Odniesienie do Pesachim 10:5
רַבָּן גַּמְלִיאֵל הָיָה אוֹמֵר, כָּל שֶׁלֹּא אָמַר שְׁלֹשָׁה דְבָרִים אֵלּוּ בְּפֶסַח, לֹא יָצָא יְדֵי חוֹבָתוֹ, וְאֵלּוּ הֵן, פֶּסַח, מַצָּה, וּמָרוֹר. פֶּסַח, עַל שׁוּם שֶׁפָּסַח הַמָּקוֹם עַל בָּתֵּי אֲבוֹתֵינוּ בְמִצְרַיִם. מַצָּה, עַל שׁוּם שֶׁנִּגְאֲלוּ אֲבוֹתֵינוּ בְמִצְרַיִם. מָרוֹר, עַל שׁוּם שֶׁמֵּרְרוּ הַמִּצְרִים אֶת חַיֵּי אֲבוֹתֵינוּ בְמִצְרָיִם. בְּכָל דּוֹר וָדוֹר חַיָּב אָדָם לִרְאוֹת אֶת עַצְמוֹ כְאִלּוּ הוּא יָצָא מִמִּצְרַיִם, שֶׁנֶּאֱמַר (שמות יג), וְהִגַּדְתָּ לְבִנְךָ בַּיּוֹם הַהוּא לֵאמֹר, בַּעֲבוּר זֶה עָשָׂה ה' לִי בְּצֵאתִי מִמִּצְרָיִם. לְפִיכָךְ אֲנַחְנוּ חַיָּבִין לְהוֹדוֹת, לְהַלֵּל, לְשַׁבֵּחַ, לְפָאֵר, לְרוֹמֵם, לְהַדֵּר, לְבָרֵךְ, לְעַלֵּה, וּלְקַלֵּס, לְמִי שֶׁעָשָׂה לַאֲבוֹתֵינוּ וְלָנוּ אֶת כָּל הַנִּסִּים הָאֵלּוּ, הוֹצִיאָנוּ מֵעַבְדוּת לְחֵרוּת, מִיָּגוֹן לְשִׂמְחָה, וּמֵאֵבֶל לְיוֹם טוֹב, וּמֵאֲפֵלָה לְאוֹר גָּדוֹל, וּמִשִּׁעְבּוּד לִגְאֻלָּה. וְנֹאמַר לְפָנָיו, הַלְלוּיָהּ:
R. Gamliel zwykł mawiać: Kto nie mówi tych trzech rzeczy w Pesach [tj. Kto nie podaje powodów tych trzech rzeczy], nie dopełnił swego obowiązku: Pesach, maca i maror. Pesach—ponieważ Lrd „przeszedł” (pasach) przez domy naszych praojców w Egipcie. Matzah—ponieważ nasi przodkowie zostali wykupieni z Egiptu. Maror—ponieważ Egipcjanie rozgoryczeli (mareru) życie naszych przodków w Egipcie. W każdym pokoleniu trzeba siebie widzieć tak, jakby wyszedł z Egiptu, a mianowicie. (Księga Wyjścia 13: 8): „I powiesz swojemu synowi w owym dniu, mówiąc:‚ Z tego powodu uczynił dla mnie Lord, gdy wyszedłem z Egiptu. '„Dlatego jesteśmy zobowiązani dziękować, chwalić, wychwalać wychwalajcie, wywyższajcie, beatyfikujcie, błogosławcie, wywyższajcie i chwalcie Tego, który działał dla naszych przodków i dla nas wszystkich tych cudów. Wyzwolił nas z niewoli ku wolności, od smutku do radości, od żałoby do święta, od ciemności do wielkiego światła i od ujarzmienia do odkupienia— i powiemy przed Nim "Hallelukah!"