Mesorat%20hashas do Meila 3:1

וְלַד חַטָּאת וּתְמוּרַת חַטָּאת וְחַטָּאת שֶׁמֵּתוּ בְעָלֶיהָ, יָמוּתוּ. שֶׁעָבְרָה שְׁנָתָהּ, וְשֶׁאָבְדָה וְשֶׁנִּמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, אִם מִשֶּׁכִּפְּרוּ הַבְּעָלִים, תָּמוּת, וְאֵינָהּ עוֹשָׂה תְמוּרָה, וְלֹא נֶהֱנִים, וְלֹא מוֹעֲלִין. וְאִם עַד שֶׁלֹּא כִפְּרוּ הַבְּעָלִים, תִּרְעֶה עַד שֶׁתִּסְתָּאֵב, וְתִמָּכֵר, וְיָבִיא בְדָמֶיהָ אַחֶרֶת, וְעוֹשָׂה תְמוּרָה, וּמוֹעֲלִים בָּהּ:

Potomstwo chatata i temurah [substytut] chatata i chatata, którego właściciel zmarł, musi umrzeć. Jeśli minął rok, zaginął lub został znaleziony ze skazą, jeśli właściciele już odpokutowali [inną ofiarą], trzeba go zostawić na śmierć i nie może on uczynić temury [substytutu], nie można uzyskać z tego korzyści, ale nikt nie jest odpowiedzialny za meilah . Jeśli właściciele nie pokutowali, należy pozostawić go na pastwisku, aż pojawi się skaza, a następnie zostanie sprzedany, a jego pieniądze zostaną wykorzystane na zakup innej ofiary [ chatat ], i może zrobić temurah i podlega meilah .

Poznaj mesorat%20hashas do Meila 3:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.