Halakhah do Szabbat 5:1
בַּמֶּה בְּהֵמָה יוֹצְאָה וּבַמָּה אֵינָהּ יוֹצְאָה. יוֹצֵא הַגָּמָל בְּאַפְסָר, וְנָאקָה בַחֲטָם, וְלֻבְדְּקִיס בִּפְרֻמְבְּיָא, וְסוּס בְּשֵׁיר, וְכָל בַּעֲלֵי הַשֵּׁיר יוֹצְאִים בַּשֵּׁיר וְנִמְשָׁכִים בַּשֵּׁיר, וּמַזִּין עֲלֵיהֶן וְטוֹבְלִין בִּמְקוֹמָן:
Z czym może wyjść bestia (w szabat)? [Albowiem człowiekowi rozkazano w stosunku do spoczynku jego bestii w szabat. A coś, czym strzeże bestii, nie jest uważane za ciężar; a coś, czego się nie pilnuje, jest uważane za brzemię.] Wielbłąd wychodzi z wodzem; a na'akah (wielbłąd o długiej szyi) [Gemara stwierdza: konkretnie biały, który wymaga większej ochrony], z chatam [Biorą żelazny pierścień, przebijają nos wielbłąda i wkładają go.]; osioł libijski [który jest szczególnie twardy i silny i wymaga lepszej ochrony niż inne osły domowe], z żelazną wodną; koń, z sher [rodzaj opaski na szyi, z pierścieniem, przez który jest włożona sznurek i za pomocą którego ciągnięta jest bestia]. Wszystkie zwierzęta sher [takie jak psy myśliwskie i małe zwierzęta] wychodzą z sher [wokół ich szyi, z liną zamocowaną w szerze] i są ciągnięci przez szera [tj. jeśli chce, ciągnie bestię za linę w szerze] i są pokropieni (na miejscu) [tj. tak jak są na szyi zwierzęcia, jeśli doznały nieczystości martwego ciała] i są zanurzone w miejscu. [Zwierzę jest umieszczane w wodzie, aby zanurzyć szera. I chociaż jest orzeczone, że wszystkie przedmioty unikalne dla bestii nie stają się nieczyste, szer i im podobne stają się nieczyste i wymagają zanurzenia. Ponieważ są stworzone dla człowieka, którym może prowadzić zwierzę, uważa się je za artykuł stworzony na użytek człowieka.]