Odniesienie do Sanhedryn 7:6
הָעוֹבֵד עֲבוֹדָה זָרָה, אֶחָד הָעוֹבֵד, וְאֶחָד הַזּוֹבֵחַ, וְאֶחָד הַמְקַטֵּר, וְאֶחָד הַמְנַסֵּךְ, וְאֶחָד הַמִּשְׁתַּחֲוֶה, וְאֶחָד הַמְקַבְּלוֹ עָלָיו לֶאֱלוֹהַּ, וְהָאוֹמֵר לוֹ אֵלִי אָתָּה. אֲבָל הַמְגַפֵּף וְהַמְנַשֵּׁק וְהַמְכַבֵּד וְהַמְּרַבֵּץ וְהַמַּרְחִיץ, הַסָּךְ, הַמַּלְבִּישׁ וְהַמַּנְעִיל, עוֹבֵר בְּלֹא תַעֲשֶׂה. הַנּוֹדֵר בִּשְׁמוֹ וְהַמְקַיֵּם בִּשְׁמוֹ, עוֹבֵר בְּלֹא תַעֲשֶׂה. הַפּוֹעֵר עַצְמוֹ לְבַעַל פְּעוֹר, זוֹ הִיא עֲבוֹדָתוֹ. הַזּוֹרֵק אֶבֶן לְמַרְקוּלִיס, זוֹ הִיא עֲבוֹדָתוֹ:
Ten, kto służy bałwochwalstwu (jest wykonywany przez ukamienowanie), czy służy mu [w zwykły sposób], czy też przez zabijanie go, palenie kadzidła lub nalewanie mu libacji, kłaniając się mu [(Chociaż jeden z tych czterech to nie jest to jego zwykły sposób oddawania czci, niemniej jednak jest podatny (na ukamienowanie). I przy wszystkich innych sposobach, nie jest on odpowiedzialny, chyba że jest to zwykły sposób.)], biorąc go na siebie jako boga, [nawet przez samą mowę, jest to porównane do rzezi, a mianowicie. (Księga Wyjścia 32: 8): „I zabili go i powiedzieli:„ To jest wasz Bóg ””], mówiąc do niego: „Ty jesteś moim bogiem” [przedtem. To „rzuca światło” na to, co poprzedza. Gdybyśmy bowiem nauczyli się tego pierwszego, myślelibyśmy, że ktoś był odpowiedzialny (za kult) tylko przed nim, ale nie inaczej. Dlatego uczymy się tego drugiego— "przed tym" —co oznacza, że ten pierwszy (mówi o uwielbieniu) nie przed nim, mimo że jest odpowiedzialny]. Ale jeśli ktoś go obejmuje, całuje, zamiata przed nim, spryska, myje, namaszcza, ubiera lub obuje narusza przykazanie negatywne, [jest to zbędne „i nie będziesz im służył” (w tym celu)]. Jeśli ktoś ślubuje w jego imieniu [np. „Zabraniam sobie wszelkich owoców na świecie w imię tego bałwochwalstwa ”] lub jeśli ktoś przysięga w jego imieniu, przekroczy przykazanie negatywne, [tj. (Wj 23:13): „A imion innych bogów nie będziecie wspominać”. Jeśli ktoś wypróżnia się przed Ba'al Peorem, jest to jego konwencjonalny sposób oddawania czci [tak, że nawet gdyby miał zamiar go zawstydzić, jest odpowiedzialny za ofiarę za grzech]. Jeśli ktoś rzuca kamień w Markulisa, to jest to jego konwencjonalny sposób kultu. [I ten, kto usuwa kamień sprzed niego, również ponosi odpowiedzialność, również jest podawany w ten sposób. („Markolis” = „odwrócenie pochwały.” „Mar” = wymiana, jak w „bamar dishchuta”, „bamar dikanta”. „Kolis” = pochwała). I nawet gdyby miał zamiar go ukamienować, jest odpowiedzialny za ofiara za grzech.]