Midrasz do Taanit 3:7

עַל אֵלּוּ מַתְרִיעִין בְּשַׁבָּת, עַל עִיר שֶׁהִקִּיפוּהָ גוֹיִם אוֹ נָהָר, וְעַל הַסְּפִינָה הַמִּטָּרֶפֶת בַּיָּם. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, לְעֶזְרָה וְלֹא לִצְעָקָה. שִׁמְעוֹן הַתִּמְנִי אוֹמֵר, אַף עַל הַדֶּבֶר, וְלֹא הוֹדוּ לוֹ חֲכָמִים:

W przypadku następujących nieszczęść należy alarmować nawet w szabat:—Za miasto otoczone wrogami; na powódź grożącą zalaniem kraju; dla statku znajdującego się w bezpośrednim niebezpieczeństwie rozbicia się na morzu [podczas sztormu]. Rabin Yose mówi: „To brzmi tak, aby uzyskać pomoc [od ludzi], a nie jako błagalne wołanie [do Boga]”. Symeon Temanita mówi: „Będą też brzmiały w szabat w przypadku zarazy”; ale mędrcy nie zgodzili się z nim [w tym].

Poznaj midrasz do Taanit 3:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.