Jewish%20thought do Taanit 2:3

וְאֵלּוּ הֵן, זִכְרוֹנוֹת, וְשׁוֹפָרוֹת, אֶל ה' בַּצָּרָתָה לִּי קָרָאתִי וַיַּעֲנֵנִי (תהלים קכ), אֶשָּׂא עֵינַי אֶל הֶהָרִים וְגוֹ' (שם קכא), מִמַּעֲמַקִּים קְרָאתִיךָ ה' (שם קל), תְּפִלָּה לְעָנִי כִי יַעֲטֹף (שם קב). רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לֹא הָיָה צָרִיךְ לוֹמַר זִכְרוֹנוֹת וְשׁוֹפָרוֹת, אֶלָּא אוֹמֵר תַּחְתֵּיהֶן, רָעָב כִּי יִהְיֶה בָאָרֶץ (מלכים ב ח), דֶּבֶר כִּי יִהְיֶה וְגוֹ', אֲשֶׁר הָיָה דְבַר ה' אֶל יִרְמְיָהוּ עַל דִּבְרֵי הַבַּצָּרוֹת (ירמיה יד). וְאוֹמֵר חוֹתְמֵיהֶן:

Te [dodatkowe błogosławieństwa] są następujące: (1) [Błogosławieństwo] Pamięci, (2) [Błogosławieństwo] Szofarów, (3) [Psalm 120,] „Haszem jest moim Bgiem w czasach mojej udręki”, (4) [Psalm 121,] „Podnoszę oczy ku górze” (5) [Psalm 130,] „Z głębokości wzywałam do Ciebie, Bg” (6) [Psalm 102,] ” Modlitwa zubożałych, kiedy owija się [w Tallita ]. Rabin Juda mówi: „Nie trzeba było mówić [błogosławieństwa] Pamięci i Szofarów, ale raczej mówi zamiast nich:„ Kiedy jest głód na ziemi, kiedy na ziemi panuje zaraza (1 Krl 8:37), "i" Słowo Pana, które przyszło do Jeremiasza odnośnie susz (Jer. 14: 1) ". I mówi swoje wnioski:

Poznaj jewish%20thought do Taanit 2:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.