Liturgy do Pesachim 10:4
מָזְגוּ לוֹ כוֹס שֵׁנִי, וְכָאן הַבֵּן שׁוֹאֵל אָבִיו, וְאִם אֵין דַּעַת בַּבֵּן, אָבִיו מְלַמְּדוֹ, מַה נִּשְׁתַּנָּה הַלַּיְלָה הַזֶּה מִכָּל הַלֵּילוֹת, שֶׁבְּכָל הַלֵּילוֹת אָנוּ אוֹכְלִין חָמֵץ וּמַצָּה, הַלַּיְלָה הַזֶּה כֻלּוֹ מַצָּה. שֶׁבְּכָל הַלֵּילוֹת אָנוּ אוֹכְלִין שְׁאָר יְרָקוֹת, הַלַּיְלָה הַזֶּה מָרוֹר. שֶׁבְּכָל הַלֵּילוֹת אָנוּ אוֹכְלִין בָּשָׂר צָלִי, שָׁלוּק, וּמְבֻשָּׁל, הַלַּיְלָה הַזֶּה כֻלּוֹ צָלִי. שֶׁבְּכָל הַלֵּילוֹת אָנוּ מַטְבִּילִין פַּעַם אַחַת, הַלַּיְלָה הַזֶּה שְׁתֵּי פְעָמִים. וּלְפִי דַעְתּוֹ שֶׁל בֵּן, אָבִיו מְלַמְּדוֹ. מַתְחִיל בִּגְנוּת וּמְסַיֵּם בְּשֶׁבַח, וְדוֹרֵשׁ מֵאֲרַמִּי אוֹבֵד אָבִי, עַד שֶׁיִּגְמֹר כֹּל הַפָּרָשָׁה כֻלָּהּ:
Nalali mu drugą filiżankę. I tutaj (kan) syn pyta ojca [We wszystkich tekstach nie jest napisane „kan”, ale „ken”, jak w (Lb 27: 7): „Ken (słusznie) mówią córki Tzelafchada”. Czyli słuszne jest, aby syn przy nalewaniu drugiego kielicha zapytał:] „Dlaczego ta noc jest inna niż wszystkie (inne) noce? Albowiem we wszystkie noce jemy masę i macę, tej nocy tylko macę. Albowiem przez wszystkie noce jemy wszystkie zieleniny, tej nocy maror. We wszystkie noce jemy mięso pieczone, gotowane i gotowane, a tej nocy tylko pieczone. " [Syn pytał o to, gdy stała świątynia]. „Albowiem we wszystkie noce zanurzamy się raz; tej nocy dwa razy”. A według zrozumienia syna, jego ojciec go naucza. Zaczyna od przekleństwa [„Od początku nasi przodkowie byli bałwochwalcami, a my byliśmy niewolnikami, itd.”], A kończy pochwałą [„Bóg przybliżył nas do swojej służby i wykupił naszych ojców z Egiptu”] i wyjaśnia od „Wędrowny Aramejczyk był moim ojcem”, aż do zakończenia całej sekcji.