Odniesienie do Pesachim 5:2

הַפֶּסַח שֶׁשְּׁחָטוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ, וְקִבֵּל וְהִלֵּךְ וְזָרַק שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ, אוֹ לִשְׁמוֹ וְשֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ, אוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ וְלִשְׁמוֹ, פָּסוּל. כֵּיצַד לִשְׁמוֹ וְשֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ, לְשֵׁם פֶּסַח וּלְשֵׁם שְׁלָמִים. שֶׁלֹּא לִשְׁמוֹ וְלִשְׁמוֹ, לְשֵׁם שְׁלָמִים וּלְשֵׁם פָּסַח:

Jeśli ktoś nie zabił Pesach lishmo (jako takiego, dla niego samego) [jak wtedy, gdy zabił go jako ofiarę pokojową], lub jeśli otrzymał [jego krew w misce do zraszania], lub przyniósł [krew do ołtarz] lub pokropiony [krwią na ołtarzu] nie liszmo; lub lishmo, a nie lishmo [jak wtedy, gdy zabił go lishmo i otrzymał krew, a nie lishmo]; czy nie lishmo i lishmo, jest unieważnione. [Niniejszym zostajemy powiadomieni, że myśl przejmuje jedną (ofiarną) funkcję do drugiej (tj. Jeśli myślał wykonując jedną funkcję, aby wykonać inną z niewłaściwą myślą, np. Jeśli pomyślał: "Zarżnę ją lishmo, aby spryskać jej krew lo lishmo ”), ofiara zostaje natychmiast unieważniona, nawet jeśli nie wykonał drugiej funkcji z tą niewłaściwą myślą. I tak należy rozumieć naszą Misznę, a mianowicie: „Albo [jeśli podczas rzezi myślał o pokropieniu krwią lo lishmo] i [pokropił ją] lishmo, to jest nieodpowiednie. Fakt, że lo lishmo czyni Nieodpowiednia ofiara paschalna pochodzi z (Wj 12:27): „I powiecie: 'To jest ofiara paschalna'”—Musi być złożona jako ofiara paschalna. A „to” („hu”) oznacza wymóg kategoryczny (który, jeśli nie jest przestrzegany, unieważnia ofertę)]. „Lishmo a nie lishmo”: Jak to? Leshem Pesach i Leshem Shelamim (ofiara pokoju). „Shelo lishmo and lishmo”. Jak to? Leshem shelamim i Leshem Pesach. (Patrz wyżej).

Poznaj odniesienie do Pesachim 5:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.