Odniesienie do Para 10:4

הַטָּהוֹר לְחַטָּאת שֶׁנָּגַע בְּתַנּוּר, בְּיָדוֹ, טָמֵא. וּבְרַגְלוֹ, טָהוֹר. הָיָה עוֹמֵד עַל גַּבֵּי תַנּוּר וּפָשַׁט יָדוֹ חוּץ לַתַּנּוּר, וְהַלָּגִין בְּתוֹכוֹ, וְכֵן הָאֵסֶל שֶׁהוּא נָתוּן עַל גַּבֵּי הַתַּנּוּר וּבוֹ שְׁנֵי קְלָלוֹת, אֶחָד מִכָּאן וְאֶחָד מִכָּאן, רַבִּי עֲקִיבָא מְטַהֵר, וַחֲכָמִים מְטַמְּאִין:

Ten, kto jest czysty do czatatu , który [wtedy] dotknął pieca ręką, jest nieczysty, nogą jest [jeszcze] czysty. Gdyby stał na piecu, a jego ręka była wyciągnięta poza piec i [trzymając] w nim dzban [z popiołem], i podobnie pręt [do trzymania dzbanów] umieszczony na piekarniku z dwoma kallalotami [ wisząc] na nim, jeden po jednej stronie i po drugiej, rabin Akiwa uważa je za czyste, a mędrcy uważają je za nieczyste.

Jastrow