Mesorat%20hashas do Edujot 6:3

כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְטַמֵּא, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ וְרַבִּי נְחוּנְיָא מְטַהֲרִים. עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, רַבִּי נְחוּנְיָא מְטַמֵּא, וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ מְטַהֲרִין. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מָה רָאִיתָ לְטַמֵּא כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי. אָמַר לָהֶם, מָצִינוּ אֵבֶר מִן הַחַי כְּמֵת שָׁלֵם. מַה הַמֵּת, כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, אַף אֵבֶר מִן הַחַי, כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ יִהְיֶה טָמֵא. אָמְרוּ לוֹ, לֹא, אִם טִמֵּאתָ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִן הַמֵּת, שֶׁכֵּן טִמֵּאתָ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, תְּטַמֵּא כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, שֶׁכֵּן טִהַרְתָּ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ הֵימֶנּוּ. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי נְחוּנְיָא, מָה רָאִיתָ לְטַמֵּא עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי. אָמַר לָהֶם, מָצִינוּ אֵבֶר מִן הַחַי כְּמֵת שָׁלֵם. מַה הַמֵּת, עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, אַף אֵבֶר מִן הַחַי, עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ יִהְיֶה טָמֵא. אָמְרוּ לוֹ, לֹא, אִם טִמֵּאתָ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִן הַמֵּת, שֶׁכֵּן טִמֵּאתָ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, תְּטַמֵּא עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, שֶׁכֵּן טִהַרְתָּ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מָה רָאִיתָ לַחֲלֹק מִדּוֹתֶיךָ, אוֹ טַמֵּא בִשְׁנֵיהֶם אוֹ טַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, מְרֻבָּה טֻמְאַת הַבָּשָׂר מִטֻּמְאַת הָעֲצָמוֹת, שֶׁהַבָּשָׂר נוֹהֵג בַּנְּבֵלוֹת וּבַשְּׁרָצִים, מַה שֶּׁאֵין כֵּן בָּעֲצָמוֹת. דָּבָר אַחֵר, אֵבֶר שֶׁיֵּשׁ עָלָיו בָּשָׂר כָּרָאוּי, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל. חָסֵר הַבָּשָׂר, טָמֵא. חָסֵר הָעֶצֶם, טָהוֹר. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי נְחוּנְיָא, מָה רָאִיתָ לַחֲלֹק מִדּוֹתֶיךָ, אוֹ טַמֵּא בִשְׁנֵיהֶם אוֹ טַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, מְרֻבָּה טֻמְאַת הָעֲצָמוֹת מִטֻּמְאַת הַבָּשָׂר, שֶּׁהַבָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִן הַחַי טָהוֹר, וְאֵבָר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, וְהוּא כִבְרִיָּתוֹ, טָמֵא. דָּבָר אַחֵר, כַּזַּיִת בָּשָׂר מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל, וְרֹב עֲצָמוֹת מְטַמְּאִים בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל. חָסֵר הַבָּשָׂר, טָהוֹר. חָסֵר רֹב עֲצָמוֹת, אַף עַל פִּי שֶׁטָּהוֹר מִלְּטַמֵּא בְאֹהֶל, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא. דָּבָר אַחֵר, כָּל בְּשַׂר הַמֵּת, שֶׁהוּא פָחוֹת מִכַּזַּיִת, טָהוֹר. רֹב בִּנְיָנוֹ וְרֹב מִנְיָנוֹ שֶׁל מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁאֵין בָּהֶם רֹבַע, טְמֵאִין. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, מָה רָאִיתָ לְטַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, לֹא, אִם אֲמַרְתֶּם בַּמֵּת, שֶׁיֶּשׁ בּוֹ רֹב וְרֹבַע וְרָקָב, תֹּאמְרוּ בַחַי שֶׁאֵין בּוֹ רֹב וְרֹבַע וְרָקָב:

Miąższ wielkości oliwki, oddzielający się od kończyny żywego człowieka —R. Eliezer rządzi nim tamei, a R. Yehoshua i R. Nechunia, tahor (czysty). [Kończyna, która oddziela się od żywego człowieka, podlega he tamei, o ile jest to cała kończyna— przez maga (kontakt), masa (podnoszenie) i ohel (nieczystość namiotu) — jak sam zmarły, jest napisane (Lb 16:19): „A wszyscy, którzy się dotykają pola, zabity mieczem lub trupem” —kończyna oddzielona mieczem od żywego człowieka jest uważana za samo martwe ciało. A ciało oddzielone od żywego człowieka nie powoduje tumę, jeśli nie jest (oddzielone) od całej kończyny. A kiedy oliwkowate mięso oddziela się od kończyny żywego człowieka, rządzi nim R. Eliezer tamei i R. Yehoshua i R. Nechunia, tahor, jak zostanie wyjaśnione.] Kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka—R. Nechunia rządzi nim tamei i R. Eliezer i R. Yehoshua, tahor. [Kość wielkości ziarna jęczmienia z martwego ciała powoduje tumah przez maga i masę, ale nie powoduje ohelu - nieczystości, jest napisane (tamże 18): „i na tego, który dotknął kości”. I zgodnie z prawem Mojżeszowi z Synaju wywołuje tumę, gdy jest wielkości ziarna jęczmienia. A kiedy jest oddzielony od kończyny żywego człowieka, R. Nechunia rządzi nim tamei, itd.] Powiedzieli R. Eliezerowi: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tamei oliwkowym mięsem, które oddziela się od kończyny żywy człowiek? Odpowiedział: Uważamy, że kończyna (oddzielona) od żyjącego człowieka jest jak martwe ciało [(zob. Lb 16:19 powyżej)]. Podobnie jak w przypadku martwego ciała, ciało wielkości oliwki, które oddziela się od niego, jest oswojone, tak samo z kończyną (oddzieloną) od żywego człowieka—miąższ wielkości oliwki, który oddziela się od niego, powinien być tamei. Oni: Nie, wynika z tego, że mięso wielkości oliwki oddzielone od martwego ciała jest oswojone, ponieważ [to (martwe ciało) ma inną surowość, a mianowicie] kość wielkości ziarna jęczmienia, oddzielona od niego jest [także] tamei. Ale czy mógłbyś więc rządzić tamei mięsem wielkości oliwki, oddzielonym od żywego człowieka [któremu brakuje takiej surowości], kiedy rządzisz tahor kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od niego? [mianowicie. powyżej: „Kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka— R. Nechunia rządzi nim tamei i R. Eliezer i R. Yehoshua, tahor. „Na podstawie jego własnych słów podważają jego wniosek; a więc z R. Nechunią.] Powiedzieli R. Nechuni: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tamei kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka? Odpowiedział: Uważamy, że kończyna (oddzielona) od żywego człowieka jest jak martwe ciało. wielkość ziarna jęczmienia, która się od niego oddziela, to tamei, czyli z kończyną (oddzieloną) od żywego człowieka —kość wielkości kukurydzy jęczmiennej, która się od niej oddziela, powinna być tamei. Oni: Nie, wynika z tego, że kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od martwego ciała, jest tamei, ponieważ oddzielone od niej mięso wielkości oliwki jest [również] tamei. Ale czy mógłbyś więc rządzić tamei, oliwkowym mięsem oddzielonym od kończyny żywego człowieka, kiedy rządzisz tahorem oliwkowym ciałem, które oddziela się od niego? Powiedzieli R. Eliezerowi: Dlaczego uznałeś za stosowne dzielić swoje orzeczenia (rządzić tamei mięsem wielkości oliwki oddzielonym od kończyny żywego człowieka i rządzić tahorem kością wielkości ziarna jęczmienia oddzielonej od kończyny żywego człowieka?) Powinien być albo tamei w obu przypadkach, albo tahor w obu przypadkach. Odpowiedział: Większy jest tuman ciała niż tuman kości. Ciało bowiem (nieczystość) otrzymuje się z padliną i pełzaniem (szaratzim), w przeciwieństwie do kości (nieczystość), [jest napisane (Księga Kapłańska 11:36): „I ten, kto dotyka ich padliny”— ich padlinę, a nie kości, ani rogi, ani kopyta —skąd widzimy, że kości nie podlegają nieczystości padlinowej (neveilah)]. Inny dowód [że tumah ciała jest bardziej rozpowszechniony niż kości]: kończyna, która ma na sobie wystarczającą ilość mięsa, powoduje tumah przez maga, masę i ohel. Jeśli brakuje mu ciała, jest tamei; jeśli brakuje mu kości, jest to tahor. [Kończyna nie powoduje tumę, jeśli nie ma ciała, ścięgien i kości, jak jest napisane (Lb 19:16): „lub kość mężczyzny”—Tak jak człowiek ma ciało, ścięgna i kości, tak wszystko, co ma ciało, ścięgna i kości. A gdyby brakowało mu ciała, które było na nim, ale zostało na nim wystarczająco dużo mięsa, które by się zagoiło, gdyby było połączone z żywym człowiekiem, spowodowałoby tumah z powodu „kończyny”. Taka jest intencja: „Jeśli brakuje mu ciała, jest tamei”. Ale jeśli brakuje mu czegokolwiek z kości w kończynie, to nie powoduje już guza z powodu „kończyny”. Taka jest intencja „Jeśli brakuje kości, jest to tahor”. Oznacza to, że jest to tahor ze względu na „kończynę”, ale tamei ze względu na „ciało”. Dlatego uważamy, że tumah „ciała” jest bardziej rozpowszechniony niż tumah „kości”]. Powiedzieli R. Nechuni: Dlaczego uznałeś za stosowne podzielić swoje orzeczenia? Powinien być albo tamei w obu przypadkach, albo tahor w obu przypadkach. Odpowiedział: Większy jest tuman kości niż tuman ciała. Albowiem ciało, które oddziela się od żywego człowieka, to tahor, ale jeśli jakaś kończyna oddziela się od niego i jest w swoim naturalnym stanie (ciało, ścięgna i kości), jest to tamei. Innym dowodem (że tumah kości jest bardziej rozpowszechniony niż mięsień) jest to, że oliwkowy rozmiar ciała powoduje tumah przez maga, masę i ohel [(Ponieważ początek stworzenia człowieka jest wielkości oliwki, jego tumah jest wielkości oliwki)], a większość [125] kości mężczyzny [248] powoduje tumah przez maga, masę i ohel. Jeśli brakuje mięsa [wielkości oliwki], jest to tahor [całkowicie spowodowany tumah—albo przez magę, albo masę, albo ohel.] Jeśli brakuje większości kości, nawet jeśli jest on tahor z powodu wywołania tumah przez ohel, powoduje to przez maga i masę. [Dla kości wielkości jęczmienia-kukurydzy powoduje tumah przez maga i masę—skąd widzimy, że guz kości jest bardziej rozpowszechniony niż mięsień. W przypadku kości (nawet), gdy brakuje ich ilości (125), tumah pozostaje w nich, podczas gdy mięso, gdy brakuje jego (minimalnego) rozmiaru, jest absolutnie tahor.] Inny dowód: całe ciało martwego ciała, które jest mniejsze niż oliwkowy rozmiar to tahor, ale rov (większość) struktury (kościstej) martwego ciała [taka jak dwie przednie nogi i jedno udo, (cała jego struktura to dwie przednie nogi i uda, żebra i kręgosłup) )] i rov jego liczby, chociaż brakuje im rova ​​(ćwiartka), [(rova z kav kości martwego ciała powoduje tumah w ohelu), nawet jeśli nie mają większości liczby ani większości struktury (ale mają rova); lub jeśli mają większość liczby lub większość struktury, ale brakuje im rova], powodują tumę. Powiedzieli do R. Jehoszuy: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tahor w obu przypadkach? Odpowiedział: Nie, wynika z tego, że mięso wielkości oliwki [i kość oddzielająca się od martwego ciała jest tamei], ponieważ ma takie rygory, jak] „rov”, „rova” i „rakav”. Czy powiedziałbyś to samo o żywym człowieku, który nie ma [rygorów] „rov”, „rova” i „rakav”? [Z tego nie wynika, że ​​mięso wielkości oliwki lub kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od żywego człowieka, powinna być tamei, ale są to tahor. Halacha jest zgodna z R. Yehoshua. („rakav” :) martwe ciało, gdy wilgoć się rozproszy, staje się rodzajem zgniłej (rakuv) ziemi, której pełny tarod (około pełnego zagłębienia dłoni przeciętnego człowieka) powoduje tumah. Pełne tarod wywołuje tumę (po pobraniu) z ciała zakopanego nago w marmurowej trumnie i przykrytego marmurową pokrywą, dopóki nie będzie wiadomo, że nie ma domieszki zgnilizny ubrania, drewna lub innego Ziemia. Ale martwe ciało, które jest pochowane w swojej szacie lub w trumnie z drewna lub ziemi, nie ma rakav, podobnie jak martwe ciało pochowane bez kończyny.]

Poznaj mesorat%20hashas do Edujot 6:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.