Midrasz do Megilla 4:1

הַקּוֹרֵא אֶת הַמְּגִלָּה עוֹמֵד וְיוֹשֵׁב. קְרָאָהּ אֶחָד, קְרָאוּהָ שְׁנַיִם, יָצְאוּ. מְקוֹם שֶׁנָּהֲגוּ לְבָרֵךְ, יְבָרֵךְ. וְשֶׁלֹּא לְבָרֵךְ, לֹא יְבָרֵךְ. בְּשֵׁנִי וּבַחֲמִישִׁי וּבְשַׁבָּת בַּמִּנְחָה, קוֹרִין שְׁלֹשָׁה, אֵין פּוֹחֲתִין וְאֵין מוֹסִיפִין עֲלֵיהֶן, וְאֵין מַפְטִירִין בַּנָּבִיא. הַפּוֹתֵחַ וְהַחוֹתֵם בַּתּוֹרָה, מְבָרֵךְ לְפָנֶיהָ וּלְאַחֲרֶיהָ:

Ten, kto czyta Megillę, może [albo] stać, [albo] siedzieć. Jeśli ktoś to przeczyta lub dwa przeczytają [razem], spełnili swój obowiązek [i nie mówimy, że dwa głosy razem nie są słyszane jako jeden. Ponieważ bowiem (Megillah) jest ich umiłowana, koncentrują się (na jej słuchaniu).] W miejscu, gdzie zwyczajowo odmawia się błogosławieństwo [końcowe], on to czyni; (gdzie jest zwyczaj), aby tego nie recytować, nie robi tego. [Ale we wszystkich miejscach musi wyrecytować trzy wstępne błogosławieństwa: „al mikra megillah”, „she'asah nissim” i „shehecheyanu”, zarówno w nocy, jak i w ciągu dnia, przy czym odczyt dnia jest najważniejszy, a mianowicie . (Est 9:28): „A te dni są wspominane i obchodzone”. Niektórzy utrzymują, że skoro w nocy recytuje „shehecheyanu”, nie musi tego robić w dzień. I to byłoby rozsądne.] W poniedziałek, czwartek i minchah w szabat trzech mężczyzn czytało, ni mniej, ni więcej, [i nie ma czytania haftary w Prorokach, aby nie narzucano zgromadzeniu tych (poniedziałków i Czwartek) będący dniami roboczymi. A z minchą również w Szabat (jest narzucenie), jest blisko ciemności i mają zwyczaj uczyć się przez cały dzień. I z tego też powodu nie ma czytania haftary)]. Otwierający i kończący w Torze (czytanie) recytują odpowiednio początkowe i końcowe błogosławieństwo. [Pierwsza czytana w Torze recytuje błogosławieństwo początkowe, a ostatnia błogosławieństwo końcowe. A wszyscy inni, którzy czytają Torę (między sobą) nie recytują ani otwarcia, ani końcowego błogosławieństwa. Ale w dzisiejszych czasach wszyscy mają zwyczaj błogosławić przed i po—dekret, ze względu na tych, którzy wchodzą (w środku czytania), którzy, nie wysłuchawszy błogosławieństwa pierwszego czytelnika, mogliby powiedzieć, że nie ma błogosławieństwa otwierającego dla Tory; a przez tych, którzy odchodzą (w środku), którzy nie usłyszawszy końcowego błogosławieństwa, a pierwsi czytelnicy go nie wyrecytowali, mogliby powiedzieć, że nie ma końcowego błogosławieństwa dla Tory.]

Poznaj midrasz do Megilla 4:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.