Odniesienie do Beca 3:5

בְּהֵמָה שֶׁמֵּתָה, לֹא יְזִיזֶנָּה מִמְּקוֹמָהּ. וּמַעֲשֶׂה וְשָׁאֲלוּ אֶת רַבִּי טַרְפוֹן עָלֶיהָ וְעַל הַחַלָּה שֶׁנִּטְמְאָה, וְנִכְנַס לְבֵית הַמִּדְרָשׁ וְשָׁאַל, וְאָמְרוּ לוֹ, לֹא יְזִיזֵם מִמְּקוֹמָם:

Bestii, która zginęła (na jom tov), ​​nie można przenieść ze swojego miejsca. [O bestii kodszim (poświęconej Świątyni) jest mowa, na co wskazuje „i o chałce, która stała się nieczysta” (poniżej). Korzyść nie może pochodzić od bestii kodszim, która zginęła i musi zostać pochowana, dlatego nie można jej przenieść z miejsca (na jom tov). Ale bestia chullina (niededykowana) może zostać pocięta dla psów. I to, gdy dzień wcześniej widzieliśmy, że umiera, tak że ktoś się tym skupił. Ale jeśli nie, to też bestii chullin nie można ruszyć z miejsca.] A gdy zapytali R. Tarfona o to i o chałkę, która stała się nieczysta, wszedł do domu nauki i zapytał. A oni mu rzekli: Nie wolno ich przenosić ze swego miejsca. [Chałka, która stała się nieczysta, nie nadaje się dla Coheina na jom tov, ani do rozpalania, ani do karmienia psa. Ponieważ kodszim nie może zostać zniszczony jom tov, nawet przez upadek na bestię, jest to biblijny dekret, że kodszim, który stał się nieczysty, nie może być usunięty ze świata jom tov.]

Poznaj odniesienie do Beca 3:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.