Odniesienie do Ketuwot 11:4
אַלְמָנָה שֶׁהָיְתָה כְתֻבָּתָהּ מָאתַיִם וּמָכְרָה שָׁוֶה מָנֶה בְמָאתַיִם אוֹ שָׁוֶה מָאתַיִם בְּמָנֶה, נִתְקַבְּלָה כְתֻבָּתָהּ. הָיְתָה כְתֻבָּתָהּ מָנֶה וּמָכְרָה שָׁוֶה מָנֶה וְדִינָר בְּמָנֶה, מִכְרָהּ בָּטֵל. אֲפִלּוּ הִיא אוֹמֶרֶת אַחֲזִיר אֶת הַדִּינָר לַיּוֹרְשִׁין, מִכְרָהּ בָּטֵל. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, לְעוֹלָם מִכְרָהּ קַיָּם עַד שֶׁתְּהֵא שָׁם כְּדֵי שֶׁתְּשַׁיֵּר בְּשָׂדֶה בַּת תִּשְׁעָה קַבִּים, וּבְגִנָּה בַּת חֲצִי קַב, וּכְדִבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא בֵּית רֹבַע. הָיְתָה כְתֻבָּתָהּ אַרְבַּע מֵאוֹת זוּז, וּמָכְרָה לָזֶה בְמָנֶה וְלָזֶה בְמָנֶה וְלָאַחֲרוֹן יָפֶה מָנֶה וְדִינָר בְּמָנֶה, שֶׁל אַחֲרוֹן בָּטֵל וְשֶׁל כֻּלָּן מִכְרָן קַיָּם:
Gdyby ketuba wdowy kosztowała dwie manah, a ona sprzedawałaby (majątek dziedziczny) wartą jedną manę za dwie manah; albo wartość dwóch manah za jedną manę, otrzymała dziedzictwo. [Mówimy jej bowiem: „To twoja strata”. A mając wartość jednej manah za dwie manah, mimo że zyskała, nie może powiedzieć: „To mój zysk”, ponieważ jeśli ktoś wyśle swojego posłańca na rynek, aby handlował, a on kupi coś taniego, wszystko należy do niego kto dał pieniądze. Dowiadujemy się stąd tylko o czymś, co nie ma ustalonej ceny, na przykład o ziemi, która ma być sprzedawana szacunkowo; czasami więcej, czasami mniej. Ale jeśli coś ma ustaloną cenę, a posłaniec kupił to za mniej, orzeczenie nie jest jasne z tego (czego się dowiadujemy) tutaj. Zauważyłem, że rabini różnią się w tej kwestii i wydaje mi się, że (w takim przypadku) posłaniec i nadawca dzielą się.] Gdyby jej kethuba była maną, a ona sprzedałaby wartość manah i dinara za a manah, jej sprzedaż jest nieważna. [Ponieważ nie wolno jej było sprzedać tego dinara, więc cała sprzedaż jest „błędna”, a cała sprzedaż miała miejsce w jednym czasie.] Nawet jeśli ona mówi: zwrócę dinara spadkobiercom, jej sprzedaż jest unieważnić. R. Szimon b. Gamliel mówi: Jej sprzedaż jest zawsze ważna [a ona zwraca dinar spadkobiercom. Za co sprawiła, że stracili?]—chyba że istnieje [tak wielkie przeciążenie], że pozostanie [w przypadku braku tego przeciążenia] na polu dziewięć kav [wielkość pola], aw ogrodzie pół kav [wielkość ogrodu]. ] I, według R. Akivy, ćwierć kav. [Halacha nie jest zgodna z R. Szymonem b. Gamliel.] Gdyby jej kethuba wynosiła czterysta zuzów, i sprzedała każdemu z nich (z trzech kupujących wartość jednej manah) za manę; i do końca, wartość manah i dinara za manę— ostatnia (sprzedaż) jest nieważna, a wszystkie inne ważne.