Odniesienie do Sanhedryn 11:2
זָקֵן מַמְרֵא עַל פִּי בֵית דִּין, שֶׁנֶּאֱמַר (שם יז) כִּי יִפָּלֵא מִמְּךָ דָבָר לַמִּשְׁפָּט וְגוֹ'. שְׁלֹשָׁה בָתֵּי דִינִין הָיוּ שָׁם, אֶחָד יוֹשֵׁב עַל פֶּתַח הַר הַבַּיִת, וְאֶחָד יוֹשֵׁב עַל פֶּתַח הָעֲזָרָה, וְאֶחָד יוֹשֵׁב בְּלִשְׁכַּת הַגָּזִית. בָּאִים לָזֶה שֶׁעַל פֶּתַח הַר הַבַּיִת, וְאוֹמֵר, כָּךְ דָּרַשְׁתִּי וְכָךְ דָּרְשׁוּ חֲבֵרָי, כָּךְ לִמַּדְתִּי וְכָךְ לִמְּדוּ חֲבֵרָי. אִם שָׁמְעוּ, אוֹמְרִים לָהֶם. וְאִם לָאו, בָּאִין לָהֶם לְאוֹתָן שֶׁעַל פֶּתַח הָעֲזָרָה, וְאוֹמֵר, כָּךְ דָּרַשְׁתִּי וְכָךְ דָּרְשׁוּ חֲבֵרָי, כָּךְ לִמַּדְתִּי וְכָךְ לִמְּדוּ חֲבֵרָי. אִם שָׁמְעוּ, אוֹמְרִים לָהֶם. וְאִם לָאו, אֵלּוּ וָאֵלּוּ בָּאִים לְבֵית דִּין הַגָּדוֹל שֶׁבְּלִשְׁכַּת הַגָּזִית, שֶׁמִּמֶּנּוּ יוֹצֵאת תּוֹרָה לְכָל יִשְׂרָאֵל, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) מִן הַמָּקוֹם הַהוּא אֲשֶׁר יִבְחַר ה'. חָזַר לְעִירוֹ וְשָׁנָה וְלִמֵּד כְּדֶרֶךְ שֶׁהָיָה לָמֵד, פָּטוּר. וְאִם הוֹרָה לַעֲשׂוֹת, חַיָּב, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) וְהָאִישׁ אֲשֶׁר יַעֲשֶׂה בְזָדוֹן, אֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיּוֹרֶה לַעֲשׂוֹת. תַּלְמִיד שֶׁהוֹרָה לַעֲשׂוֹת, פָּטוּר, נִמְצָא חֻמְרוֹ קֻלּוֹ:
Starszy, który buntuje się przeciwko bet-dinowi (zostaje uśmiercony przez uduszenie), a mianowicie. (Księga Powtórzonego Prawa 17: 8): „Jeśli jest przed wami ukryta sprawa sądu itd.” Były tam trzy batei-din [w Jerozolimie, o której jest napisane (tamże): „Wtedy wstaniesz i wejdziesz”], jedna przy wejściu na Wzgórze Świątynne, [wschodnia brama, wewnątrz Chel (miejsce w obrębie fortyfikacji Świątyni), przed ezrath nashim (przedział dla kobiet)], jeden przy wejściu do azary (dziedzińca świątyni) [powyżej, gdy przekraczali ezrath nashim i doszli do wejścia ezrath Yisrael] i jeden w komnacie z ciosanego kamienia, [zbudowany w środku azary, częściowo na ziemi uświęconej, częściowo na ziemi nieświęconej.] Przychodzą do tego, który stoi przy wejściu na wzgórze świątynne, [( ten starszy, który rządził w swoim mieście i z którym różnił się bet-din w jego mieście, a Pismo wymagało, aby przybyli do Jerozolimy). On i bet-din z jego miasta zbliżają się do tego bet-din u wejścia do świątyni. Wzgórze świątynne, przybył tam pierwszy.] I mówi: „Tak wyjaśniłem. Tak i tak wykładali moi koledzy. Tak nauczałem. Tak i tak uczyniłem. koledzy uczą ”. Jeśli oni (ten bet-din) to usłyszeli (halacha w tej sprawie), to im powiedzą, a jeśli nie, przyjdą do tych, którzy są u wejścia do azary. Mówi: „Tak wykładałem i tak wykładali moi koledzy. Tak nauczałem i tak nauczali moi koledzy”. Jeśli słyszeli, mówią im. A jeśli nie, to ci i inni przychodzą do wielkiego bet-din w komorze z ciosanego kamienia, skąd Tora wychodzi na cały Izrael, a mianowicie. (Księga Powtórzonego Prawa 17:10): „… z tego miejsca, które wybiera Lrd”. Jeśli wrócił do swojego miasta i rządził ponownie tak, jak rządził wcześniej, nie ponosi odpowiedzialności. A jeśli zarządził „czynić”, ponosi odpowiedzialność, napisano (tamże 12): „A człowiek, który uczyni dobrowolnie”—nie ponosi odpowiedzialności, dopóki nie rządzi. Uczeń, który rządzi, nie ponosi odpowiedzialności. [Uczeń, który nie osiągnął (doświadczenia) rządzenia i bet-din w swoim mieście, różnił się z nim—Gdyby przyszli do wielkiego bet-din i zapytali, a on wrócił do swojego miasta i rządził jak na początku, nie ponosi odpowiedzialności, gdyż nie powinni polegać na jego władzy. Tora uczyniła odpowiedzialnym tylko eksperta od bet-din, jak to pochodzi z (tamże. 8): „Jeśli przed tobą jest ukryte (ki yipalei)”. Pismo mówi o znawcy (mufla) od bet-din.] Zatem jego surowość okazała się jego powściągliwością! [Ciężkość jego występku— rządzenie, chociaż nie ma uprawnień do rządzenia, spotęgowane jego buntem przeciwko bet-dinowi —staje się jego lenistwem, zwalniając go z kary śmierci. Gdyby był starszym uprawnionym do rządzenia i zbuntował się przeciwko bet-dinowi, zostałby skazany na śmierć].