Miszna
Miszna

Mesorat%20hashas do Para 2:3

יוֹצֵא דֹפֶן וְאֶתְנָן וּמְחִיר, פְּסוּלָה. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מַכְשִׁיר, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כג), לֹא תָבִיא אֶתְנַן זוֹנָה וּמְחִיר כֶּלֶב בֵּית ה' אֱלֹהֶיךָ, וְאֵין זוֹ בָאָה לַבָּיִת. כָּל הַמּוּמִים הַפּוֹסְלִים בַּמֻּקְדָּשִׁים, פּוֹסְלִים בַּפָּרָה. רָכַב עָלֶיהָ, נִשְׁעַן עָלֶיהָ, נִתְלָה בִזְנָבָהּ, עָבַר בָּהּ אֶת הַנָּהָר, קִפֵּל עָלֶיהָ אֶת הַמּוֹסֵרָה, נָתַן טַלִּיתוֹ עָלֶיהָ, פְּסוּלָה. אֲבָל קְשָׁרָהּ בַּמּוֹסֵרָה, עָשָׂה לָהּ סַנְדָּל בִּשְׁבִיל שֶׁלֹּא תַחֲלִיק, פָּרַס טַלִּיתוֹ עָלֶיהָ מִפְּנֵי הַזְּבוּבִים, כְּשֵׁרָה. זֶה הַכְּלָל, כֹּל שֶׁהוּא לְצָרְכָּהּ, כְּשֵׁרָה. לְצֹרֶךְ אַחֵר, פְּסוּלָה:

Jedna [czerwona jałówka] urodzona przez cesarskie cięcie [dosłownie: wyszła przez ścianę], ta podana jako zapłata [za nierządnicę] lub jako cena [za psa] jest nieważna. Rabin Eliezer potwierdza [je], jak mówi werset: (Powtórzonego Prawa 23:19) „Nie przynoś zapłaty nierządnicy ani ceny psa do domu Haszem, twego B-ga”, a ten, [czerwona jałówka] nie przychodzi do domu. Wszystkie skazy, które unieważniają ofiary, unieważniają [czerwoną] jałówkę. [Jeśli] ktoś na nim jechał, opierał się na nim, zwisał mu z ogona, używał go do przeprawy przez rzekę, podwinął wodze, [lub] założył na niego płaszcz, to jest nieważny. Ale jeśli zawiązał ją wodzy, zrobił dla niej but, żeby się nie ślizgał, [lub] rozpostarł na niej swój płaszcz z powodu much, to jest ważny. Taka jest zasada: wszystko, co zostało zrobione na własne potrzeby [jałówki], jest ważne. W przypadku jakichkolwiek innych potrzeb jest to nieważne.

Poznaj mesorat%20hashas do Para 2:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.

Poprzedni wersetCały rozdziałNastępny werset