Odniesienie do Mikwaot 1:4

נָפַל לְתוֹכָן מֵת, אוֹ שֶׁהָלַךְ בָּהֶן הַטָּמֵא, וְשָׁתָה טָהוֹר, טָהוֹר. אֶחָד מֵי גְבָאִים, מֵי בוֹרוֹת, מֵי שִׁיחִים, מֵי מְעָרוֹת, מֵי תַמְצִיּוֹת שֶׁפָּסְקוּ, וּמִקְוָאוֹת שֶׁאֵין בָּהֶם אַרְבָּעִים סְאָה, בִּשְׁעַת הַגְּשָׁמִים הַכֹּל טָהוֹר. פָּסְקוּ הַגְּשָׁמִים, הַקְּרוֹבִים לָעִיר וְלַדֶּרֶךְ, טְמֵאִים. וְהָרְחוֹקִים, טְהוֹרִין, עַד שֶׁיְּהַלְּכוּ רֹב בְּנֵי אָדָם:

Jeśli zmarły wpadł do nich [wody takiej sadzawki], lub jeśli ktoś nieczysty przechodził przez nie, jeśli czysty człowiek wtedy [z nich] pił, to jest [nadal] czysty. Podobnie jak wody płytkich rozlewisk, [podobnie] wody dołów, wody okopów, wody jaskiń, spływające wody, które się zatrzymały [wypływające z gór] i mykwy , które nie zawierają czterdziestu se'ah [specyficzny jednostka objętości], wszystkie są czyste podczas deszczu. Kiedy przestanie padać, przypuszcza się, że wody w pobliżu miast i dróg są nieczyste; a ci, którzy są daleko, są [przypuszczalnie] czyści, ale tylko do czasu, aż [zniszczenia spowodowane deszczem pobliskich ścieżek zostaną naprawione tak, że] większość ludzi przechodzi obok nich.

Poznaj odniesienie do Mikwaot 1:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.