Liturgy do Taanit 3:4

וְכֵן עִיר שֶׁיֶּשׁ בָּהּ דֶּבֶר אוֹ מַפֹּלֶת, אוֹתָהּ הָעִיר מִתְעַנָּה וּמַתְרַעַת, וְכָל סְבִיבוֹתֶיהָ מִתְעַנּוֹת וְלֹא מַתְרִיעוֹת. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, מַתְרִיעוֹת וְלֹא מִתְעַנּוֹת. אֵיזֶהוּ דֶבֶר, עִיר הַמּוֹצִיאָה חֲמֵשׁ מֵאוֹת רַגְלִי, וְיָצְאוּ מִמֶּנָּה שְׁלשָׁה מֵתִים בִּשְׁלשָׁה יָמִים זֶה אַחַר זֶה, הֲרֵי זֶה דֶבֶר. פָּחוֹת מִכָּאן, אֵין זֶה דֶבֶר:

I tak, gdy w mieście panuje zaraza, albo gdy runą mury, [mieszkańcy] takiego miasta będą pościć i ogłaszać alarm, a mieszkańcy okolic będą pościć, ale nie będą dźwięczeć. Rabin Akivah mówi: „mają brzmieć, ale nie pościć”. Co należy uznać za zarazę? Kiedy w mieście, które jest w stanie dostarczyć pięciuset zdolnych ludzi, trzy osoby umierają w ciągu trzech kolejnych dni, jest to zaraza; mniej niż to nie jest zarazą.

Poznaj liturgy do Taanit 3:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.