַל פִּי שֶׁעָמַד הָרִאשׁוֹן וְהָלַךְ לוֹ, הָרִאשׁוֹן חַיָּב וְהַשֵּׁנִי פָּטוּר. הָא לְמַה זֶּה דוֹמֶה, לְנוֹעֵל אֶת בֵּיתוֹ לְשָׁמְרוֹ וְנִמְצָא צְבִי שָׁמוּר בְּתוֹכוֹ:
Jeśli jeden usiadł w drzwiach, nie wypełniając go, a drugi usiadł i napełnił go, drugi jest odpowiedzialny, [bo to on go uwięził]. Jeśli pierwszy usiadł w drzwiach i wypełnił je, a drugi przyszedł i usiadł obok niego, nawet jeśli pierwszy wstał i odszedł, ponosi odpowiedzialność, a drugi jest zwolniony. Do czego można to porównać, [(jeleń został uwięziony przez pierwszego)]? Aby zamknąć swój dom, aby go strzec (a nie w pułapkę), a jelenia [który został już schwytany] znajdującego się w strzeżonym środku. Tutaj także, chociaż pierwszy powstał, on (drugi) jest tylko jak pilnujący jelenia, którego miał wczoraj. „A drugie jest wyłączone” w naszej Misznie należy rozumieć jako wyłączone i dozwolone (ab initio).]