Odniesienie do Szabbat 11:4
הַזּוֹרֵק בַּיָּם אַרְבַּע אַמּוֹת, פָּטוּר. אִם הָיָה רְקָק מַיִם וּרְשׁוּת הָרַבִּים מְהַלֶּכֶת בּוֹ, הַזּוֹרֵק לְתוֹכוֹ אַרְבַּע אַמּוֹת, חַיָּב. וְכַמָּה הוּא רְקָק מַיִם, פָּחוֹת מֵעֲשָׂרָה טְפָחִים. רְקָק מַיִם וּרְשׁוּת הָרַבִּים מְהַלֶּכֶת בּוֹ, הַזּוֹרֵק בְּתוֹכוֹ אַרְבַּע אַמּוֹת, חַיָּב:
Jeśli ktoś rzuca (coś) cztery łokcie [od początku czterech do końca czterech] na morze, nie ponosi odpowiedzialności, [bo to jest karmelit]. Jeśli jest rekak [grząski, gliniasty zbiór] wody [nie wysoko nad ziemią] pośrodku publicznej arterii—jeśli ktoś wrzuci do niego cztery łokcie, ponosi odpowiedzialność. A ile kosztuje rekak wody? [Jak głęboka musi być domena publiczna, a nie karmelit]? Mniej niż dziesięć łokci. Rekak wody pośrodku publicznej arterii—jeśli ktoś wrzuci do niego cztery łokcie, ponosi odpowiedzialność. [Tanna powtarza to, aby poinformować nas, że nawet jeśli rekak miał cztery szerokości, ponieważ jest mniejszy niż dziesięć głębokości, jest uważany za domenę publiczną. Powtarza również „pośrodku publicznej ulicy”, aby nas powiadomić, że nawet jeśli wielu przechodzi przez nią tylko z przymusem, chodzenie z przymusem nazywane jest „chodzeniem”].