Odniesienie do Mikwaot 2:1

הַטָּמֵא שֶׁיָּרַד לִטְבֹּל, סָפֵק טָבַל סָפֵק לֹא טָבַל, אֲפִלּוּ טָבַל, סָפֵק יֶשׁ בּוֹ אַרְבָּעִים סְאָה סָפֵק אֵין בּוֹ. שְׁנֵי מִקְוָאוֹת, אֶחָד יֶשׁ בּוֹ אַרְבָּעִים סְאָה וְאֶחָד שֶׁאֵין בּוֹ, טָבַל בְּאַחַד מֵהֶם וְאֵינוֹ יוֹדֵעַ בְּאֵיזֶה מֵהֶן טָבַל, סְפֵקוֹ טָמֵא:

Ktoś, kto zszedł na dół, aby zanurzyć się [w mykwie ] i istnieje niepewność, czy zanurzył się, czy nie, lub niepewność, czy zawiera czterdzieści se'ah [konkretna jednostka objętości], czy nie ; albo gdyby istniały dwie mykwa [zbiorniki wody zebrane w naturalny sposób i zanurzone w celu oczyszczenia], jedna z czterdziestoma se'ah i jedna bez, a ktoś zanurzył się w jednej z nich, ale nie wie, w której jeden, który zanurzył, jego niepewność jest nieczysta [tj. sprawa jest niepewna i rozwiązana jako nieczysta].

Poznaj odniesienie do Mikwaot 2:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.