Mesorat%20hashas do Menachot 11:6

אַרְבָּעָה סְנִיפִין שֶׁל זָהָב הָיוּ שָׁם, מֻפְצָלִין מֵרָאשֵׁיהֶן, שֶׁהָיוּ סוֹמְכִים בָּהֶן, שְׁנַיִם לְסֵדֶר זֶה וּשְׁנַיִם לְסֵדֶר זֶה. וְעֶשְׂרִים וּשְׁמֹנָה קָנִים, כַּחֲצִי קָנֶה חָלוּל, אַרְבָּעָה עָשָׂר לְסֵדֶר זֶה וְאַרְבָּעָה עָשָׂר לְסֵדֶר זֶה. לֹא סִדּוּר קָנִים וְלֹא נְטִילָתָן דּוֹחֶה אֶת הַשַּׁבָּת, אֶלָּא נִכְנָס מֵעֶרֶב שַׁבָּת וְשׁוֹמְטָן וְנוֹתְנָן לְאָרְכּוֹ שֶׁל שֻׁלְחָן. כָּל הַכֵּלִים שֶׁהָיוּ בַמִּקְדָּשׁ, אָרְכָּן לְאָרְכּוֹ שֶׁל בָּיִת:

Były tam cztery złote podpory, z pęknięciami w kierunku ich górnego końca, i służyły one do podtrzymywania [ułożenia chleba]: dwa [podpory] do jednego ustawienia i dwa drążki do drugiego. I było 28 rur, [podzielonych] na pół i wydrążonych: czternaście na jeden stos i czternaście na drugi. Ani ułożenie rur, ani ich usunięcie nie zastępuje Szabatu [zakazów]; raczej [kapłan] wchodzi w dzień poprzedzający szabat, wyjmuje ich i kładzie wzdłuż stołu. Wszystkie naczynia w Świątyni zostały umieszczone wzdłuż długości [osi] Sanktuarium.

Poznaj mesorat%20hashas do Menachot 11:6. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.